"De Kampioenen zijn elkaar ook na 28 jaar nog niet beu"

'Bieke' werkt naarstig aan scenario voor vierde film rond bekendste caféploeg

An Swartenbroekx was pas afgestudeerd toen ze de rol van Bieke kreeg. Intussen is ze - ook - scenariste.
Foto Vertommen An Swartenbroekx was pas afgestudeerd toen ze de rol van Bieke kreeg. Intussen is ze - ook - scenariste.
Ook na 28 jaar zijn we nog niet uitgekeken op Vlaanderens bekendste caféploeg. Eind volgend jaar komt de vierde film van F.C. De Kampioenen in de zalen, en we weten nu al dat het een succes wordt. Actrice en scenariste An 'Bieke' Swartenbroekx (48)  uit Haasrode werkt momenteel naarstig aan de verhaallijn. "Een gigantische puzzel met dertien hoofdpersonages", lacht ze. Eens zien of we die gelegd krijgen.

An Swartenbroekx was net afgestudeerd toen ze gecast werd voor de rol van Bieke Crucke, dochter van ploegtrainer Oscar en cafébazin Pascale. Bijna dertig jaar later vertolkt ze het personage nog steeds, en werkt ze aan het scenario van de vierde langspeelfilm. Dat doet ze samen met een team schrijvers, gevormd door Bart Cooreman, Bart Vaessen en Steve De Wilde. De grote lijnen van het verhaal zijn klaar. Deze keer geen setting in Frankrijk of Afrika, maar wel in de oude, vertrouwde omgeving van het voetbalveld en het café. Jan Verheyen regisseert en alle acteurs - behalve Carry 'Oscar' Goossens - doen mee. "Zij hadden er nog zin in, de kijkers ook. De derde Kampioenenfilm lokte 600.000 kijkers, dus het productiehuis wilde ook mee. En ja, Marijn 'Boma' Devalck had gezegd dat de derde film zijn laatste zou worden, maar Jan Verheyen en ik hebben met hem gepraat, en daarna zag hij het alsnog zitten."

De Kampioenen zijn al bijna dertig jaar collega's. Dan ben je een hechte vriendenkring, of totaal uitgekeken op elkaar, toch?

"Zelfs in die 28 jaar hebben we de tijd niet gekregen om elkaar beu te worden. Een opname is intens, maar nadien is er ook altijd een rustperiode. Tijdens de opnames van de reeks werkten we in blokken van drie maanden, waarna we elkaar twee maanden niet zagen. Maar ja, we hebben lief en leed gedeeld, en kennen elkaars gebreken en kleine kantjes. We deelden geboortes, overlijdens en scheidingen. En acteurs zijn sowieso al emotionele mensen. We zijn familie geworden. Als iemand van ons een feest geeft - zoals onlangs het lentefeest van de dochter van Herman Verbruggen - dan is heel de bende erbij."

Wordt de vierde film de laatste?

"Elke film is voor mij de laatste. De derde was dat zeker - ik zag dat echt zo. Die film eindigde zelfs met een blik op de toekomst van De Kampioenen, en met een nieuwe generatie die klaarstond. Het leek het einde van een tijdperk, maar dat is het dus niet. Al willen we met deze vierde film niet teren op het succes - het moet altijd beter zijn dan de vorige. De lat moet hoger. We snijden in de film enkele bijzondere, ongewone thema's aan voor een komedie, en opnieuw tonen we dat De Kampioenen mensen van vlees en bloed zijn. Geen karikaturen, zoals de reeks op het einde te vaak toonde."

Was je niet tevreden met hoe De Kampioenen op tv neergezet werden?

"Op het einde werden we te veel getoond als karikaturen, met kinderlijke toestanden en slapstick. Met de films keren we terug naar het vlees en bloed, naar een lach en een traan."

Het scenario krijgt volop vorm. Hoe begin je daar aan?

"Je zit met een aantal dingen waar je niet omheen kunt, zoals DDT en Fernand als antagonisten. En je kan geen verhaal schrijven rond één centrale figuur, want eigenlijk zijn er dertien hoofdpersonages - veertien in de nieuwe film. En allemaal verwachten ze een eigen verhaallijn met een begin, midden en einde. Die ongelooflijke puzzel is nu ongeveer rond. De acteurs krijgen het resultaat te lezen - zonder de dialogen. Ze hebben een soort vetorecht. Als ze echt niet akkoord gaan met hun rol, dan stuikt de puzzel in elkaar."

Wereldberoemd in Vlaanderen, maar rijk zijn jullie er niet van geworden?

"Voor de acteurs is de werkzekerheid van De Kampioenen wel een geschenk geweest. Wie als geschoold acteur aan de slag gaat, zal met acteren alleen wellicht zijn boterham niet kunnen verdienen. In de beginjaren van de reeks werkten we als bediende voor de VRT: zeven maanden per jaar, en de overige maanden moesten we het met een werkloosheidsuitkering stellen. Terwijl er op zaterdag twee miljoen mensen naar je keken op televisie. Het was heel vervelend om dat te moeten uitleggen."

Wat brengt je bekendheid nog met zich mee? Zien mensen je als Bieke?

"Ik krijg elke week wel een vraag van iemand die ziek is, of van een vereniging of sociale organisatie, om me voor hen te engageren, of om hun goed doel bekendheid te geven. Momenteel krijg ik veel vragen om langs te komen op zomerkampen in het teken van De Kampioenen. Mooie initiatieven, stuk voor stuk. Ik engageer me vaak en ben meter van verschillende organisaties, maar ik kan onmogelijk overal op ingaan. Want dan zou ik niets anders meer doen. Maar het hoort erbij en het is een teken dat De Kampioenen nog populair zijn."

Tot slot: wat maakt De Kampioenen vandaag eigenlijk nog zo populair?

"Het feit dat we tijdloze personages zijn. Zelfs kinderen, voor wie bijna alles een videogame geworden is, kunnen zich verliezen in de allereerste afleveringen. Niet flitsend, traag gemonteerd, maar heel herkenbaar. Voor de tijdsduur van een aflevering kan je de wereld even vergeten. En met de films hebben we opnieuw de jeugd bereikt. Voor de tv-reeks hadden ze afgehaakt, maar nu zijn De Kampioenen weer cool."