Veeteler verliest 184 runderen aan botulisme: “Dat leed in mijn stal: dat is onbeschrijflijk”

De koeien van Rudy stierven ter plaatse.
Rudy Anthonissen De koeien van Rudy stierven ter plaatse.
Veeteler Rudy Anthonissen kende het meest dramatische najaar uit zijn leven. Begin oktober verloor hij zo’n 184 koeien aan botulisme. Dag na dag moest hij met lede ogen toezien hoe zijn geliefde dieren die ok zorgden voor zijn kostwinning een voor een het leven lieten. “Ik had er wel van gehoord, nooit bij stilgestaan dat het ook mij kon gebeuren. Het leed in de stal: ik zal het nooit vergeten.”

Rudy Anthonissen heeft het landbouwbedrijf aan Brekelen overgenomen van zijn ouders. Een echt familiebedrijf. Een veeteler met een hart voor zijn dieren. Maar begin oktober sloeg het noodlot staalhard toe. Op enkele dagen tijd stierven zijn dieren aan wat uiteindelijk botulisme bleek te zijn. 

Dat is een bacterie afkomstig van dode dieren. Vermoedelijk heeft de veestapel van Rudy het opgelopen door te eten van besmette hooibalen waar vermoedelijk een dood dier in zat. 

“Ik heb het ontdekt op een vrijdagmorgen” vertelt Rudy. “Ik kwam ’s morgens in de stal en zag dat enkele dieren er niet goed aan toe waren. Later vond ik ook een dood dier. Wanneer zowel de dierenarts, Dierengezondheidszorg Vlaanderen en het Voedselagentschap vrezen dat het botulisme is, waarschuwen ze ons al dat het hard zal worden. En het klopte, want nog datzelfde weekend sterven al veertig beesten.”

Frustratie

Rudy kan het nu al wat gemakkelijker vertellen, maar het zijn zware maanden geweest. “Het is ook frustrerend dat je er niets tegen kan doen”, zucht Rudy. 

“Botulisme duikt pas na een drietal dagen op. Dan is het uiteraard al te laat en is de oorzaak ook niet meer achter te halen. Komt het van de strobalen? Vermoedelijk, maar het kan net zo goed ergens van bij mij op het bedrijf komen. Al heb ik altijd gedacht dat het nooit zou kunnen omdat mijn dieren alleen vers water krijgen en geen slootwater. Maar het is ook frustrerend omdat we er niet tegen kunnen inenten. In Nederland wel, daar gebruiken ze een medicijn dat in principe ook niet mag maar wel gedoogd wordt en daar heb ik nu een vijftigtal koeien gekocht om toch wat verder te kunnen.” 

Wanneer Rudy terugdenkt aan die dramatische dagen, krijgt hij het toch moeilijk. “Dat leed in die stal die dagen… Dat is onvoorstelbaar. Ik zag mijn dieren echt wel graag. En je kan niets doen. Je ziet ze voor je ogen in elkaar stuiken. Je staat compleet machteloos. Ik wil het nooit meer meemaken. Maar specialisten vrezen dat het nog gaat gebeuren omdat het zo’n droge zomer is geweest en heel wat vogels gestorven zijn en in velden zijn terechtgekomen en wie weet dus onwillekeurig in verpakte strobalen terecht zijn gekomen.”

300.000 euro

De schade voor Rudy is gigantisch en zal uiteindelijk ver boven de 300.000 euro uitkomen. “En dat maakt het dan nog pijnlijker: we kunnen geen beroep doen op een of ander fonds omdat we niet kunnen bewijzen dat het een gevolg is van de droogte”, vertelt Rudy. 

“Binnen onze sector zijn ze wel bezig met zelf een fonds op te richten waar ook de zuivelindustrie een steentje zal bijdragen, maar daar ben ik natuurlijk nog niets mee. Ik heb mijn levenswerk kapot zijn gaan op enkele dagen tijd zonder ook maar iéts te kunnen ondernemen. De dieren voor je ogen zien sterven: het zal nooit uit mijn gedachten verdwijnen.”

Ondertussen is Rudy weer volop bezig met het ‘opleren’ van zijn nieuwe veestapel. De Nederlandse koeien zijn immers nog niet gewoon aan de melkrobot die Rudy drie jaar geleden liet plaatsen. “En dat zal wel weer een jaar duren. Maar we moeten wel.”




3 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • william Masson

    Verpakte strobalen? Bestaat niet wel verpakt gras ,voordroog dus . De reporter haalt duidelijk een paar zaken door elkaar.

  • Serge Surmont

    Sterkte!

  • gilberte Vergaelen

    Hopelijk kunnen ze die veeboer toch helpen en eventueel een steun geven