"En nu gaan kamperen met mijn vrouw"

WIJKAGENT JOHAN VANALLEMEERSCH GAAT VANDAAG MET PENSIOEN

Wijkagent Johan Vanallemeersch is sinds vandaag met pensioen.
Foto JBOR Wijkagent Johan Vanallemeersch is sinds vandaag met pensioen.
Na een carrière van 35 jaar, waarvan acht jaar als wijkagent in Oekene, Beitem en op de Zilverberg, neemt Moorsledenaar Johan Vanallemeersch (58) vandaag afscheid van de politie. "Mijn lijfspreuk was: 'Sorry, bloemen hebben we niet bij de politie, want anders was ik al lang aan de deur geweest met een boeket'."

"Mijn jaren als wijkagent waren de mooiste van mijn politiecarrière", vertelt Johan. "Nochtans ging ik met een klein hartje aan de slag op 13 maart 2007. Ik was tot dan gewoon om altijd met een collega op baan te zijn en dacht dat ik niet gemaakt was om alleen te werken. Maar al snel bleek ik het fout te hebben. Aanvankelijk was ik verantwoordelijk voor Oekene, de Zilverberg en Beitem. Maar na een jaar kreeg Oekene een eigen wijkagent en kreeg ik een stukje van de Meiboomwijk erbij."

Sociaal assistent

"Als wijkagent werd ik plots een soort sociaal assistent. Ik werd aangesproken over strubbelingen tussen buren, kinderen die plots niet meer thuis kwamen of van wie vermoed werd dat ze drugs gebruikten,... Mijn processenboekje verdween in de onderste schuif en ik bleek mijn echte roeping gevonden te hebben. Steeds probeerde ik de mensen te helpen, soms met wisselend succes en af en toe vielen er ook wel eens harde woorden. Maar ik probeerde dit te beperken, zodat ik me later weer met opgeheven hoofd zou kunnen vertonen."

Per fiets

Soms moest ik ook minder aangename mededelingen brengen, zoals aanmeldingsberichten voor de gevangenis of schorsingen van rijbewijs. Dat probeerde ik altijd met een kwinkslag te doen. Mijn lijfspreuk was: Sorry, bloemen hebben we niet bij de politie, want anders was ik al lang aan de deur geweest met een boeket."


De voorbije jaren was Johans fiets zijn trouwste compagnon. "95 procent van mijn taken heb ik per fiets uitgevoerd. Dat werd enorm geapprecieerd, want een politiewagen voor de deur doet al snel de gordijnen van de buren bewegen. Van hot naar her fietsen was dan ook een bewuste keuze."

Persoonlijk afscheid

Johans pensioen gaat vandaag officieel van start, maar hij is eigenlijk al een paar weken niet meer te zien in zijn buurt. Door medische redenen. "Ik had het liever anders gezien. Ik wilde de laatste maanden persoonlijk afscheid nemen van de vele mensen die me nauw aan het hart liggen en waar ik regelmatig binnensprong als wijkagent. Helaas was dit niet haalbaar. Ik hoop dat ik de kans nog krijg om later, en dan in burgerkledij in plaats van in uniform, afscheid te nemen. Ondertussen wil ik iedereen graag via deze weg bedanken voor de jarenlange samenwerking. Ook mijn collega's van de wijkwerking. Het is een toffe bende. Van een zwart gat zal geen sprake zijn, want mijn vrouw en ik gaan graag kamperen en maken volop plannen. Ook wandelen, fietsen, genieten van onze tuin, een terrasje en een lekker etentje staan met stip genoteerd op onze planning."