Liefde is... 28 jaar wachten op je ring

JEANNEKE (94) EN LOUIS (78) GEVEN JA-WOORD IN JAN PALFIJNZIEKENHUIS

Jeanneke (94) mag haar Louis (78) nu eindelijk haar 'echtgenoot' noemen. In het Jan Palfijnziekenhuis is iedereen alvast dolenthousiast voor het verliefde koppel.
Laenen Jeanneke (94) mag haar Louis (78) nu eindelijk haar 'echtgenoot' noemen. In het Jan Palfijnziekenhuis is iedereen alvast dolenthousiast voor het verliefde koppel.
Op liefde staat geen leeftijd. Dat bewijzen Jeanneke Huybrechts (94) en Louis Van Laenen (78) die elkaar maandag eeuwige trouw beloofden. Opvallend: de huwelijksplechtigheid vond plaats op de afdeling geriatrie in ZNA Jan Palfijn in Merksem.

"Ik ben erin geluisd, nu heb ik thuis helemaal niks meer te zeggen", knipoogt Louis wanneer hij ons opwacht aan de kamer van Jeanneke op de geriatrie-afdeling van het Jan Palfijnziekenhis. Al acht weken herstelt Jeanneke er van een lelijke val bij haar thuis. En elke dag gaat Louis bij haar langs. "Mijn bezoekjes zijn nu extra bijzonder geworden", glundert de krasse zeventiger. "Sinds maandag zijn we niet langer 'goede vrienden' maar officieel 'man en vrouw'."

Op deze trouwringen werd enkele decennia gewacht.
Laenen Op deze trouwringen werd enkele decennia gewacht.

Gelukkigste dag

Jeanneke en Louis kunnen hun geluk niet op: ze geven elkaar lieve kusjes en tonen ons trots hun trouwringen en het bruidsboeket. "Maandag was de gelukkigste dag van mijn leven", zegt Jeanneke vastbesloten. "We hebben ons huwelijk maandag tot in de late uurtjes gevierd. Toen Louis om 21.30 uur naar huis ging, was het feest eigenlijk nog bezig. Het leek alsof het hele ziekenhuis mee is komen vieren. Zoveel volk."


Jeanneke en Louis zijn al 28 jaar samen, maar kennen elkaar al veel langer. "Louis was 13 jaar toen ik hem heb leren kennen", legt Jeanneke uit. "Hij werkte destijds in de firma van familie van mijn vader. Als bouwvakker. We zijn elkaar daarna jarenlang uit het oog verloren. Pas na het overlijden van mijn man, in 1987, zijn we elkaar weer tegengekomen. Het klikte meteen. We gingen vaak kaarten of namen deel aan bingo-avonden. Maar een échte relatie hadden we niet. Daarvoor moet je trouwen."


Het scheelde niet veel of Jeanneke en Louis waren twee jaar geleden al in het huwelijksbootje gestapt. "Jeanneke heeft me toen gevraagd om te trouwen, maar we hebben toen besloten om het huwelijk af te blazen. Trouwen zou betekenen dat Jeanneke een aanzienlijk deel van haar pensioen zou verliezen. Dat zagen we niet zo goed zitten."

Snel naar huis

Over haar pensioentje maakt Jeanneke zich ondertussen geen zorgen meer. Dus beslisten Jeanneke en Louis drie weken geleden samen om alsnog te trouwen. "Waarom zouden we nog wachten? Dit is wat ik al 28 jaar lang wil", zegt Jeanneke. "Louis is écht een schat van een man. Hij doet al jaren alles voor mij. De was, de plas, boodschappen, eten maken. Niets is hem te veel gevraagd."


Het doet Louis allemaal een beetje blozen. "Ook ik ben supercontent met mijn Jeanneke", zegt hij. "Hopelijk herstelt ze goed van de verschrikkelijke val en mag ze snel naar huis. Ik ben er zeker van: er wacht ons samen nog een lang en gelukkig leven."