“Ik was blij toen ik haar hoorde wenen, maar ik kon niet voor haar zorgen"

Genkse vrouw legt pasgeboren dochtertje te vondeling, maar bezoekt haar nu elke maand

De procureur en advocate Els Jeuris tijdens de behandeling van de zaak.
Mine Dalemans De procureur en advocate Els Jeuris tijdens de behandeling van de zaak.
Een vrouw uit Genk riskeert een celstraf van drie jaar met uitstel, omdat ze in 2015 haar pasgeboren dochtertje te vondeling legde. Een buschauffeur vond de ochtend erna het meisje en bracht haar in veiligheid. Pas een tiental dagen later bekende de vrouw dat zij de moeder was. “Ik kan nog altijd niet verklaren waarom ik dat heb gedaan”, vertelde ze aan de Hasseltse rechter. Ondertussen bezoekt ze nu maandelijks haar dochter. 

Het minste wat kan worden gezegd, is dat de vrouw een turbulent leven leidde. Ze was reeds moeder van twee kindjes. De vader van het eerste kwam om het leven bij een ongeval, met de vader van het tweede is ze niet langer samen. Rond februari 2015 ontdekte ze dat ze opnieuw zwanger was. Helaas niet van haar toenmalige vriend – met wie ze vandaag nog steeds samen is – maar wel van een tussentijdse scharrel. De Genkse voelde zich echter goed bij haar nieuwe vriend, ze had schrik dat het bekennen van de zwangerschap gevolgen zou hebben voor haar relatie. Opgeteld met de financiële problemen, besloot ze te zwijgen.

Eenzame bevalling

De vrouw ging niet naar de gynaecoloog, loog tegen mensen die zich vragen stelden, schoof de problematiek voor zich uit en beviel uiteindelijk op 17 augustus 2015 in haar wagen aan een plantage in Sint-Truiden moederziel alleen van een dochter. De navelstreng bond ze af met een haarelastiek en het kindje werd gewikkeld in doeken te vondeling gelegd. “Ik had er nooit over nagedacht”, vertelde de vrouw, alvorens in tranen uit te barsten. “Ik was blij dat ik haar hoorde huilen, maar ik dacht ook: ik kan niet voor haar zorgen. Mijn schulden liepen op tot meer dan 10.000 euro. Ik had schrik voor mijn relatie, schrik voor de reacties van anderen en ik zag geen uitweg meer.”

De Genkse nam thuis een douche, loog tegen haar vriend en probeerde haar kinderen een normale vakantie te bieden. Terwijl de hele provincie zocht naar de moeder van de vondelinge, bleef het door haar hoofd spoken. Tot er bij haar ouders en schoonouders toch bepaalde vermoedens ontstonden en ze op 30 augustus naar het ziekenhuis stapte om daar te bekennen dat ze de mama was. “Ergens was ik heel opgelucht, al bleef ik met vragen zitten. Ik voelde me daar wel veilig voor de buitenwereld.”

Maandelijks bezoek

Het pasgeboren meisje werd door de jeugdrechter bij een pleegouder geplaatst. Nadat de vrouw jarenlange begeleiding zocht en nog steeds de nodige hulp krijgt, komt ze nu maandelijks op bezoek bij haar jongste dochter. Haar andere twee kindjes weten nog van niets, ook al wil ze het hen wel vertellen. “Als ik het meisje zie, spelen we in de speeltuin. De relatie met de pleegmoeder is uitstekend. “Het meisje gaat naar school”, stelde de procureur. “De toekomst moet uitwijzen of beklaagde het kind ooit zal kunnen overnemen, maar dat zal niet voor morgen zijn. Alles gebeurt op het tempo van het meisje.”

De maximumstraf van drie jaar werd gevorderd, zij het met volledig uitstel zodat de vrouw begeleid kan worden.  Advocate Els Jeuris benadrukte dat haar cliënte wou dat het kindje gevonden werd. Vonnis op 3 december. 




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.