"39 jaar mooiste job ter wereld gehad"

MATERNITEIT ZWAAIT VROEDVROUW CAROLINE DE MEY (60) UIT

Wanneer haar collega's rond haar verzamelen, houdt Caroline het niet droog.
Foto's Proot Wanneer haar collega's rond haar verzamelen, houdt Caroline het niet droog.
Collega's van de dienst materniteit in het Sint-Rembertziekenhuis in Torhout hebben vroedvrouw Caroline De Mey (60) verrast op haar laatste werkdag. Caroline hielp in 39 jaar twee generaties kindjes ter wereld komen in Torhout. "Ik ben nooit met tegenzin gaan werken", zegt ze.

De allerlaatste shift van Caroline De Mey zat er zondag om 14.15 uur op. Ze begon in 1978 als pas afgestudeerde op de dienst materniteit van het AZ Sint-Rembert en is er nooit meer weggegaan. De collega's verrasten haar met koffie en gebak en vooral met een gemeende knuffel en zoen, want Caroline was op de dienst duidelijk het zonnetje in huis. "Altijd goedgezind en iemand van wie we zoveel van hebben opgestoken", zegt haar veel jongere collega Sofie Compernolle. "Ze is echt een moederkloek en paste nergens beter dan tussen de baby'tjes."

Een dikke pakkerd voor Sébastien, het laatste kindje dat Caroline De Mey geboren zag worden.
Benny Proot Een dikke pakkerd voor Sébastien, het laatste kindje dat Caroline De Mey geboren zag worden.

Wonder

Dat kan kersvers mama Stefanie Vancompernolle alleen maar beamen. Zij bracht zaterdag de kleine Sébastien ter wereld. Het is het laatste kindje dat Caroline mee geboren zag worden. "Dat doét iets met me", zegt Caroline met een krop in de keel. "Een bevalling is het mooiste wat er is. Je ziet het geluk van de moeder, voelt de vreugde van de familie en beseft elke keer wat een mooi wonder het is. Een paar keer in die 39 jaar kwam de dokter net te laat bij een bevalling en mocht ik het, samen met de collega's, zelf oplossen. Wel, dat is spannend en geweldig tegelijk. Die bevallingen zal ik niet gauw vergeten."

Hard labeur

Natuurlijk is er in die 39 jaar veel veranderd. De werkmiddelen zijn verbeterd en de kamers zijn veel comfortabeler. "Toch blijft een bevalling in 1978 en één in 2017 hetzelfde", zegt Caroline. "Werken op de materniteit is vaak hard labeur. Je hebt de dag- en de nachtshiften, die veel van een lichaam vragen. Maar er zijn ook moeilijke momenten, bevallingen die niet goed uitdraaien. Dat verdriet neem je mee naar huis. Toch heb ik dit werk altijd met hart en ziel gedaan. Ik ben nooit met tegenzin naar het ziekenhuis vertrokken. Hoeveel bevallingen ik heb meegemaakt, weet ik niet. Dat had ik misschien moeten bijhouden, maar het zijn er heel veel geweest. Telkens als een koppeltje binnenkwam voor een nakende bevalling, vroeg ik hen of ze ook in Torhout geboren waren. Dan had ik hen als kind mogelijk ook nog in mijn armen gehad."

Kleinkinderen

Vandaag wacht Caroline een nieuw leven, eentje zonder baby's, epidurales en tips hoe je borstvoeding moet geven. "Ik kan niet geloven dat het allemaal zo snel is gegaan", zegt ze geëmotioneerd. "Ik spring zeker nog eens binnen op de dienst. En ik heb nog vier kleinkinderen om voor te zorgen. Een leven vol kinderen kan ik niet zomaar loslaten", glimlacht ze.