"Ik kan het iedereen aanraden"

PATRICK ALLEWAERT ZEGT POLITIEK VAARWEL NA HALVE EEUW

Ook al is politiek hard werken, Patrick Allewaert deed het graag.
Foto Couvreur Ook al is politiek hard werken, Patrick Allewaert deed het graag.
Patrick Allewaert (71) neemt na 50 jaar afscheid van de politiek. Hij startte als bestuurslid bij de VU en eindigt zijn carrière als OCMW-raadslid. Daar tussen was hij gemeenteraadslid, schepen en zelfs even senator. "Ik zou iedereen een politiek engagement aanraden", zegt hij.

Patrick Allewaert groeide op in een katholiek nest. Toch was de Volksunie zijn eerste politieke liefde. "De jaren '60 waren andere tijden. Bijna geen enkele Waalse minister sprak Nederlands en als Vlaamsgezinde heb ik contact gezocht met de VU. In het zesde middelbaar heb ik een brief geschreven naar lokale kopman Mik Babylon. Na mijn legerdienst ben ik in het bestuur van de partij gestapt en een jaar later, in 1967, ben ik voorzitter geworden. In 1971 ben ik in de gemeenteraad beland als oppositieraadslid. Niet de leukste plek, maar wel een waar ik waarde aan hecht. Doordat ik zowel in de meerderheid als de oppositie heb gezeteld, kan ik de politiek vanuit verschillende oogpunten bekijken."

Ziekenhuisfusie

Dankzij een coalitie tussen VU en CVP (nu CD&V) kon Patrick in 1983 de stap naar de meerderheid zetten. Twee legislaturen was hij schepen van Feestelijkheden en Financiën. In 1994 scheidden de wegen van Patrick en de VU en kwam hij op met een eigen lijst, Roeselare Rumbeke Nu. In 2000 ging hij in zee met de CVP. "Ik heb altijd een goed contact gehad met Frans Dochy (die nu ook na 34 jaar de politiek vaarwel zegt, nvdr). Toen hij me op een dag vroeg of ik bij hen op de lijst wou staan, zei ik dat zijn partijgenoten hem zot zouden verklaren. Maar 's anderdaags was het al beklonken. Ik belandde opnieuw als gemeenteraadslid in de meerderheid, maar vroeg of ik de stap mocht zetten naar de OCMW-raad omdat ik ook graag die kant eens wou verkennen. De laatste tien jaar heb ik daar dus gezeteld. Eigenlijk wilde ik in 2012 al een stap terugzetten, maar door de fusie van de ziekenhuizen tot AZ Delta ben ik nog vier jaar langer gebleven."

Hard werken

Met een halve eeuw ervaring op zak doet Patrick een opmerkelijke oproep. "Toen ik startte, werd je als politicus gerespecteerd. Tegenwoordig is dat respect zoek, terwijl de job nu veel zwaarder is. Politici worden vaak verweten postjespakkers of zakkenvullers te zijn, terwijl het keihard werken is. Hierdoor willen steeds minder mensen aan politiek doen. Wie het toch doet, kan vaak veel meer in de privé verdienen. Toch doen ze het niet, wat veelzeggend is."

Dubbel afscheid

Maar Patrick is niet alleen gekend als politiek beest. Sinds 1970 runt hij samen met zijn echtgenote ook Naaimachines Allewaert in de Sint-Amandsstraat. "Ook daar denken we aan afscheid", besluit Patrick. "Tegen de zomer zouden we de winkel willen sluiten. Maar zolang we gezond zijn, willen we wel service blijven bieden. Hoewel de winkel ondertussen ook al 46 jaar bestaat, doen we het nog altijd graag. Zowel op vlak van politiek als in de winkel heb ik eigenlijk nooit gewerkt. Ik heb gewoon gedaan wat ik graag deed en ben dan ook een bijzonder gelukkig mens."