"Het klikte meteen binnen de muren van de abdij"

De nieuwe abt van de norbertijnen van averbode

Abt Marc Fierens aan 'zijn' abdij.
Foto Claes Abt Marc Fierens aan 'zijn' abdij.
De norbertijnen van Averbode hebben donderdagavond Marc Fierens tot nieuwe abt verkozen. Hij stapte destijds de abdijpoort binnen als 17-jarige, en volgt nu op zijn 61ste Jos Wouters op. Wij wisten hem meteen te strikken voor een eerste gesprekje.

Eerst en vooral: je kandidaat stellen voor de functie van abt, dat gaat niet. De paters van de eeuwenoude abdij duiden zelf iemand aan uit hun gemeenschap. Er waren enkele kiesrondes voor nodig, maar uiteindelijk schaarde de meerderheid zich achter Marc Fierens. Een bedachtzame norbertijn, die zowat vergroeid is met de abdij. In 1982, na zeven jaar studie, werd hij tot priester gewijd. En hij woont en werkt er intussen al 44 jaar, onder meer als novicemeester en docent filosofie. Sinds 2010 was hij als provisor verantwoordelijk voor de materiële zaken van de abdij. In die functie zette hij zijn schouders onder de bouw van Belevingscentrum Het Moment en de inrichting van het binnenplein. Als abt leidt hij één van de bloeiendste abdijgemeenschappen van het land, met 65 inwoners, onder wie drie novicen.

Kwam jouw verkiezing als een verrassing?

"Toch wel. Natuurlijk stelde ik me in de dagen voor de verkiezingen wel de vraag of ik een kans maakte. Ik hoopte misschien stiekem van niet, maar nu ben ik het toch geworden."

Waarom denk je dat de

overige paters jou gekozen hebben?

"Een moeilijke vraag. Mijn ervaring in de abdij zal wel een rol spelen. Ik ben lang novicemeester geweest, verantwoordelijke voor de liturgie, heb altijd les gegeven in de priesteropleiding. En ik was acht jaar lang provisor en zetelde in de raad van de abt."

Je trad in op je 17de, in 1974. Waarom?

"Ik ben afkomstig uit Rotselaar en liep er school in het Montfortcollege, een katholieke school. In de laatste twee studiejaren werd ik gegrepen door de diepere vragen van het leven. Wat ga ik met het mijne doen? Hoe kan ik het zinvol invullen? Het evangelie liet me niet los, dus misschien kon ik priester worden? Of een sociale richting volgen waarmee ik mensen kon helpen? Toevallig zat er iemand in mijn klas waarvan de vader als veearts op de boerderij van de abdij werkte. Hij vroeg me op een dag mee. Aanvankelijk voelde ik niets voor een leven in een abdijgemeenschap. Het schrikte me af. Maar die eerste avond binnen de abdijmuren klikte het meteen. Dit was iets voor mij, wist ik toen. Het duurde nog zeven jaar om mijn opleiding tot priester te vervolledigen, en ik moest een jaar legerdienst doen. Tijd genoeg om na te denken over mijn beslissing."

Wat is er zo aantrekkelijk

aan een leven in een abdij?

"Het gemeenschapsleven. Als seculier priester sta je alleen in het leven. Hier leef je in gemeenschap, verbonden met elkaar. Met moeilijkheden en spanningen, zoals in elke groep. Maar die gemeenschap is ook een dragende kracht. Er is ruimte voor gebed en bezinning, maar ook voor pastoraal werk."

Heb je nooit een ander leven gewild?

Met gezin en kinderen, bijvoorbeeld?

"Die vragen heb ik me natuurlijk gesteld. Mijn familie had die vragen ook. Ik ben enig kind, dus voor mijn ouders was het wel een zware dobber toen ik voor de abdij koos. Maar het was de keuze die ik gemaakt heb. Hier voel ik me opgenomen in de gemeenschap."

Wat is je taak als abt van deze abdij?

"Voor samenhang zorgen binnen de gemeenschap, zorgen dat alle taken goed ingevuld worden, leiding geven in samenspraak met het bestuur en de medebroeders. Een abt is als een vaderfiguur in een gezin. Hij is geen directeur die benoemd is en op een postje gedropt wordt, maar iemand die door de gemeenschap zelf aangeduid wordt."

Hoelang blijf je?

"De leeftijd is begrensd op 70 jaar. Dus ik heb nog acht tot negen jaar voor me."

Met Belevingscentrum Het Moment en de nieuwe abdijproducten - kaas, bier, brood - zet de abdij de poorten naar de wereld open. U trok mee de kar.

"Ik deed dat niet alleen, maar samen met abt Jos Wouters en econoom Eric Seghers. De abdij heeft altijd in de maatschappij gestaan. Met de boerderij en de uitgeverij, en nu ook Het Moment. Onze brouwerij, het abdijcafé en de bakkerij brengen leven. Het zorgt ervoor dat mensen de abdij leren kennen. Wij zijn geen monniken in een gesloten klooster of trappisten, maar norbertijnen die naar buiten treden. Onze kernopdracht is nog steeds om een plek te zijn waar mensen bidden, bezinnen en pastoraal werk doen. Onze open poorten spelen in op een geestelijke nood aan zingeving, verdieping, en innerlijke rust. Mensen vinden dat hier."

Nog eentje: u bent ook een exorcist?

"Ik ben, net als andere paters, aangeduid door het bisdom als exorcist. Of beter gezegd: voor de opvang van mensen die met zulke problemen worstelen. Verwacht je niet aan sensationele verhalen. Wij luisteren vooral naar de problemen waar mensen mee worstelen en proberen dat religieus te duiden. Luisteren en bidden heeft een goede invloed. Dit is Hollywood niet."