“Muziek is mijn lang leven”

Pieter Croon (89) speelt na 80 jaar nog altijd saxofoon met zijn kleinzonen bij Big Band Gretry

Pieter Croon kreeg op het stadhuis zijn ‘eiken’ ereteken in het bijzijn van kleinzonen Danny en Rudy.
Mark Baert Pieter Croon kreeg op het stadhuis zijn ‘eiken’ ereteken in het bijzijn van kleinzonen Danny en Rudy.
Een leven in het teken van muziek. Pieter Croon (89) had het niet anders gewild. Hij kreeg de microbe met de paplepel ingegoten en speelde zelfs nog voor de Amerikaanse soldaten op het eind van WOII. Dat hij ook vandaag nog altijd saxofonist is bij de Big Band Gretry is dan ook uniek. Voor 80 jaar ‘dienst’ kreeg hij zopas een ereteken. “Mijn vingers zijn wat stijver en ik moet mijn partituren wat meer bestuderen, maar het spelen zelf gaat mij nog goed af.”

Pieter Croon mag zich een icoon in de muziekscène in de wijde regio noemen. Al 80 jaar speelt hij in verschillende orkesten en ook vandaag nog is de saxofoon zijn uitlaatklep in Big Band Gretry. De appel viel destijds dan ook niet ver de boom.

“Mijn vader was een uitstekende muzikant”, steekt Pieter van wal. “Van hem ik de juiste genen geërfd. In 1934, op mijn vijfde, ben ik begonnen als zanger in de lokale fanfare. Ik mocht dan zo eens zingen op tafel en ik vond dat best plezant (lacht). Een paar jaar later kreeg ik dan notenleer van mijn vader. Hij was de onderchef van de fanfare. In 1938 ben ik dan begonnen bij de fanfare. In 1939, bij de mobilisatie, speelde ik al saxofoon voor de militairen die in Peutie gestationeerd lagen.”

De saxofoon is al 80 jaar 'zijn' instrument.
rv De saxofoon is al 80 jaar 'zijn' instrument.

In 1943 volgde zijn eerste publieke optreden. “Ik mocht drie à vier liedjes meespelen met mijn vader. Als jonge gast was dat een succes. Daarna heb ik zelf met twee meisjes van mijn leeftijd een groepje gevormd en gingen we spelen op de kermissen. Ik was dan eigenlijk een concurrent van mijn vader. We moesten daarvoor een ‘Ausweis’, een soort werkvergunning, hebben zodat we langer op straat mochten blijven.”

V1-bom

Na de bevrijding was de euforie groot. “In hotel ‘Vue de Lac’ aan het meer van Hofstade, destijds een depot voor militair materiaal, was het elke keer groot bal. Daar is toen op amper 200 meter een V1-bom gevallen. Alle ruiten zijn gesneuveld en door de luchtverplaatsing is mijn instrument uit mijn mond gerukt. Ik heb er gelukkig maar een gekloven lip aan overgehouden. Ik heb nog altijd de partituur waarop het bloed is gespat.”

Alle ruiten zijn gesneuveld en door de luchtverplaatsing is mijn instrument uit mijn mond gerukt. Ik heb er gelukkig maar een gekloven lip aan overgehouden. Ik heb nog altijd de partituur waarop het bloed is gespat

Pieter Croon

De fanfare lag toen nog stil. “Maar ik kreeg een aanbod om in een groep te spelen: The Benny’s. Tot dan speelde ik enkel in cafés, maar dan werd het een niveautje hoger. Onder meer in zaal Leopold in Zemst speelde ik dikwijls bals met deze uitstekende muzikanten. In die tijd kwam ook de fanfare ook weer op gang. Ik speelde in de naoorlogse periode bij de Harmonie ‘Vlaams en Vrij’, bij fanfare Gretry en The Benny’s.”

Pieter Croon speelde met The Benny's op heel wat bals.
rv Pieter Croon speelde met The Benny's op heel wat bals.

Muzikant zijn was in die tijd een lucratieve verdienste. “Om zes uur te spelen, kregen wij 300 frank. Terwijl ik met mijn job als draaiwerker in de fabriek bij Vits, waar ik sinds mijn 14de werkte, maar 270 frank per week kreeg. Ik verdiende zo 600 frank per weekend, meer dan dubbel zo veel. Het waren gouden tijden. Er werd veel gedronken en iedereen was uitgelaten in die periode na de oorlog.”

