‘Chico’, de Kerstman van de ouderlingen

Sigmond Ghijssels is al 9 jaar Kerstman in woonzorgcentra

Kerstman 'Chico' tovert een lach op het gezicht van bewoners in wzc's
Mozkito Kerstman 'Chico' tovert een lach op het gezicht van bewoners in wzc's
De optimistische Sigmond ‘Chico’ Ghijssels (74) is de afgelopen weken opnieuw druk op pad gegaan om bewoners van rusthuizen sfeervolle momenten bezorgen. Als Kerstman bracht hij de ouderlingen een bezoekje. Tachtigers ziet hij glunderen als ze door hem aan hun kindertijd terugdenken. “Die mensen verdienen dat volledig”, zegt hij.

Kerstchico was onlangs te gast op de eerste kerstmarkt van het woonzorgcentrum Kapelleveld in Ternat. Voor de negentiende keer al trok hij het pak en de baard aan. Maar zoals altijd beperkte zijn aanwezigheid zich niet tot de kerstmarkt. Hij trok met zijn kerstvrouw Marie-Therese Hautman ook naar de bedlegerige bewoners. “Waarom enkel ouderen? Wel ik probeer hen te laten terugdenken aan hun kindertijd”, gaat het verder. “Een vrouw van tachtig jaar sprak mij zelfs ooit zachtjes aan dat ze haar moeder ging verwittigen dat de Kerstman er was. Op foto’s die we nemen zie je de rusthuisbewoners ook altijd stralen van geluk, en daar doe ik het voor. Daarom ga ik ook langs bij zij die niet naar de gemeenschappelijke ruimte kunnen komen. Daar spelen ze dan soms sinterklaas- of kerstliedjes, en sommigen komen zelfs op mijn schoot zitten. Ooit was er ook een vrouwtje die stervende was. Het personeel vroeg mij om die kamer over te slaan, maar toch ging ik binnen. De aanwezige familie gaf mij toestemming. De gordijnen waren dicht en er brandde enkel een kaarsje op het nachtkastje. Ik wreef over haar wang, opende haar ogen die op parels leken en fluisterde ‘Père Noël’. De tranen rolden over mijn gezicht. Enkele kamers verder kwam de melding dat de vrouw was overleden...”

Sigmond 'Chico' Ghijssels
Mozkito Sigmond 'Chico' Ghijssels

Sigmond was voor het eerst Kerstman in 2009, in een rusthuis in Strombeek. “Mijn schoonzus werkte daar en was hopeloos op zoek naar een kerstman”, vertelt hij. “Ik stemde in, en de dag kon niet beter gekozen zijn want het sneeuwde zelfs. Eerst zag ik het niet echt zitten, maar uiteindelijk ging alles vanzelf en kreeg ik de smaak te pakken. Het jaar nadien werd ik als Sint-Maarten gevraagd in Aalst. Sindsdien doe ik beiden in rusthuizen. Intussen speelde ik al achttien keer kerstman, 25 keer Sinterklaas en twee maal Sint-Maarten. De kledij hebben ik en mijn vrouw zelf aangekocht. Daarnaast verzorgden we samen ook al meer dan 200 animatienamiddagen in rusthuis. Nooit willen we geld, en als we dan al een fooi krijgen schenken we die aan de Cliniclowns of aan het Kinderkankerfonds.”

Het geluk van anderen zetten ze voorop, terwijl ze zelf al met een heleboel miserie geconfronteerd werden. “Onze dochter, Sandra (46) -voor haar stuurde u begin dit jaar nog honderden verjaardagskaarten-, kreeg nog geen jaar na haar geboorte zware aanvallen van epilepsie”, klinkt het. “Tijdens weekdagen verblijft ze nog altijd in een home. En vorig jaar, op moederdag, overleed onze 51-jarige zoon aan een hartaderbreuk. Door eigen medische probleem leek er ook al een einde te komen aan mijn carrière, maar ik volharde.” 

Mozkito
Mozkito



1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • BETTY VAN DEN BERGHE

    Beste Siegfried toen ik dit las kreeg ik de tranen in mijn ogen.wat een mooi gebaar .en fijn gevoel je de mensen geeft .je hebt echt een gouden hart voor iedereen.Dat. je hier nog lan mag van genieten Zalige Kerst