"Nog altijd blij als er eentje bijkomt"

HUISARTS (82) VERZAMELT MEER DAN 1.000 WIJWATERVAATJES

Huisarts Rik Vandaele met zijn vrouw Arielle bij hun wijwatervaatjescollectie.
David Legreve Huisarts Rik Vandaele met zijn vrouw Arielle bij hun wijwatervaatjescollectie.
Guitige engeltjes met blozende wangen, Maria's met kind, Jezus aan het kruis en nog zoveel andere figuren in alle mogelijk vormen, formaten en kleuren. De collectie wijwatervaatjes van de Willebroekse huisarts Hendrik Vandaele (82) is ronduit indrukwekkend. "Ik kan er niet eentje uithalen dat ik het allermooiste vind, alles hangt af van mijn stemming. En nog altijd ben ik blij als er een exemplaar bijkomt", klinkt het.

In de inkomhal hangen al de eerste exemplaren, ook in de woonkamer sieren meerdere wijwatervaatjes de muren tussen heel wat andere verzamelobjecten. Maar in de slaapkamer van Hendrik Vandaele (82) en zijn vrouw Arielle Goossens (79) kan je niet meer naast de verzamelwoede van de Willebroekse huisarts kijken. Het aantieke bed staat in het midden van de kamer, rondom sieren honderden wijwatervaatjes aan piepkleine nageltjes van vloer tot plafond de lichtblauwe muren. Op het nachtkastje ligt de nodige lectuur over hetzelfde onderwerp.

In hun kelder bevindt zich een kapelletje met beenderen van het oude kerkhof.
David Legreve In hun kelder bevindt zich een kapelletje met beenderen van het oude kerkhof.

Geschenk was begin

"Zoals bij alle verzamelingen is ook deze gestart met één geschenkje van een patiënt, toen ik nog maar net als dokter aan het werk was in Willebroek. Voor ik het wist vond ik het ene wijwatervaatje na het andere. Op zondagochtend reed ik vroeger graag naar de rommelmarkt in Brussel met enkele vrienden, waar ik wekelijks wel enkele exemplaren op de kop wist te tikken. Ook in oude kerken en kloosters kreeg ik wijwatervaatjes mee, zo hangt er een volledige reeks aan de muur uit de kloostercellen van de zusterkes uit Mechelen. Intussen waren ook enkele patiënten op de hoogte, zij brachten van hun reizen overal ter wereld de meest uiteenlopende exemplaren mee."


Het resultaat van die jarenlange verzamelwoede is een verzameling wijwatervaatjes in plaaster en tin, in Delfts blauw, keramiek en porselein, in alle mogelijke vormen en formaten. "Ik heb ze nooit allemaal geteld, maar volgens mijn schatting bezit ik zeker meer dan duizend exemplaren. Er zitten unieke stukken bij, van meer dan een eeuw oud. Er één favoriet uitpikken lukt mij niet, de ene dag vind ik het ene wijwatervaatje het mooiste, een dag later weer iets anders."


"Bij elk stuk geniet ik van het fijne vakwerk, van het fragiele dat zo'n beeldje uitstraalt. Alleen de intacte exemplaren komen aan de muur, wanneer een handje ontbreekt of een stukje is afgebroken, gaat het wijwatervaatje een doos in."


Die dozen liggen netjes opgeborgen op zolder en in de kelder.

Geen muur zonder wijwatervaatje ten huize Vandaele.
David Legreve Geen muur zonder wijwatervaatje ten huize Vandaele.

Kapelletje

Maar daar onder de grond zit nog meer verstopt: in een hoekje onder een gewelf richtte Vandaele een piepkleine kapel in. "Mijn woning staat pal onder de kerktoren, vroeger was hier dan ook een kerkhof. In de loop der jaren vonden we op verschillende plekken dan ook beenderen of schedels terug, die bij het opruimen van het kerkhof vergeten waren. Zij kregen een plekje in de kelder, met hun eigen reeks wijwatervaatjes aan de muur. Met geloof heeft deze hobby niets te maken, ik ben katholiek opgevoed maar daar stopt het ook."


De dokter geniet zichtbaar wanneer hij met zijn verzameling in de weer is.


"Ik zou meer tijd moeten maken voor al die mooie dingen rondom mij. Intussen ben ik al 57 jaar als huisarts aan de slag, ik nam de praktijk van mijn vader over toen hij overleed en heb decennialang hard gewerkt. Mijn bedoeling is om dat werk eind dit jaar stilaan af te ronden en mij daarna eens deftig op mijn verzamelingen te storten."