Ga naar de mobiele website
^ Top

"Ik heb enkel slechte en zeer slechte momenten"

STAMCELKUUR BRENGT GEEN BETERSCHAP VOOR SLACHTOFFER CHRONISCHE ZIEKTE VAN LYME

Caroline Moermans ( met blauw shirt) met haar buurvrouw Lize die haar steun en toeverlaat is.
Foto Mine Dalemans Caroline Moermans ( met blauw shirt) met haar buurvrouw Lize die haar steun en toeverlaat is.
Al sinds haar 18 jaar heeft Caroline Moermans (47) de ziekte van Lyme. In juni vorig jaar trok ze naar een privékliniek in Frankfurt voor een stamcelkuur die haar op weg moest zetten naar de genezing. Maar meer dan een half jaar verder is er nog steeds geen beterschap in zicht. Maar Caroline geeft niet op en blijft positief.

In juni van vorig jaar trok Caroline Moermans voor twee weken naar een privékliniek in Frankfurt. Daar volgde ze een stamcelkuur die haar op weg moest zetten naar genezing van de ziekte van Lyme. "Het was m'n laatste strohalm", zuchtte ze toen. Ze was 18 jaar toen ze een teek - een diertje niet groter dan een speldenkop - verwijderde uit haar arm. Sindsdien, en nu al bijna 30 jaar lang kampt de Tongerse zelfstandige, die een boetiek in dameskleren uitbaat, met de zware gevolgen van Lyme. Caroline lijdt aan het zogenaamde 'Late Stage Lyme Disease', een chronische maar zeldzame vorm van Lyme. Honderd dagen na de kostelijke en pijnlijke behandeling bij onze oosterburen zou beterschap moeten optreden. "We zijn nu meer dan een half jaar verder, Ik heb enkel slechte en zeer slechte dagen", vertelt Caroline.

Herstel

In februari moet Caroline opnieuw naar Frankfurt, voor een tweede kuur. De dokters laten nu weten dat het veel langer zal duren vooraleer ze beter wordt. "Het gif van de teek die me gebeten heeft, zit al bijna 30 jaar in m'n bloed. Het veroorzaakt grote neurologische schade in heel mijn lichaam", aldus Caroline. De pijnstillers, die ze nog elke dag neemt om toch nog enigszins te kunnen functioneren, helpen onvoldoende om het gif uit haar lichaam te verwijderen. "Ik sta vol schimmels, mijn hele lichaam jeukt en de levertest die ik recent liet doen, ziet er niet goed uit."

Positief

Uit de analyse van de jongste bloedstalen die bij Caroline zijn afgenomen, blijkt dat de ziekte van Lyme nog altijd in haar lichaam zit. Op zaterdagen staat ze zes uur in haar winkel, in de rest van de week is dat veel minder. Door de make-up op haar gezicht ziet ze er uiterlijk goed uit. Maar schijn bedriegt. "Het is een fysieke martelgang. Ik probeer te glimlachen en ik stel me positief op tegenover m'n klanten. Mijn hond Lilou en mijn drie katten Nessa, Gerome en Camille geven me extra energie om de dagen en nachten door te komen. Ze nemen werkelijk alle negativiteit bij me weg. Het zijn m'n soulmates. Zonder hen kan ik niet meer verder", vertelt de vrouw. Ondanks de pijn in haar zwaar op de proef gesteld lichaam, dat snel vermoeid raakt, en opstoten van zware migraine die ze moet verwerken, blijft ze hoopvol gestemd. "Ik geloof nog altijd in mijn genezing, maar de neurologische schade blokkeert nog teveel het herstel. Ik moet veel rusten en een streng dieet volgen", aldus de zakenvrouw. "Ik vecht tegen de pijn, de stress en ik slaap weinig. Maar ik laat de ziekte mijn leven niet beheersen. Ik wil de mensen, die in m'n zaak komen, niet telkens opzadelen met wat ik moet doorstaan. Ik zet een masker op. Ik kan de ziekte goed camoufleren, ik heb dat door de jaren heen geleerd. Ik wil er goed uitzien. Ik maak en kleed me mooi."


Caroline heeft door haar ziekte nog weinig goeie momenten in haar leven. "Van de weinige goeie momenten die er nog zijn, geniet ik met volle teugen", vertelt ze. "Ik moet beter worden, maar dan op een natuurlijke manier. Ik hoop toch tegen begin volgend jaar op 10 procent beterschap zodat ik een iets of wat normaal leven kan leiden. Het zou al een stap vooruit zijn. Dat ik met mijn vriend Fred weer op restaurant kan gaan. Wat al jaren niet meer mogelijk is." Jawel, Caroline heeft nog dromen die ze hoopt te kunnen waarmaken. "Ik wil eens zelf boodschappen doen, naar een vette fuif gaan of eens gaan dansen. Ik zou graag m'n winkel uitbreiden en een webshop opstarten." De ziekte van Lyme brengt Caroline ongewild ook voordelen op. "Ik ben creatiever dan ooit", zegt ze. "Zo ontwerp ik m'n eigen kleding. Als de pijn weer de kop opsteekt (krakende gewrichten, migraine en slecht zicht, red.) doe ik m'n ogen dicht. Dan krijg ik spontaan nieuwe ideeën binnen. Ik heb dan ook een andere kijk op de wereld."

Behulpzaam

De ziekte heeft ook haar zin voor hulpvaardigheid aangescherpt. "Ik heb het verhaal van mijn ziekte en alle pogingen die ik ondernomen heb om te genezen op mijn Facebookpagina gepost." Hierop kreeg Caroline tientallen reacties. "Toen kwam het idee in me op om lotgenoten te helpen. Ik probeer hen met raad en daad bij te staan. Ik beveel hen de juiste testen aan, en die bij de juiste personen te laten afnemen (Caroline was van toen ze gebeten werd door een teek ervan overtuigd dat ze Lyme had maar niemand geloofde haar. Pas drie jaar geleden werd de diagnose dat ze de ziekte had gesteld, red.)." Toen de ziekte bij haar werd vastgesteld, hebben een buurvrouw, familie en vrienden van Caroline acties gehouden om geld in te zamelen waarmee ze de kosten van de behandeling en de medicatie kon dekken. "Ik heb de acties stopgezet", aldus Caroline. "Ik kreeg heel wat negatieve reacties. Dat ik niet beschaamd was om geld te vragen, 'Je hebt toch een eigen zaak', werd gezegd. Of ze denken dat ik comedie speel en dat ik niet ziek ben. Veel mensen denken 'Ze ziet er goed uit in de winkel', maar velen begrijpen niet wat ik en anderen die de ziekte hebben allemaal moeten meemaken."


Caroline probeert die negatieve reacties van zich af te zetten door toch positief in het leven te staan.



Meld een bug