"Ontgoocheling is nu veel groter dan bij ons"

Leo Van der Elst in Duivelsoutfit. "Deze generatie had wereldkampioen moeten worden."
PN Leo Van der Elst in Duivelsoutfit. "Deze generatie had wereldkampioen moeten worden."
Geen WK-finale voor de Rode Duivels: Leo Van der Elst (56) ként het gevoel. Hij keilde in 1986 vanop de penaltystip de Belgen naar de halve finale, waar het avontuur eindigde. Toch is er een groot verschil tussen de generaties van toen en nu. "Wij waren blij dat we de halve finale hadden bereikt. De huidige groep wilde absoluut wereldkampioen worden."

Opwijknaar Leo Van der Elst was in 1986 de held van het land. Op het wereldkampioenschap in Mexico versloegen de Rode Duivels eerst Rusland en later Spanje. Tegen de Spanjaarden werd de kwalificatie afgedwongen met strafschoppen.


Van der Elst nam de beslissende penalty voor zijn rekening en zette het land zo op zijn kop. En ook al gingen de Duivels er nadien in de halve finale uit tegen Frankrijk, toch blijft die 11-meter van Van der Elst voor eeuwig zijn gloriemoment. "Maar je kan het WK van 1986 niet vergelijken met dat van 2018", zegt Van der Elst. "Wij vertrokken in '86 naar het WK in de hoop dat we de tweede ronde zouden bereiken. En dat hebben we dus ook gedaan. Toen we in de achtste finales tegen Rusland uitkwamen, waren onze koffers eigenlijk al gepakt. We waren ervan overtuigd dat we te klein waren voor die Russen. Uiteindelijk hebben we dus de halve finale gespeeld, tegen het Argentinië van Diego Maradona, en daar waren we onwaarschijnlijk gelukkig mee. De generatie die vandaag aantreedt, is naar het WK vertrokken met maar één doel: wereldkampioen worden. De ontgoocheling vandaag zal dus een pak groter zijn dan bij ons destijds."

Was de ploeg van 1986 minder goed dan de huidige Duivels?

"We mogen onze eigen prestatie van toen niet minimaliseren. Wij hebben toen Rusland uitgeschakeld, de topfavoriet. Spanje ging er ook aan terwijl dat een geweldige ploeg was. Maar toen voetbalden alle spelers nog in Belgische clubs terwijl de nieuwe generatie meer ervaring heeft opgedaan in Europese topteams. Wij telden misschien wel minder grote namen. Maar net als vandaag beschikte België toen, met Jean-Marie Pfaff, ook over een doelman van wereldklasse. En verdedigers als Gerets, Grün en De Mol, dat was toch ook geen kattenpis. Of in het middenveld: Ceulemans, Scifo en Vercauteren."

Hadden de Belgen moeten winnen tegen Frankrijk?

"Ja, want ze hebben bewezen dat ze de beste ploeg van het wereldkampioenschap waren. Vooral dan de match tegen Brazilië, die was uitzonderlijk en een wedstrijd om nooit meer te vergeten. In de eerste helft hebben ze getoond dat ze konden voetballen en in de tweede helft hebben ze het karakter getoond om hun voorsprong te verdedigen. Tegen Japan, dat was misschien met de hakken over de sloot, maar we hebben in de laatste minuut toch maar lekker gescoord."

Na de match tegen Frankrijk kwam er ook kritiek op de scheidsrechter.

"Dat vind ik dan weer onterecht. De scheidsrechter heeft het verschil uiteindelijk niet gemaakt. Hij had alleen een fout op Eden Hazard, net buiten de 16 meter, moeten fluiten. Dat was een belangrijk moment in de wedstijd. Maar uiteindelijk heeft het daar niet aan gelegen. Ik hoor Thibaut Courtois spreken over het antivoetbal van de Fransen... Ik begrijp dat, hoor, maar dat is de ontgoocheling die spreekt. Courtois heeft met Chelsea al matchen gespeeld waarin zijn eigen team veel defensiever speelde dan de Fransen dinsdag."

Niet stiekem blij dat het 'record' - een halve finale - niet verbroken door deze gouden generatie?

"Tuurlijk niet! Ik had graag gezien dat België wereldkampioen was geworden. Wat wij ooit deden, dat is intussen al 32 jaar geleden, hé (lacht). De voetbalsupporters zullen mijn generatie, en het WK van 1986, nooit vergeten. Dat hoeven we ons niet aan te trekken. Eigenlijk was het nu het geschikte moment om die prestatie van toen te verbeteren. Ik vind het ongelooflijk jammer dat we de finale niet gehaald hebben."

De tijdsgeest is in dertig jaar ook veranderd. Het voetbal is veel professioneler geworden.

"Werkelijk álles gaat er tegenwoordig anders aan toe. Via sociale media ziet iedereen meteen wat die spelers op datzelfde moment aan het uitspoken zijn. Het zijn wereldvedetten geworden die geen minuut rust meer kennen. Onlangs zag ik tijdens een reportage dat Kevin De Bruyne op oudejaarsavond één glaasje champagne dronk. Nadien schakelde hij over op water, want daags nadien moest hij paraat zijn. Wij kregen in 1986 nog een pallet Maes Pils mee op hotel (lacht). Er waren jongens bij die rookten en al eens enkele pinten dronken op hun kamer. En de journalisten, die sliepen gewoon in hetzelfde hotel dan de spelers. Nu, voetballers kunnen zich geen gekkigheden meer permitteren. Ze hebben veel meer een voorbeeldfunctie en spelen ook meer wedstrijden. Jan Ceulemans klokte destijds af op 97 interlands. Als de 'Caje' vandaag actief was geweest, had hij misschien al 150 caps verzameld."

Slotvraag: behalen de Rode Duivels brons in de kleine finale?

"Ach, die troostfinale, dat is de wedstrijd te veel. Ik zal zelfs niet naar de match kijken, denk ik. De Rode Duivels zullen hun best wel doen om te winnen, daar ben ik zeker van. Maar of je nu derde of vierde op het WK eindigt, dat doet er niet toe. Deze generatie Rode Duivels had gewoon wereldkampioen moeten worden."