"1.230 koffiekannen, maar ik lust geen koffie"

VERA DEGRYSE (72) TROTS OP HAAR PRIVÉMUSEUM

Vera Degryse van De Charmante Koffiepot. In haar vroegere garage staan de schappen boordevol.
Foto's Joke Couvreur Vera Degryse van De Charmante Koffiepot. In haar vroegere garage staan de schappen boordevol.
De Charmante Koffiepot is de titel van een stripverhaal van Suske en Wiske, maar ook de naam van het privémuseum van Vera Degryse (72). Daar toont ze niet minder dan 1.230 koffiekannen. Wij gingen gisteren, op internationale koffiedag, langs voor een koffieklets. Al schonk Vera voor zichzelf een kop thee in. "Tja, koffie lust ik niet."

Twintig jaar geleden was het een simpele garage, ondertussen is die door Vera's man Marc volledig verbouwd tot museum. "En de auto, daar huren we nu een garage voor", lacht Vera. De toon is onmiddellijk gezet. Haar passie voor koffiekannen is groot, heel groot. Nochtans zeiden die kannen haar aanvankelijk weinig tot niets. "22 jaar geleden zijn we getrouwd en kregen we heel wat bloemen. Enkele dagen later was het m'n verjaardag en kreeg ik opnieuw enkele boeketten. Maar ik had geen enkele vaas meer over. M'n schoonmoeder gaf me een oude koffiekan. Ik zie dat boeket witte margrieten nog altijd staan in die kan. Toen ze verwelkt waren, wou ik de 'vaas' teruggeven. Maar m'n schoonmoeder wilde ze niet meer. Ik zette ze op de keukenkast en voor ik het wist begon iedereen plots koffiekannen mee te brengen. Al snel stond m'n keuken vol. Dat was geen zicht."

Familiestukken

De beginnende collectie verdween in kartonnen dozen op zolder. Maar toen timmerde Vera's echtgenoot een rekje in de garage. Dat ene rekje kreeg al snel het gezelschap van tientallen anderen. "Intussen heb ik 1.230 koffiekannen, quasi allemaal gekregen. Soms staan er gewoon koffiekannen aan onze voordeur. Leuk, maar ik vind het jammer als de schenkers er geen briefje bij achterlaten. Zo kan ik hen niet bedanken. Het mooiste aan de kannen zijn voor mij niet hun vorm of tekening, maar het verhaal er achter. Het zijn vaak familiestukken en ik informeer daar altijd naar. Dat wordt enorm geapprecieerd."

Pauline en Paulette

En hoewel Vera aanvankelijk niet echt tuk was op de kannen, zijn ze nu haar lust en leven. "Gelijk waar ik kom: de koffiekan is het eerste wat ik zie. Zelfs op tv. Zo weet ik dat ik exact dezelfde kan heb als in de film Pauline en Paulette of dat er in de VTM-serie Familie koffie wordt gedronken uit een gele kan met blauwe bloemen. Ik heb trouwens al een kan staan voor de dag dat ik ooit koffie zou beginnen drinken. Een rode met witte bolletjes. Elke dag ben ik tussen m'n kannen te vinden. Ik probeer me dan te herinneren welke ik van wie kreeg."


Naast de verhalen achter de kannen is Vera's tweede grootste genot het delen van haar collectie met anderen. "Iedereen is er door geboeid. En het leuke is dat ik er vaak ook iets van opsteek. Zo heb ik al jaren een kan met daarop, volgens mij, goudkleurige bloempjes. Een bezoeker vertelde me onlangs dat het gulden sporen zijn. Het is een kan die gespaard kon worden via de koffie van de Kortrijkse branderij Gulden Spoor", zegt Vera.


Wie ook eens De Charmante Koffiepot wil bezoeken, kan een afspraak maken op 0496/49.85.47.