"Jij was de held die ze zochten in de hemel"

OUDERS, FAMILIE EN VRIENDEN NEMEN AFSCHEID VAN BABY LIYO TIJDENS EMOTIONELE PLECHTIGHEID

De aanwezigen lieten buiten witte ballonnen los, richting Liyo.
Dieter Nijs De aanwezigen lieten buiten witte ballonnen los, richting Liyo.
In het crematorium in Eppegem is zaterdag afscheid genomen van Liyo Mannaerts. De baby van amper 1,5 jaar verloor de ongelijke strijd tegen een agressieve kanker. De ouders, grootouders en familie lieten hun emoties los en spraken hun bewondering uit voor hun 'kleine man', die zo dapper had gestreden. "We zullen je missen, Liyo, maar vergeten doen we je nooit", klonk het.

Baby Liyo overleed vorige week dinsdag op amper 1,5-jarige leeftijd aan de gevolgen van een zeldzame tumor, en dat heeft duidelijk niemand onberoerd gelaten. Vorige zaterdag daagden nog honderden mensen op op een benefiet, dat eerder al gepland was.


Liyo kon het helaas niet meer meemaken. "Hij heeft zoveel dingen niet kunnen doen", klonk het zaterdag in een volgestroomde aula van het crematorium. "Zijn eerste echte zinnetje zeggen bijvoorbeeld, of de eerste keer met zijn boekentasje naar de eerste klas trekken. Hij heeft zelfs niet de kans gekregen om eens stout te zijn... Maar wat hij wel kunnen doen heeft, is liefde geven en krijgen."


Een vreselijke ziekte heeft Liyo geen schijn van kans gegeven. "Hij was te jong om hem te vertellen dat er spuitjes en medicamenten nodig waren in het ziekenhuis. Te jong om hem te zeggen dat die niet meer konden helpen", getuigde de dappere mama Glenda.


Zij en papa Yannick hebben alles gedaan wat ze konden. "We zijn blij dat we Liyo in ons leven hadden. We voelen zo veel nu: pijn, onmacht, boosheid, maar vooral pure liefde. Liyo is ons ontnomen, maar de herinneringen aan hem leven voort. We hebben één troost: hij heeft geen pijn meer. Dat was hartverscheurend. We hopen dat hij nu op een mooie plaats is, waar hij met andere kindjes kan spelen."


Mama Glenda had zelf het levensverhaal van Liyo uitgeschreven. "Het was verschrikkelijk toen we na dagen en weken slecht voelen, hoorden dat je kanker had. Wat had jij verkeerd gedaan? Wat hadden wij verkeerd gedaan? We hebben je mee naar huis genomen, zodat je die laatste momenten bij ons was. Op 19 september had je geen zin meer om te vechten. Je was op. 'Slaap nu maar', heb ik gezegd. Ik heb je nog gewassen en heb je prachtige tenue van je verjaardag aangetrokken. Die avond en nacht ben je nog bij ons gebleven. Zodat we nog éénmaal met ons vieren waren. Ik zal je altijd meedragen. Ik zal elke dag aan je denken en je elke dag meer missen."


Ook de oma en opa namen het woord. "Wat waren we blij toen jij geboren werd, Liyo. Op dinsdag en donderdag kwam je altijd, samen met je zusje Maura, bij ons. We hebben samen gespeeld en gelachen. Je zal altijd bij ons zijn. Je leeft voort in ons hart tot we mekaar terug zien hierboven."

Dieter Nijs

Wit rozenblaadje

De ouders bedankten iedereen uitdrukkelijk voor de steun. Bij de begroeting werden de aanwezigen uitgenodigd om een wit rozenblaadje neer te leggen voor Liyo. "Dit had jou niet mogen overkomen. Ga nu maar slapen. Je hebt genoeg gevochten. Jij was duidelijk de held die ze in de hemel zochten."


Op de tonen van het K3-liedje 'handjes draaien' ging iedereen naar buiten. Daar werden op het teken van mama Glenda witte ballonnen losgelaten. Richting Liyo.