"Ze willen alleen dat papa terugkomt"

HEIDI ALAERTS EN ZOONTJES KAPOT DOOR DOOD PHILIPPE VAN LANGENHOVEN

Heidi Alaerts met haar zoontjes Quinten en Brent. Naast hen staat het boeketje bloemen dat Heidi nog voor haar verjaardag kreeg van Philippe.
Bollen Heidi Alaerts met haar zoontjes Quinten en Brent. Naast hen staat het boeketje bloemen dat Heidi nog voor haar verjaardag kreeg van Philippe.
Heidi Alaerts (35) uit Messelbroek bij Scherpenheuvel-Zichem, is dinsdag plots haar levenspartner verloren. Philippe Van Langenhoven (35) , een ervaren heftruckchauffeur, verongelukte bij een arbeidsongeval bij Harol in Diest. "De communie van Quinten, de geboorte van ons dochtertje Jolene, hij zal het allemaal moeten missen", treurt Heidi.

Samen hadden ze reeds twee kinderen, Quinten (11) en Brent (9). De weduwe probeert zich sterk te houden voor hun twee zonen, maar ook nog voor hun dochtertje dat op komst is. Heidi is immers zes maanden zwanger.


"We hadden nog zoveel plannen, maar aan onze droom om samen oud worden is er nu een abrupt einde gekomen", zegt Hilde. "De kinderen waren op school, 's ochtends nog een knuffel en een kus voor hij met zijn scooter naar het werk vertrok. Toen ik enkele uren later op de dag terugkwam van de kinesist, stond er politie aan mijn deur. Ik dacht dat eerst de kinderen iets was overkomen, maar het was Philippe die een ongeval had gehad. Om een nog onduidelijke reden kreeg hij een pakket garagepanelen van 400 kilo op zijn hoofd. Hij had geen schijn van kans. Het EHBO-team en toegesnelde MUG probeerden hem nog te reanimeren, ruim drie kwartier. Het mocht niet baten. Hij moet op slag dood geweest zijn."


Veel tijd om te treuren om het grote verlies om Philippe waar ze al 18 jaar lief en leed mee deelde, heeft de dame niet. Met twee kinderen in huis en hoogzwanger. "Philippe en ik kenden elkaar al van op het humaniora. een half jaar na onze studies gingen we samen wonen. We wilden absoluut kinderen. Daar hebben we wel 'wat moeite' voor moeten doen. Negen jaar na de geboorte van onze jongste, bleek ik opnieuw zwanger. Totaal niet gepland, maar wel echt een geschenk. In het begin was het even schrikken omdat er toch wel wat jaren tussen zijn, maar we keken er zo naar uit."

Philippe Van Langenhoven.
Bollen Philippe Van Langenhoven.

Jolene

Het koppel wist al dat het een dochtertje zou worden. Hoewel de naam nog niet vaststond, weet Hilde nu wel al zeker hoe het meisje zal heten. "Jolene", zegt ze vastberaden. "Afgelopen zondag waren we wat aan het zoeken voor een naam. Jolene vond Philippe wel mooi. Niet Jolien op z'n Vlaams, maar Jolene zoals in het liedje van Dolly Parton, wat hij een prachtnummer vond. In april zou Quinten zijn communie doen, in maart de geboorte van Jolene, het zijn allemaal dingen die we niet samen kunnen beleven."


Hilde kijkt nu al op tegen de feestdagen. "Het zal een zware dobber worden. De kinderen keken zo uit naar de kerstvakantie, want papa zou twee weken thuis zijn. Ze willen maar één ding: dat papa terugkomt, maar dat gaat niet. Vannacht hebben ze in kleren van papa op zijn plaats in het bed geslapen. Wenen kan ik enkel maar als zij het niet zien. Me sterk houden voor hen en de baby, dat is wat ik nu moet doen. Toch is het raar en leeg in huis. Ikzelf ben nu al enige tijd thuis van mijn werk, in mijn job mag ik niet werken als je in verwachting bent. Tot de maand mei ben ik dus thuis. Een leeg en kil huis sinds dinsdag. Wetende dat Philippe er niet meer is. In de keuken staat nog een boeket bloemen dat ik van hem kreeg voor mijn verjaardag op 2 december. Dat laatste boeket zal er nog lang staan. Het zal nooit meer hetzelfde zijn. Hij was niet alleen een lieve en handige man, maar ook een lieve papa. 's Avonds stopte hij steevast de kinderen in bed. Vanaf nu moet ik dat doen, niet dat dat een probleem is, maar het zal me steeds zwaar vallen."