"Mirakel dat we het overleefd hebben"

Henri en zijn zus Hortense.
Benoit De Freine Henri en zijn zus Hortense.

Henri Steenackers (88) was vijftien toen één van de V1-bommen de woning van zijn ouders in de Kwaedenhoekweg verwoestte. "Dat gebeurde op 9 februari 1945, om 6 uur 's ochtends", vertelt hij. "Iedereen lag nog te slapen, maar mijn moeder en vader zijn wakker geworden door het geluid van de V1-bom en hebben beschutting gezocht. Zelf ben ik pas ontwaakt na de inslag. Toen ik wakker werd, lag ik op de straatstenen, onder de blote hemel."

Een beeld van de verwoesting.
Benoit De Freine Een beeld van de verwoesting.

Leuvense stoof

Ondanks de enorme schade wisten Henri, zijn broer en zijn ouders het bombardent allemaal te overleven. "Dat was een mirakel, zeker als je beseft dat de V1 vlak voor onze woning is neergekomen. Ik had een kap in mijn gezicht en een breukje in mijn hand, maar dat was het." Henri's zus Hortense (90) zat op een pensionaat in Duffel op het moment van het bombardement. Maar ze herinnert zich de ravage nog levendig. "Van onze woning schoot echt niks meer over. We hadden toen net een Leuvense stoof gekocht, maar zelfs die was aan gruzelementen. Eigenlijk is het straf dat mijn broers en ouders er levend zijn uitgekomen."


"Veel jongeren kennen het verhaal van die bombardementen niet meer", reageert Hortense. "Het zou toch mooi zijn als daar wat meer aandacht aan zou worden besteed." (BCOR)