Maxine Willemsen (18), jongste Mechelse gemeenteraadslid ooit, werd als 15-jarige slachtoffer van seksueel misbruik: “Nee is nee. Punt uit”

Maxine Willemsen (Groen) is het jongste gemeenteraadslid van Mechelen ooit. Zij wil een vuist maken tegen seksuele intimidatie.
David Legreve Maxine Willemsen (Groen) is het jongste gemeenteraadslid van Mechelen ooit. Zij wil een vuist maken tegen seksuele intimidatie.
“Nee is nee en daarmee punt uit.” Het is dé quote van Maxine Willemsen, op 14 oktober verkozen als het jongste gemeenteraadslid (Groen) in de geschiedenis van Mechelen. De 18-jarige studente Geschiedenis aan de Universiteit van Antwerpen heeft een missie. De komende zes jaar trekt ze ten strijde tegen de golf van seksuele intimidatie waarmee vooral jonge meisjes te maken krijgen.

Om te beginnen, wil Maxine het taboe rond ongewenste aansprekingen en (veel) erger doorbreken. In de eerste plaats door te getuigen over wat ze zelf heeft meegemaakt. De Mechelse werd als kwetsbare 15-jarige zelf slachtoffer van seksueel misbruik. Een jongen en een man namen geen genoegen met haar ‘nee’. Ze worstelt nog altijd met de gevolgen. Het verhaal over het misbruik wil ze niet nog eens overdoen. Het is niet de essentie. “De essentie is dat er iets aan wordt gedaan.”

“Waarom wilde je wel met naam getuigen?”

“Ik snap dat je anoniem getuigt, ik wilde dat eerst ook doen. Maar ik heb mij bedacht. Meisjes moeten zien dat er iemand is die ermee naar buiten komt, zodat ze tot het besef komen: ‘Ik kan dat ook doen.’ Willen we dat er iets verandert, dan moet in de eerste plaats het taboe worden doorbroken. Er moet over worden gepraat! Veel mensen spreken er niet over, terwijl seksuele intimidatie net stof moet doen opwaaien.”

Zelf heb je ook jarenlang gezwegen. Waarom?

“Ik heb het lang voor mijzelf gehouden omdat ik schrik had en mij schaamde. Je geeft een deel van je waardigheid op, zo voelde het toch. Ik weet van andere vrouwen dat ze zwijgen uit angst. Uit schrik dat het opnieuw zal gebeuren, dat de daders hen zullen vinden. Ze willen niet dat er commotie rond wordt gemaakt, terwijl het net belangrijk is dat er wel commotie over wordt gemaakt. Het moet een punt worden.”

Zwijgen de slachtoffers ook niet vaak uit schrik met de vinger te worden gewezen? “Ze zal het wel gezocht hebben.”

“Natuurlijk. ‘Ze had weer iets kort aan.’ ‘Ze had een te diep decolleté.’ ‘Ze was uitdagend aan het kijken.’ ‘Ze was sensueel aan het dansen en dan mag het toch.’ Nee is nee. Is dat voor mannen zo moeilijk te vatten? Er bestaat nog altijd een gevoel dat de man hoger staat dan de vrouw. Vrouwen worden aanzien als té emotioneel, té gevoelig. Maar vrouwen zijn wél sterk en ze moeten ook een forum krijgen om dat te zijn.”

Wist je omgeving het al?

“Een deel van mijn vrienden wel, maar het was niet dat ik te koop liep met mijn persoonlijk verhaal. Mijn ouders wisten het niet, ik ben het hen na het interview dat ik aan HUMO gaf gaan vertellen. Ze waren gechoqueerd, maar ook heel blij dat ik het had gedaan. Ik krijg alle steun. Deze week heb ik veel berichten gekregen. Veel verontwaardigde ook. Dat is goed. Verontwaardiging is iets heel machtigs. Je moet verontwaardigd blijven als je iets wil veranderen.”

Mijn ouders wisten het nog niet. Ze waren gechoqueerd maar ook heel dat ik het had gedaan

Maxine Willemsen

Je wil het thema onder de aandacht brengen. Is die aandacht er met #MeToo dan niet?

“Ja, telkens als er weer een groot verhaal de kop opsteekt. Terwijl de problematiek de constante aandacht zou moeten hebben. Ik denk dat veel vrouwen die het hebben meegemaakt, het gevoel hebben dat de belangstelling er maar even is en dan weer weggaat. Terwijl het écht een groot probleem is. Wekelijks gaan tien vrouwen in ons land naar de politie om verkrachting of aanranding te melden. Maar tien en dat is spijtig, want de slachtoffers zijn natuurlijk met  veel meer.”

Je zegt dat je nu de kracht hebt gevonden ervoor te werken en ervoor te strijden. Dat deed je eerder al met een blog en tijdens je campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen.

“Vrouwenrechten zijn cruciaal. We zijn nog altijd niet waar we moeten zijn. Ik heb er tijdens de vele huisbezoeken ook vaak over gepraat. ‘Bestaat dat nog?’, kreeg ik soms te horen. Maar ook: ‘Eindelijk iemand die daar iets over zegt.’ Ik trek het ook open. Ik wil gelijke rechten voor holebi’s, voor mensen met een andere etniciteit. Ik ben voor volstrekte gelijkheid.”

Waar en wanneer loop je het meeste risico lastig te worden gevallen?

“Je kan het overal meemaken. Je ziet het heel veel in het uitgaansleven – ’s nachts voelen daders zich iets veiliger omdat je hun gezicht niet kan zien. Maar overdag kan het evengoed gebeuren. Hoe vaak stopt een wagen niet naast een meisje met de vraag of ze geen lift moet hebben. Er zijn veel meisjes die zich altijd onveilig voelen. