Cinema Central bestaat 100 jaar: één van oudste en laatste authentieke buurtbioscopen in Vlaanderen

Paul Raes voor zijn Cinema Central in Ninove, die 100 jaar oud is.
Claudia Van den Houte Paul Raes voor zijn Cinema Central in Ninove, die 100 jaar oud is.
Cinema Central in Ninove is dit jaar 100 jaar oud. Daarmee is het nog één van de laatste authentieke en oudste buurtbioscopen in Vlaanderen. Zaakvoerder Paul Raes (74) groeide op in de cinema en nam hem over van zijn ouders, samen met zijn broer en zus. “Vroeger had elke gemeente een bioscoop. Een buurtcinema staat veel korter bij de mensen.”

Cinema Central in de Lavendelstraat werd in 1919 opgestart door de Aalstenaar Achille Wauters. “Mijn ouders hebben de cinema in 1960 overgenomen”, vertelt zaakvoerder Paul Raes (74). “Zij baatten op dat moment ook al cinema Casino in Denderhoutem uit, die was opgestart door mijn grootvader Joseph ‘Den Brozen’ Souffriau. Vroeger had zowat elke gemeente een cinema. Toen mijn ouders cinema Central overnamen was de cinema in Denderhoutem al wat aan het uitdoven. De cinema in Ninove was daarentegen nog springlevend. Zo zat de zaal bij de kindervertoningen op zondagnamiddag in de jaren 60 telkens bomvol. We gingen van een lege zaal in Denderhoutem naar een eivolle zaal in Ninove. Het was voor ons een heropleving, het gaf een enorme boost. Er waren toen nog twee andere cinema’s in Ninove: de Nova en de Vooruit, maar die stierven één na één een stille dood.”

In 1989 namen Paul, zijn broer Hugo en zijn zus Dina de cinema over van hun ouders. Zijn moeder, Anne Souffriau, bleef wel zaakvoerster tot haar dood, in 1976. De drie groeiden op in de cinema’s. “Ik hielp al als kind mee met  schoonmaken, snoep verkopen en strooibriefjes uitdelen aan de kerk en aan het voetbalveld”, zegt Paul. “Als we van school thuiskwamen, kon het huiswerk best wachten.”

Enkele maanden dicht

Cinema Central maakte in die 100 jaar heel wat veranderingen mee. Zo werd er van één grote zaal twee kleinere zalen gemaakt en verdween het balkon. “De trap naar de zaal boven is nog steeds dezelfde als in het begin. De zaal op het gelijkvloers werd verschillende keren verkleind om ze gezelliger te maken. Bovendien was dat ook beter voor het geluid uit het ‘kasjke’ of dunne steegje naast de cinema. Dat werd vroeger enorm veel gebruikt.” 

Ook de manier van films draaien is erg veranderd. “Vroeger had je vijf à zes dozen filmrollen die je heel precies aaneen moest plakken en daarna moest terugbrengen. Nu krijg je een film via internet of harde schijf. Met een ‘sleutel’ kun je die dan voor een bepaalde periode draaien.” Cinema Central was in 2012 even op sterven na dood omdat alle films digitaal werden en Raes de financiële middelen niet had om een digitale installatie aan te schaffen. De cinema ging zelfs enkele maanden dicht. Uiteindelijk vielen de verhoopte subsidies dan toch uit de bus, waardoor er digitale projectors werden geïnstalleerd. “Voor twee apparaten van elk 75.000 euro hebben we 25.000 euro subsidies gekregen. We hebben er heel wat werk ingestoken om alles aan te passen en te vernieuwen. Sindsdien draaien we terug de nieuwste films, in première en soms zelfs in avant-première. Alleen Vlaamse films verkrijg ik moeilijker van de verdeler.”

8.000 bezoekers per jaar

De cinema haalt de voorbije jaren 8.000 bezoekers per jaar, dubbel zoveel als vóór 2012. “Teveel volk hoeft niet, want dat kunnen we niet bolwerken, maar ik zou toch graag naar jaarlijks 10.000 bezoekers gaan. De laatste jaren vinden scholen wel vaker hun weg naar hier.”

Hoe kan een kleine cinema al 100 jaar overleven? “We zijn een familiezaak en hebben dus geen personeelskosten. We moeten ook geen huur betalen, want het gebouw is van ons. We hebben dus maar weinig kosten: alleen van elektriciteit, verwarming en de huur van de films. We hebben het altijd als hobby gedaan, niet als beroep, want je kunt er niet van leven. Bij een buurtbioscoop is er ook nog veel menselijk contact en krijg je een menselijkere aanpak. Als een bezoekster mij zegt dat haar man nog een parkeerplaats aan het zoeken is, dan start ik de film vijf minuten later.” Raes denkt nog niet aan stoppen. “Ik doe verder zolang het gaat.” 

De bioscoop heeft nog zijn originele trap.
Claudia Van den Houte De bioscoop heeft nog zijn originele trap.
De zaal beneden van Cinema Central.
Claudia Van den Houte De zaal beneden van Cinema Central.
De zaal boven van Cinema Central.
Claudia Van den Houte De zaal boven van Cinema Central.
De bioscoop heeft nog zijn originele trap.
Claudia Van den Houte De bioscoop heeft nog zijn originele trap.
Cinema Central in de jaren 20.
repro CVHN Cinema Central in de jaren 20.
Paul Raes voor zijn Cinema Central in Ninove, die 100 jaar oud is.
Claudia Van den Houte Paul Raes voor zijn Cinema Central in Ninove, die 100 jaar oud is.



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Inge De Ridder

    Praachtig. Daar heb ik mijn kindertijd gesleten. Fijne familie trouwens. Dikke proficiat