Sloebieland sluit noodgedwongen

ZAAKVOERDER SPEELTUIN MOET NIEUWE OPERATIE ONDERGAAN

Vanessa Vande Vondele en Gerdy Vanbruwaene bij de opening twe jaar geleden.
Foto JME Vanessa Vande Vondele en Gerdy Vanbruwaene bij de opening twe jaar geleden.
Gerdy Vanbruwaene (40) en Vanessa Vande Vondele (31) moeten na twee jaar hun kinderspeeltuin Sloebieland in Wielsbeke weer sluiten. Voor Gerdy was Sloebieland een nieuwe start na een ongeval in 2009. "Ik moet weer geopereerd worden en ik ga te lang 'out' zijn om Sloebieland te kunnen openhouden."

Dat Gerdy het niet makkelijk heeft gehad de voorbije jaren, is een understatement. In 2009 raakte hij zwaargewond toen op een werf - hij had destijds zijn eigen bouwbedrijf - een metalen balk van zeshonderd kilogram op zijn hoofd terecht kwam. Zijn schedel was in twee gespleten, zijn oogkas verbrijzeld, zijn onderkaak hing los en zijn neus was weggeslagen. Verder had hij ook zeven gebroken ribben, twee klaplongen en zijn rug was op twee plaatsen gebroken,... "Ik hoorde de ambulanciers nog zeggen 'dat ze me niet eens meer zouden meenemen, want dat ik het toch niet zou halen'", herinnert Gerdy zich.

Boodschap

Gerdy's leven heeft een tijdje aan een zijden draadje gehangen, maar hij kwam er weer door. Er stond hem wel een lange revalidatie te wachten. Hij moest namelijk alles opnieuw leren: praten, wandelen, zelfstandig eten,... Hoewel hij goed verzekerd was - en dus eigenlijk niet meer moest werken - besloot hij toch weer aan de slag te gaan. "Omdat ik mijn kinderen de boodschap wilde meegeven dat je er in het leven alleen maar komt als je hard werkt en je best doet en die boodschap kan ik nu eenmaal niet hardmaken vanuit de zetel."

Verlamming

Hij opende samen met zijn vriendin Vanessa kinderspeeltuin Sloebieland in Wielsbeke. "Een goed idee, waar we eigenlijk nog altijd achter staan", verzekert Gerdy. "We moesten hard werken, maar we hebben er toch iets moois van gemaakt in die twee jaar."


Maar het verhaal van Sloebieland is van korte duur gebleken. "Om mijn gebroken rug weer op te lappen, hebben de dokters schroeven gebruikt en die duwen nu tegen mijn zenuwen. Ik heb daardoor hevige pijn en ook voortdurende tintelingen en verlammingsverschijnselen in mijn linkerbeen. Dat kan alleen opgelost worden met een nieuwe operatie."


En die operatie betekent het einde van Sloebieland. "Niemand kan inschatten hoe lang ik na die operatie ga moeten revalideren. In elk geval te lang om die periode te overbruggen. Sloebieland draait goed, maar het is nu ook niet rendabel genoeg om Sloebieland weken of zelfs maanden alleen maar met personeel te laten draaien. Ik wilde de operatie nog wat uitstellen, maar volgens de dokter mag dat niet: hoe langer we wachten, des te groter de kans op onherstelbare zenuwschade."


Gerdy is zwaar teleurgesteld. "Ik voel me hier echt niet gelukkig bij. We hebben meteen alle klanten opgebeld die hier feestjes gepland hadden. Gelukkig reageerden die begripvol. Ik hoop Sloebieland ooit weer te kunnen heropenen. Het wordt moeilijk, maar ik zal er alles aan doen om mijn kinderspeeltuin weer op de rails te krijgen.