"Philippe zou trots zijn op ons 'laatste meesterwerk'"

DRIE MAANDEN NA FATAAL ARBEIDSONGEVAL BEVALT HEIDI VAN GEZONDE DOCHTER

Mama Heidi met de kleine Jolene.
Bollen Mama Heidi met de kleine Jolene.
Drie maanden nadat Heidi Alaerts (35) uit Messelbroek haar levenspartner Philippe Van Langenhoven verloor bij een arbeidsongeval in Diest, is ze bevallen van zijn dochtertje Jolene. "Een dubbel gevoel van verdriet en vreugde", vertelt ze. "Bij de geboorte van onze jongens was Philippe er telkens om me te steunen. Maar ik weet dat hij hierboven superfier is op ons 'laatste meesterwerk'."

Philippe, een ervaren heftruckchauffeur, kwam die noodlottige dag om een nog onduidelijke oorzaak onder een zware stapel garagepanelen terecht. De 35-jarige man overleefde het niet. Hij liet zijn partner Heidi en hun zoontjes Quinten (11) en Brent (9) achter. Maar ook de nog ongeboren Jolene - Heidi was immers zes maanden zwanger. Het koppel had nog zoveel plannen, maar plots stond ze er alleen voor. Sterk zijn, dat moest ze doen voor haar kinderen. Een proces met ups en downs.


Heidi straalde gisteren in haar ziekenhuisbed, maar het gemis van Philippe blijft. "Er is dat dubbel gevoel van verdriet en vreugde", vertelt ze. "Ik wilde in alle rust en stilte bevallen. Daarom heb ik vrienden en familie ook verteld dat het pas voor later deze maand zou zijn. Gisteren (woensdag, red.) ben ik dan in alle stilte met mijn moeder naar het ziekenhuis gegaan. Al moest ik natuurlijk wel aan Quinten en Brent uitleggen waarom hun mama plots vertrok. Zij waren dolblij. Pas aangekomen in het ziekenhuis, hingen ze al aan de lijn. 'Om hoe laat wordt Jolene geboren?', vroegen ze. (lacht) Kinderen denken blijkbaar echt dat je op zoiets een uur kan plakken."

Philippe Van Langenhoven.
Bollen Philippe Van Langenhoven.

Steun van mama

"Enkel mijn mama heeft me tijdens de bevalling bijgestaan", vervolgt Heidi. "Overbodig om te zeggen hoe hard ik Philippe miste, natuurlijk. Bij de geboorte van Quinten en Brent was hij er telkens bij om me te steunen en dat intieme moment samen te beleven... Jolene is uiteindelijk geboren rond 17.30 uur, een flinke meid van 50 centimeter en 3,2 kilogram. Ik heb de rest van de familie pas 's avonds op de hoogte gebracht. Niet veel later zijn mijn jongens dan toegekomen. Superfier zijn ze, op hun kleine zus. Al 'veranderde' hun stemming toch even toen Jolene begon te huilen. 'Het is te hopen dat ze dat thuis niet te veel gaat doen, of we moeten de deuren gesloten houden', klonk het uit hun kindermond."


Toen wij de kleine meid en haar mama een bezoekje brachten, gaf het meisje geen kik. "Hopelijk blijft dat zo en slaapt ze 's nachts", glimlacht Heidi. "Dat mag ook wel, want de jongste weken was ze zéér onrustig in de buik. Op wie ze nu lijkt? Tja, dat is moeilijk om nu al te zeggen. Maar als we op haar huidige kalme karaktertje afgaan, dan moet ik zeggen dat ze dat zeker van haar papa heeft."


Gemakkelijk is het niet, twee zonen en een pasgeboren Jolene grootbrengen. Maar aan liefde en vriendschap ontbreekt het Heidi en haar gezinnetje niet. Gisteren was het in de kraamkamer alvast een drukte van jewelste, met vrienden en familieleden die massaal op bezoek kwamen.

Trotse grootouders

En natuurlijk kwamen ook André (67) en Josée (65), de ouders van Philippe, langs - glimlach op het gezicht. "We zijn uiteraard erg blij dat we onze kleindochter in de armen mogen sluiten", vertellen ze. "Dolgelukkig, eigenlijk. Maar net zoals bij Heidi zitten ook wij met een dubbel gevoel. Philippe had hier nu moeten zijn. Toen we het nieuws vernamen, hebben we nog samen naar foto's van een pasgeboren Philippe zitten kijken. Dat was even moeilijk, ja..."


Jolene heeft haar papa nooit gekend, maar Heidi zal er zeker voor zorgen dat ze hem nooit zal vergeten. "Philippe is hierboven superfier op ons 'laatste meesterwerk'. Ook familie en vrienden zullen haar over Philippe vertellen en foto's laten zien. Ze zal weten wie haar papa is."