S-Plus herenigt Mia (90) met pleegdochter: “Zo iemand vind je niet meer”

Hartenwens van Mia Torfs in woonzorgcentrum 'De Muze': een bezoekje van haar pleegdochter Fatima, die van haar 7 tot haar 16 jaar elke schoolvakantie bij het gezin op vakantie kwam.
David Legreve Hartenwens van Mia Torfs in woonzorgcentrum 'De Muze': een bezoekje van haar pleegdochter Fatima, die van haar 7 tot haar 16 jaar elke schoolvakantie bij het gezin op vakantie kwam.
Emotioneel weerzien vandaag in woonzorgcentrum De Muze in Muizen. Na meer dan tien jaar zag Mia Torfs (90) haar pleegdochter Fatima Akharraz (53) uit Parijs terug. Beide huilden tranen met tuinen. “Ze is als een dochter. Zo’n lieve”, straalde Mia, die niet gedacht had het vakantiegangertje van weleer nog ooit te zullen terugzien.

De bijeenkomst kwam tot stand dankzij S-Plus. Elke maand zorgt de seniorenwerking van De VoorZorg voor een knipselkrant voor bewoners van verschillende woonzorgcentra en vraagt ze wat ze echt nog eens graag zouden doen. Toen Mia de vraag kreeg, twijfelde ze niet. Wat zou ze nog eens graag Fatima in de armen sluiten! De Parisienne kwam vanaf haar 7 tot haar 16 jaar elke langere schoolvakantie bij het gezin met zes kinderen op vakantie bij hen thuis in Keerbergen. Mia was al lang vergeten de wens te hebben ingestuurd.

Het was dan ook schrikken toen vandaag plots op de deur werd geklopt. “Bonjour, je viens te laver (ik kom u wassen – red.)”, klonk het. Fatima kwam de kamer binnen. “Ik had haar eerst niet herkend. Ik dacht: wie komt er nu binnen? Pas toen ze lachte, wist ik wie ze was”, zegt Mia een paar uur later, intussen bekomen van de emotie. Ze kan er nog altijd niet van over eindelijk nog eens haar pleegdochter te zien. “Ze is als een dochter. Ik heb haar zo lang moeten missen. Het is zo’n lieve. Zo iemand vind je niet meer.” Ze drukt een kus op de wang van Fatima. Ook zij was wat blij de reis te hebben gemaakt, ondanks haar drukke agenda als medisch secretaresse. “Het is goed hier te zijn, Mia heeft mij altijd even bedorven als haar andere kinderen. Maar het is ook hard. Ik heb haar altijd thuis bezocht. Maar ze zit in een mooie kamer en is goed omringd. Dat is belangrijk”, stelt ze gerustgesteld vast. Mia’s dochter Nik was al even ontroerd. “Fatima is even oud als ik. Ze is als een zus.” Nochtans had het niet veel gescheeld of ze hadden elkaar al decennialang niet meer gezien.

‘Stoeme kikker’

Na de stopzetting van de vakanties verwaterde het contact, tot Mia na tien jaar via het Franse tv-programma ‘Perdu de vue’ op zoek ging naar dat lieve pleegkind. Sindsdien zagen ze elkaar heel af en toe weer, al was dat intussen toch zeker twaalf jaar geleden. Maar dat was er niet aan te merken. Al snel werden herinneringen opgehaald aan die goede oude tijd. Aan hun allereerste ontmoeting onder meer. Nik: “Fatima kwam aan in het station in Brussel met een heel lange trein met kinderen van 3 maanden tot 12 jaar. Alle droegen ze een kaartje met een naam op, als dieren. Maar we hebben haar gevonden. Ik weet nog dat ik schrok toen ze mij in het Frans vroeg hoe ik heette en ik haar niet verstond”, lacht ze. Fatima kent overigens nog wat Nederlands, demonstreert ze door ‘Oudjaar nieuwjaar’ te zingen. En met ‘stoeme kikker’ moet iedereen weer lachen. “Een broer had mij wijs gemaakt dat dat mooi was om tegen iedereen te zeggen”, lacht Fatima.

Uit het hart

De ontmoeting werd mogelijk gemaakt door ‘Hartenwens’ van S-Plus. “Elk jaar proberen we een aantal wensen te laten uitkomen. We hebben daar een budget van 700 euro voor. Vaak gaat dat om eenvoudige dingen – nog eens een ijsje gaan eten of het geboortedorp bezoeken – maar we hebben ook al spectaculairdere dingen gehad zoals het maken van een duosprong”, zegt Veerle Eyckmans. “Waarom we dit geselecteerd hebben? Omdat het recht uit het hart kwam.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.