Gansrijders willen toch geen Vlaams immaterieel erfgoed worden: “Administratieve rompslomp weegt niet op tegen voordelen”

Het jaarlijkse gansrijden brengt alle polderdorpen op de been.
Alfons Schryvers Het jaarlijkse gansrijden brengt alle polderdorpen op de been.
De plannen om het gansrijden te laten erkennen als Vlaams immaterieel erfgoed, zitten in de ijskast. “We zouden zeker wel een goede kans maken maar de noodzakelijke administratieve verplichtingen zijn te omslachtig. We zouden hiervoor zelfs een personeelslid in dienst moeten nemen”, zegt voorzitter Frans De Schutter van de overkoepelende Polderbond. Bovendien is de vereniging van oordeel dat, ook zonder een erkenning, het gansrijden zal blijven bestaan.

Samen met de negen maatschappijen werkte de voorzitter van de overkoepelende Polderbond aan een erkenningdossier. De aangesloten gansrijdersmaatschappijen komen uit Berendrecht, Zandvliet, Stabroek, Hoevenen, Lillo en Ekeren. “Door klachten van een dierenrechtenorganisatie kwam het gansrijden enkele jaren geleden plots in de verdrukking. Een erkenning zou ons tegen zulke tegenwerking kunnen beschermen”, zegt De Schutter die voor zijn plannen steun kreeg van de Stabroekse burgemeester Rik Frans (N-VA), zijn Kapelse collega Dirk Van Mechelen (Open Vld) en van districtsburgemeesters Carl Geeraerts (N-VA) van Berendrecht Zandvliet en Lillo en Koen Palinckx (N-VA) van Ekeren. 

Heropleving

“Het gansrijden is een eeuwenoude traditie die nog steeds actief wordt beoefend in Antwerpse polderdorpen. Vooral de laatste twintig jaar kent het spel een ware heropleving. De meeste gansrijdersverenigingen moeten zelfs met wachtlijsten werken omdat er elk jaar maar dertig deelnemers aan de wedstrijd mogen deelnemen. Tot 1929 werd er nog met een levende gans gereden. Nadien komt telkens een veearts de gans op voorhand te doden via een dodelijke injectie.”

Zelfs zonder erkenning als erfgoed zal de belangstelling voor het gansrijden ook de volgende jaren blijven groeien, meent de Polderbond.
Alfons Schryvers Zelfs zonder erkenning als erfgoed zal de belangstelling voor het gansrijden ook de volgende jaren blijven groeien, meent de Polderbond.

Administratieve rompslomp

Het gansrijden was goed op weg om erkend te worden als Vlaams immaterieel erfgoed, zegt de voorzitter. “Het voldeed aan alle voorwaarden als een typische folkloristische traditie die al lang standhoudt, maar die zich ook weet aan te passen. Na de afbraak van enkele polderdorpen, voor de havenuitbreiding, bleef het gansrijden immers verder groeien. De eerste gesprekken met de erkenningscommissie waren echter teleurstellend. We werden verplicht een uitgebreid administratief dossier in te dienen gestaafd met oude foto’s en verslagen. Bovendien moest het dossier jaarlijks aangevuld worden. Dit is voor ons onmogelijk. Iedereen is hier vrijwilliger en om aan de voorwaarden te voldoen, hadden we een administratieve kracht in dienst moeten nemen. Dat zagen we niet zitten. Bovendien geeft een erkenning geen enkele garantie dat we bij een eventuele klacht van een dierenrechtenorganisatie sterker in onze schoenen staan. Tot slot hangt er enkel een prijskaartje aan de erkenning zonder dat het ook een financieel voordeel heeft voor de Polderbond en aangesloten maatschappijen. Daarom is unaniem beslist om de aanvraag in de ijskast te steken. Als je kijkt naar het jaarlijks succes hebben we een erkenning trouwens niet nodig”, besluit de voorzitter.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


Video