Ouders Kenric (5) kregen deze week de woorden te horen die niemand wil horen: “Van elke dag die we krijgen met onze jongen, willen we een geschenk maken”

Kenric Enckels zit op de schoot van papa Serge.
Tony Van Galen Kenric Enckels zit op de schoot van papa Serge.
De vijfjarige Kenric Enckels uit Sint-Truiden vecht al drie jaar tegen rhabdomyosarcoom, een zeldzame kanker die het spierweefsel aantast. Na een moedige strijd, staan Kenric en zijn ouders voor hun laatste gevecht. Maandag kregen ze het slechte nieuws te horen. 

“Na exact drie jaar vechten, staan we er slechter voor dan ooit tevoren. Niet alleen is de kanker terug, maar voor de eerste keer zijn er ook meerdere uitzaaiingen gevonden in de longen. De agressiviteit van de tumor is enorm... of er nog opties zijn is niet zeker. Eerst volgt een botscan om te kijken of er ook daar uitzaaiingen zijn en vandaag overleggen we in Parijs. Ook andere pistes worden bekeken, we zijn er nog niet klaar voor om op te geven, maar we worden hardhandig gedwongen om de realiteit onder ogen te zien. Het vuile monster speelt vals en lijkt te gaan winnen. De onwerkelijkheid hiervan is niet te beschrijven. We gaan elk gebedje en kaarsje heel hard nodig hebben om onze lieve schat hier te kunnen houden, iemand daarboven kan het niet verteren dat we dit wondertje bij ons hebben”, vertelt mama Livia Raskin.

Vandaag slinken helaas de kansen, al wil niemand precies zeggen hoelang Kenric nog heeft. “Drie jaar lang hebben we vooruit gekeken, nooit achterom. En dan plots is er vóór ons niks meer... Onze kleine lieve superheld zal niet meer lang bij ons zijn, een ondraaglijke gedachte. Hoeveel tijd we nog hebben is een vraagteken, maar gezien de grote agressiviteit van de tumor en uitzaaiingen is elke dag die ons nog rest een geschenk. We trekken ons terug in intieme kring om het onmogelijke te doorstaan, we reken op ieders begrip hiervoor”, zegt mama Livia Raskin.

Het gevecht  begon exact 3 jaar geleden. “Op 25 januari 2016 veranderde ons leven voorgoed. Het was de dag dat de diagnose viel. Kenric was nog maar twee en hij ademde zwaar in zijn slaap. Een zware verkoudheid, dachten we samen met de dokter. Maar het verergerde alleen maar”, zegt papa Serge Enckels . “Dus gingen we naar de neus-, keel- en oorarts, die meteen constateerde dat er iets niet in de haak was. Een scan van het UZ van Leuven was onverbiddelijk: Kenric leed aan rhabdomyosarcoom. Op dat moment stapte we in een helse rollercoaster waar we tot op vandaag niet uitgeraken”.

Zwitserland

Rhabdomyosarcoom, of kanker van de spieren en de weke delen, is een tumor die het spierweefsel aantast. Hij komt in zowat de helft van de gevallen voor in hoofd en hals en treft vooral kinderen en adolescenten. Rhabdo is wel zeldzaam, heel zeldzaam: slechts vier kinderen op een miljoen krijgen ermee te maken. De oorzaak is onbekend. Symptomen blijven vaak achterwege totdat de tumor heel groot is geworden. De behandeling bestaat bijna altijd uit een combinatie van chemotherapie om de tumor kleiner te maken, en een operatie of bestraling om de tumor te verwijderen. Kenric en zijn ouders deden het onmogelijke om de kanker te verslaan. Zeer dure bestralingen in het PSI in Zwitserland, eindeloze behandelingen in UZ Leuven, niets was hen te veel. Voortdurend heen en weer geslingerd tussen hemel en hel, maar hun gezinnetje doorstond alles.

Kenric Enckels zit op de schoot van papa Serge.
Foto Tony Van Galen Kenric Enckels zit op de schoot van papa Serge.



66 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Debby Scheiris

    Heel veel sterkte zowel voor de lieve jongen als voor de ouders. Ik brand een kaarsje dat echt alles goed mag komen.

  • Ken Stans

    Heel veel sterkte aan de familie ik hoop met jullie mee dat het goed komt hier brand in elk geval een kaarsje voor jullie

  • Els Geelen

    Zo jong nog, zijn leven is maar juist begonnen, geniet van elke dag, en hopelijk gebeurd er een wonder en vinden ze nog een medicijn voor hem dat het monstertjes stabiel blijft, hoop niet opgeven een dikke knuffel

  • Alex Smets

    Zo oneerlijk. Zo jong nog. Veel sterkte aan de familie en geniet nog met volle teugen van de tijd die jullie nog samen kunnen doorbrengen. Hopelijk is er toch nog een mirakel mogelijk.

  • Sabrina Angillis

    Heel veel sterkte voor ouders en wat een vechtertje is jullie zoontje. Hopelijk hebben jullie nog een mooie tijd samen die jullie nu nog rest. Geniet nu nog van de mooie momenten samen. En hopelijk duren ze nog lang. Respect voor jullie