"Niets zou me nog verbazen, maar ik trok vaak grote ogen"

VREDERECHTER CLAUDINE ROELANDT NA 20 JAAR MET PENSIOEN

Claudine Roelandt aan haar bureau met haar laatste dossiers.
Foto Tim Van Damme Claudine Roelandt aan haar bureau met haar laatste dossiers.
In Ninove gaat vrederechter Claudine Roelandt (61) met pensioen. Na 20 jaar met de hamer op tafel te hebben geslagen, wil ze meer tijd maken voor haar gezin en reizen. Ja, rechter Roelandt zag hoe de mentaliteit van de mensen in al die jaren veranderde. "Ze zijn mondiger geworden en tonen veel minder respect."

Roelandt begon haar carrière als advocate in 1980. Nadat ze afstudeerde op de toenmalige Staatsschool van Ninove, volgde ze rechten op de Vrije Universiteit van Brussel. "Mijn droom was altijd om advocate te worden, maar al snel merkte ik dat het verdedigen van mensen die zware feiten hadden gepleegd, niet mijn ding was. Ik stond liever aan de kant van het gerecht", legt ze uit. Vier jaar later, in oktober 1984, kon Claudine aan de slag als gerechtelijk stagiair bij het parket van Dendermonde. Daar vond ze haar draai en groeide ze verder door tot substituut en eerste substituut van de procureur des Konings. "In die periode heb ik heel wat dingen gezien. Van illegale adoptiecircuits tot zware zedenfeiten. Achteraf gezien bleek het de beste leerschool om nadien rechter te kunnen worden."

Gouden kans

Na haar tweede termijn al eerste substituut bij het parket kreeg Claudine een gouden kans. "Er was een plaats open in het vredegerecht van Ninove. De stad waar ik geboren en getogen ben. Natuurlijk deed ik mee aan de selectie. Ik werd uiteindelijk ook benoemd." Nu, na 20 jaar met de hamer te hebben geslagen, is het tijd om het rustiger aan te doen. "Meer tijd maken voor mijn gezin en mezelf is het plan. Al die jaren kwam mijn werk op de eerste plaats en achteraf gezien heb ik daar soms wel spijt van. Ik herinner me hoe mijn zoon in de kleuterklas een optreden moest doen. Dat was 's namiddags en ik durfde bij het parket geen vrijaf vragen. Achteraf hoorde ik dat mijn kleine jongen van het podium was gestapt en zich van iedereen afzonderde. Dat heeft me enorm pijn gedaan." Naast quality time met het gezin wil Claudine ook meer reizen. "Amsterdam heb ik bijvoorbeeld nog nooit gezien".


In de afgelopen 20 jaar zag rechter Roelandt hoe de mentaliteit van de mensen sterk veranderde. "Na mijn loopbaan bij het parket dacht ik werkelijk dat ik over niets nog verwonderd zou kunnen zijn, maar ik had het mis. Mensen hebben weinig of geen respect meer. Sommigen zijn verbaal agressief, anderen nemen hun rinkelende gsm op of houden hun pet op in de rechtszaal. Het respect voor een rechter zoals dat vroeger was, is verdwenen. Ook bij de zaken die ik moest behandelen, trok ik vaak grote ogen."


Roelandt behandelde vooral huurgeschillen. Elke keer opnieuw wist ze beide partijen te verzoenen. "Door altijd kalm te blijven. Door de mensen eerst te laten uitrazen en dan pas te vragen hoe we het gingen oplossen. Huurgeschillen komen met 14 in een dozijn het vredegerecht binnen. Vaak gaat het om achtergelaten afval, beschadigingen, onhygiënische situaties of achterstallig huurgeld. Zelf een huis of eigendom verhuren, zal ik nooit doen. Ik heb genoeg gezien hoe de verhuurders steeds weer met de miserie achterblijven."


Claudine Roelandt stond in Ninove bekend als 'de vrederechter die pro verhuurders is'. De reden is niet ver te zoeken. "Veel mensen klagen dat huurders te snel buiten worden gezet. Maar mensen die een sociale woning huren, betalen een huurprijs berekend op hun inkomen en moeten dus kunnen betalen. Particulieren die een eigendom verhuren doen dat vaak omdat ze het geld nodig hebben. Het is dus maar normaal dat een uithuiszetting snel beslist kan worden."