Ga naar de mobiele website
^ Top

"Mechelse herder is Vlaamse trots"

HUGO GESQUIÈRE FOKT HONDENRAS AL BIJNA HALVE EEUW

Hugo Gesquière neemt na bijna 50 jaar nog altijd deel aan wedstrijden met zijn Belgische herders.
Foto Xavier Coppens Hugo Gesquière neemt na bijna 50 jaar nog altijd deel aan wedstrijden met zijn Belgische herders.
Henri Gesquière uit Menen fokt al bijna een halve eeuw Belgische herders. Een hele prestatie, maar daar houdt het niet op. Hij won vele tientallen medailles op evenveel wedstrijden en is de enige die beslist of er met Belgische herders mag gefokt worden. "De herders hebben geen enkel geheim meer voor mij."

In onze zaterdagkrant was een Mechelse herder, Duo Duo genaamd, het beeld van de voorbije week. De hond treurde om zijn baasje, een Chinese soldaat, die met pensioen zou gaan. Het beeld veroverde het hart van heel wat lezers, in het bijzonder van Menenaar Hugo Gesquière, die al bijna een halve eeuw Belgische herders fokt.

Kenmerken

Hij geeft meteen mee dat vele Belgen de Mechelse herder niet kunnen onderscheiden van bijvoorbeeld een Duits exemplaar. "Nochtans zijn de verschillen erg opvallend tussen een Mechels en Duits exemplaar", legt Gesquière uit. De vachtkleur van een Mechelaar is rosgevlamd, in tegenstelling tot de grijsgrauwe vacht van de Duitse herder. Een Mechelaar is ook veel leniger, sneller en heeft een groter uithoudingsvermogen. Zijn oren staan bovenop zijn hoofd terwijl die van de Duitse herder wat lager staan." Hugo Gesquière weet waarover hij spreekt. Hij heeft de voorbije halve eeuw tientallen Tervuerense herders gefokt bij hem thuis. Die vonden allen een thuis verspreid in Europa.


Daarnaast is hij tot dusver de enige Belg die met één hond zowel Belgisch schoonheidskampioen en werkkampioen werd, internationaal tentoonstellingskampioen en Luxemburgse kampioen. "Van alle hondenrassen heeft niemand mijn record van 1980 met mijn hond Amigo verbroken. De 35 jaren die volgden, won ik nog vele tientallen wedstrijden, maar nooit evenaarde ik het uitzonderlijke resultaat van mijn Amigo."

Mika

Hugo dankt de liefde voor de herder aan zijn vader, die als douanier een Duitse herder Mika had. "Van zodra zijn hond in dienst was, werd zijn loon als douanier verdubbeld dankzij Mika. De hond stierf toen ik acht jaar was en ik mocht van mijn moeder geen andere hond hebben. Van zodra ik op mijn 22ste getrouwd was, kocht ik mij een Mechelaar die ook Mika heette. Met mijn tweede hond, Ursula, een Tervuerense herder, begon ik te fokken." Hugo is een gepensioneerd politieagent en patrouilleerde vanaf 1976 met zijn herders op vraag van toenmalige commissaris van Menen Camille Wullepit. "Vandaag ben ik de enige keurder die beslist of Belgische herders voldoen aan de standaardnormen om te mogen fokken in opdracht van de koninklijke maatschappij Sint-Hubertus."

Zijn lang leven

Zijn vrouw Regina Willynck legt er zich intussen bij neer dat alle aandacht naar de honden gaat. "Voorlopig zijn er nog drie in de tuin. Zeven dagen op zeven is Hugo met zijn honden bezig. Ik zie ze ook graag, maar zou niet kunnen doen wat hij doet. Hij heeft een engelengeduld om zijn honden tot de perfectie af te richten. Honden kweken en trainen, het is echt wel zijn lang leven." Eind oktober nog werd Hugo West-Vlaamse kampioen in de Belgische africhtingssport met hond Salto.

Meer over


Meld een bug