Als je huis 'per ongeluk' wordt gebombardeerd...

NERON SCHRIJFT FAMILIETRAGEDIE UIT WO I NEER

Neron Strubbe stelt zijn boek 'Een koetsiersfamilie in de vuurlinie te Stene' voor.
Benny Proot Neron Strubbe stelt zijn boek 'Een koetsiersfamilie in de vuurlinie te Stene' voor.
21 oktober 1917. Een Brits schip wil een Duits doelwit in Stene treffen, maar raakt per ongeluk het huis van Gustaaf Strubbe en Elodie Vanslembrouck 500 meter verderop. Naast het koppel komen ook twee dochters om het leven. De twee zonen van 2 en 3 jaar oud overleven als bij wonder. Neron Strubbe heeft het tragische familieverhaal neergeschreven in het boek 'Een koetsiersfamilie in de vuurlijn te Stene. Het verhaal van de overlevenden.'

Het levensverhaal van de Oostendse broers Maurice en Neron Strubbe is er eentje dat aan de ribben blijft plakken. Nadat hun huis vernield werd door 'friendly fire' van de Britse troepen begint een jeugd vol tegenslag. Hun ouders en twee zussen sterven bij de aanslag en ze komen allebei in een weeshuis terecht. Hun grootmoeder en twee nonkels aan vaderszijde willen niet voor hen zorgen. Later moeten ze naar school in Don Bosco, maar ook daar vinden ze weinig geluk. Neron gaat op zijn 16de in het leger en Maurice klopt op zijn 18de terug aan bij zijn nonkel in Oostende om daar de deur in zijn gezicht te krijgen. "Ze waren helemaal alleen", vertelt Neron Strubbe, de zoon van Maurice. Hij kreeg de naam van zijn peter mee.

Eén keer teruggekeerd

De twee broers waren na het tragische lot van hun familie heel erg aan elkaar gehecht, toch werd er nooit meer gesproken over wat hen overkomen is. "Wat ik wist, had mijn moeder me verteld", blikt Neron terug. Slechts één keer is zijn vader teruggekeerd naar een plaats uit zijn jeugd. "Toen we in 1999 in Oostende waren, wilde mijn vader plots naar Koekelare gaan. Het was de enige plek in zijn jeugd waar ze ooit welkom waren en hij wilde die terugzien. In Koekelare woonde Cecile, een nicht van mijn vader. Zij was ondertussen een oude vrouw, maar ze herkende mijn vader meteen. 'Maar Maurice jongen toch, jij hier', zei ze toen we daar aankwamen. Het was één van de weinige keren waarop mijn vader over het verleden heeft gesproken." In 2014 krijgt Neron een foto van zijn grootouders. "Ik had hen eigenlijk nog nooit gezien. De foto maakte iets wakker in mij. Ik wilde meer weten over wat er toen eigenlijk allemaal gebeurd is. Ik kwam steeds meer te weten en ontdekte zelfs dat mijn vader en nonkel een klein zusje hadden. Ze was nog maar enkele weken oud toen de bom op het huis viel. Ze werd ondergebracht in de Steensedijk maar overleed enkele weken later. Niemand in de familie wist dat ze had bestaan, door de oorlog hadden ze sowieso weinig contact en mijn vader was te jong om het zich te herinneren."


Tijdens zijn zoektocht komt Neron veel te weten over de levenswandel van zijn grootouders en hun familie. De familie Strubbe was een welgestelde familie die koetsen verhuurde. "Ik heb heel wat bijgeleerd over koetsiers in die tijd en omdat er eigenlijk weinig informatie over te vinden was heb ik ook het verhaal van de koetsiers tijdens de Belle Epoque aan het boek toegevoegd."


Het boek 'Een koetsiersfamilie in de vuurlijn te Stene. Het verhaal van de overlevenden.' is verkrijgbaar bij boekhandel Corman.