Ga naar de mobiele website
^ Top

"Stiekem koester ik acteerambities"

The Van Jets-frontman over nieuwe plaat en toekomstplannen

Johannes woont al vele jaren in Gent, maar trok voor de opnames naar thuisstad Oostende. "Het kriebelt om terug te keren."
Foto Proot Johannes woont al vele jaren in Gent, maar trok voor de opnames naar thuisstad Oostende. "Het kriebelt om terug te keren."
Een verlangen om terug te keren naar de wildernis, en een eenvoudiger leven. Dat is de 'Mad Max'-achtige rode draad die 'Future primitives' van The Van Jets vormgaf, meteen goed voor een knaller van een album. Het vijfde al intussen, opgenomen in de studio van het Oostendse cultuurcentrum. "Oostende blijft mijn heimat", aldus frontman Johannes Verschaeve. "En het kriebelt om terug te keren."

Even terug naar 2004. The Van Jets schrijven Humo's Rock Rally op hun naam, en zijn intussen niet meer weg te denken uit de Belgische muziekscène. Meer dan tien jaar later bevestigen ze opnieuw met 'Future primitives'. "Als band zijn we ouder en wijzer geworden, en hebben we meer zelfvertrouwen gekregen. Daardoor amuseren we ons ook meer."

Jullie vijfde studioalbum intussen. Ben je nog nerveus voor de release?

"Bij ons eerste en tweede album moesten we ons nog bewijzen. Dat is nu minder het geval. Er is altijd wel een zekere druk, want mensen verwachten een goed album. Maar je moet daar afstand van kunnen nemen, anders krijg je niets voor elkaar. Ik vertrouw op de creatieve energie die door me stroomt. Ik zweef tussen het romantische idee van de bevlogen muzikant die iets wil uitbrengen, en de deadlines."

Wat is de rode draad doorheen dit album?

"Het verlangen om terug te keren naar een primitieve omgeving, een eenvoudiger leven. Onze samenleving is complex, en soms heb ik heel eventjes genoeg van bijvoorbeeld sociale media of het overaanbod aan producten in bepaalde supermarkten. Nummers als 'Boy to beastie', 'Rewild' en 'Ready made wild life' verwijzen hiernaar. De plaat schetst een wereld waar enkel nog brokstukken of fundamenten van technologie aanwezig zijn. Een soort 'Mad Max'-setting. Als je je ogen sluit, klinkt 'Future primitives' als ons meest filmische album tot dusver. Ja, een soort soundtrack. Thematisch gezien is er misschien wat meer frustratie of agressie, maar door de speelse arrangementen blijft er een zekere lichtheid weerklinken."

Sinds jullie de Rock Rally wonnen, bleef de bezetting ongewijzigd. Opmerkelijk.

"We speelden toen nog geen jaar samen. Maar je ziet het inderdaad niet vaak dat een band na vijftien jaar nog altijd dezelfde bezetting kent. Aan de andere kant: wij zijn geen samenraapsel van muzikanten die elk met talloze nevenprojecten bezig zijn. We vormen een hechte vriendenkliek en dat is ook de charme van de band. Wolf (gitarist Wolfgang Vanwymeersch, red.) leerde ik kennen op café in Gent. Met Fre (bassist Frederik Tampere, red.) hebben mijn broer Michael en ik nog op het Oostendse College gezeten. Pas de laatste jaren beseffen we hoeveel geluk we eigenlijk hebben dat we al zo lang samen kunnen spelen. Er zijn wel kleine spanningen geweest, maar we stonden nooit op splitten. Nu, iedereen speelt ook zijn eigen rol. Ik ben veeleer de artistieke trekker van de groep, Michael speelt achter de schermen een belangrijke rol. Mocht er ook maar één iemand wegvallen, dan denk ik niet dat The Van Jets nog zouden bestaan."

Het album werd opgenomen in CC De Grote Post in Oostende. Waarom?

"Voor onze vorige platen trokken we naar Antwerpen, Parijs en Londen. Toegegeven, dat spreekt tot de fantasie. Maar nu zochten we het dichter bij onszelf, we wilden wat terugplooien. Als een primitieveling, hé. De studio van De Grote Post ademt ook de ruwe sfeer van een repetitiekot. Voor het eerst hebben ook zelf de plaat geproduced, samen met Jeff Claeys. We hadden er ook een vrijer gevoel. Het maakte niet zoveel uit of we nu een uurtje langer aan de knoppen zaten, en hierdoor konden we ook experimenteren."

Om 'Future primitives' voor te stellen, speelden jullie opvallend vaak akoestische sets in kleine platenzaken. Bewust?

"Ik heb het niet zo voor onpersoonlijke megastores. Er gaat niks boven de smaakvolle filter van een zaakvoerder die je nieuwe albums kan aanraden. Voor muziekliefhebbers zijn authentieke platenwinkels ontmoetingsplekken die we moeten omarmen. Die winkels hebben het echter niet gemakkelijk. Zelfs in Gent, waar heel wat creatievelingen en studenten wonen, lokken kleine vinylshops een nichepubliek. Al denk ik wel dat vinyl zal overleven, meer nog dan de cd. Na onze akoestische sessies viel het op hoeveel mensen nog een plaat kopen."

Je bent nu 37 jaar. Hoe zie jij je artistieke toekomst?

"Misschien staat er een vervaldatum op The Van Jets, maar dat gevoel heb ik nu alleszins niet. Ik sluit evenwel niet uit dat ik ooit een andere richting zal inslaan - ik heb een brede culturele interesse. Theater is mij bijvoorbeeld niet vreemd. Het is leuk om nieuwe terreinen te verkennen, maar ik ben er niet actief mee bezig. Als iemand me iets voorstelt, ga ik zeker luisteren. Het is ook normaal dat je je ooit eens aan een zijstap waagt. Stiekem heb ik wel acteerambities. Ik werd door regisseur Wim Reygaert uitgenodigd om mee te spelen in een pilootaflevering en dat smaakte naar meer. Misschien was Cargo (de film van Gilles Coulier over een Oostendse vissersfamilie, red.) wel iets voor mij. Het vissersmutsje heb ik al. (lacht)"

Je woont nu al zo'n vijftien jaar in Gent. Hoe kijk je tegenwoordig naar Oostende, je geboortestad?

"Ik ben geleidelijk aan naar Gent uitgeweken. Ik ging er studeren, zat er op kot, leerde er mijn vriendin kennen, en bleef er wonen. Van op een afstand heb ik Oostende zien veranderen. In de jaren negentig - mijn tienerjaren - kende de stad een donker kantje. In Gent zag ik daarentegen een explosie aan mogelijkheden, vooral op cultureel gebied. In de jaren 2000 kende Oostende echter een renaissance, en nu is de stad ongelooflijk verrijkt. Jammer dat ik die heropleving niet van dichterbij meegemaakt heb. Kijk, Oostende is en blijft mijn heimat, mijn thuis. Misschien zou ik nu minder snel de stap zetten om te verhuizen. Soms kriebelt het om terug te keren."

Meer over


Meld een bug