Zo leuk kan een slag van de molen zijn

GILBERT DECOCK (77) VERSIERT ACHTERTUIN MET EIGEN CREATIES

Gilbert Decock met zijn vrouw Jeannine Vanraes in hun tuin vol windmolentjes.
Joke Couvreur Gilbert Decock met zijn vrouw Jeannine Vanraes in hun tuin vol windmolentjes.
Dat heet dan een uit de hand gelopen hobby. In de achtertuin van Gilbert Decock in Oostnieuwkerke spelen ruim honderd zelfgemaakte molentjes en windhaantjes met de wind.

Wie via de Brabandstraat Oostnieuwkerke binnenrijdt, kan er onmogelijk naast kijken. De tuin van Gilbert en Jeannine, op de hoek met de Vlasstraat, lijkt wel een windmolenpark in 't klein. Klassieke modelletjes, maar evengoed vliegtuigjes met draaiende schroeven tot en met fietswielen met pollepels aan. Tussen de molens staan tientallen minstens even creatieve windrozen. Sommige getooid met de traditionele haan, maar ook heksen, fietsen, paarden, oldtimers en zelfs vrouwensilhouetten zijn te vinden. Alles met de hand gemaakt uit oud ijzer door handige harry Gilbert Decock. Het begon allemaal twintig jaar geleden met één molentje.


"Hoe ik mijn 'slag van de molen' kreeg? Nadat ik met vervroegd pensioen ging na een carrière als buschauffeur, had ik plots een zee van tijd en in een opwelling besliste ik om een windmolentje te knutselen voor in de tuin. Het is niet bij eentje gebleven. Na verloop van tijd begon ik op zoek te gaan naar materiaal op rommelmarkten. Als er iets te vinden is met een as, dan heb ik het mee. En telkens als we een uitstapje maken, heb ik een schetsboekje bij zodat ik opvallende figuren kan overtekenen. Zo heb ik een tijdje geleden een mooie windroos op de markt van Zarren gezien en overgetekend."

Niet te koop

"Vaak krijg ik de vraag of mijn werken te koop zijn", gaat Gilbert verder. "Maar daar begin ik niet aan. Enerzijds omdat ik mijn molens en mijn wijzers niet zou willen missen, anderzijds omdat ik niet zou niet weten wat vragen qua prijs. Ik doe alles met de hand. Zagen, uitboren, afvijlen, schilderen en monteren. Zo kruipt in een figuurtje toch minstens een week werk. Mijn uren optellen wil ik niet doen."


Vijf jaar geleden sukkelde Gilbert met zijn gezondheid. Hij besliste dat hij zijn laatste molen gemaakt had en zou zich alleen nog bezighouden met het onderhoud en herstel van de molens. Daar is hij op teruggekeerd. "Ik kan het niet laten. Er zijn uiteraard dagen dat de goesting wat minder is en dan sta ik niet in mijn atelier, maar de zin keert altijd terug. Zolang het gaat, blijf ik voortdoen. Nu werk ik aan een windroos met een tractor op. Geen eenvoudig ontwerp, vooral door de radiatorkap."

Scholieren

Geregeld piepen wandelaars en fietsers over de omheining. Op aanvraag openen Gilbert en Jeannine de poort voor nieuwsgierigen, al houden ze de grote massa bewust op afstand. "Twee weken geleden is hier een klas van de lagere school op bezoek mogen komen", vertelt Jeannine. "Maar aan pakweg 'Buren bij Kunstenaars' doen wij niet mee. Het moet hier geen zoete inval worden."