Het waren gouden tijden. In cafés en zalen was het ‘volle bak’. Er werd veel gedronken en iedereen was uitgelaten in die periode na de oorlog

Pieter Croon

Ook voor zijn legerdienst in 1950 kwam zijn muzikantenervaring van pas. “Op de eerste dag al vroeg de officier wie er muziek speelde. Ik kreeg meteen twee dagen verlof om mijn instrument te gaan halen. Sindsdien repeteerden we ‘s morgens en ‘s middags voor het officierenbal dat om de zes weken plaatsvond. Daar traden we dan gratis op. We zorgden ook voor wat verstrooiing bij de vermoeide troepen als ze afgepeigerd terug kwamen van oefening. Ik mocht mijn dienstplicht ook verderzetten in de kazerne van Vilvoorde, dankzij de muziek. Anders moest ik naar Duitsland.”

In 1987 ontstond er echter onenigheid. “De fanfare ‘Eendracht maakt Macht’ en de fanfare Gretry zouden fuseren, maar de tijd was er niet rijp voor. Het betekende het einde van Gretry in fanfarevorm...”

In 1997 kwam er evenwel een doorstart met de oprichting van ‘Big Band Gretry’. Ook Pieter’s kleinzonen Danny en Rudy speelden daarbij een rol en dit samen met Raymond Patry en diens zonen Stefan en Wim. De tweelingsbroers Danny en Rudy speelden eveneens al sinds hun zes jaar (sinds 1978) in de K.F. Gretry. Danny is sinds 1997 voorzitter van de Big Band Gretry en Rudy dirigent.

Regelmatig oefenen en in beweging blijven is de boodschap. De vingers worden wel wat stijver. Pas op, ik ben heel goed geweest hé...

Pieter Croon

Vandaag maakt Pieter nog altijd deel uit van Big Band Gretry. “Dat gaat mij nog goed af. Eén keer per week is het repetitie. Regelmatig oefenen en in beweging blijven is de boodschap, maar de vingers worden wel wat stijver.”, knipoogt Pieter, die nog steeds op zijn eerste saxofoon uit 1934 speelt, destijds gekregen van zijn ouders.

“Je speelt nog altijd heel goed peter”, bevestigen kleinzonen Danny en Rudy eensgezind. “Zolang je fysiek in orde bent kan je een goed niveau houden.”

Trappen op en af

Naast saxofonist is Pieter ook archivaris van de partituren. “Er liggen 500 werken in zijn huis. Heel de zolder en kelder liggen vol met papieren. Hij moet regelmatig naar boven en naar beneden om die partituren op te zoeken. Die trappen op en af: dat houdt hem jong. Van zijn generatie die bij de fanfare Gretry hebben gespeeld, leeft niemand meer. Het verschil in aantal jaren muzikant tussen hem en de eerstvolgende langst dienende muzikant bij Gretry, ere-onderchef Jan Speltincx die ook zijn ereteken kreeg, is 20 jaar. Dat maakt het ook zo uniek. Onze peter is nog altijd actief muzikant bij de vereniging waar hij 80 jaar geleden is gestart.”

Voorbereiding

“Het grote verschil is dat ik de partituur nu goed moet bestuderen en aanduidingen maken”, vervolgt Pieter. “De juiste noot op de juiste plaats zodat je volledig kunt focussen op het samenspel. Dat was vroeger allemaal niet nodig. De voorbereiding speelt dus meer een rol. De rest komt vanzelf. Muziek is mijn leven. Ik heb niets anders gedaan dan muziek gespeeld. De toekomst zal uitwijzen hoelang nog.”

Je kan Pieter Croon, zijn kleinzonen en de andere leden van Big Band Gretry aan het werk zien op hun kerstconcert op 15 december om 20 uur in zaal De Kring in Houtem. Kaarten kosten 7 euro in voorverkoop (danny.croon@telenet.be) of 10 euro aan de kassa.

Pieter Croon kan terugblikken op een leven in het teken van muziek.
rv Pieter Croon kan terugblikken op een leven in het teken van muziek.



Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.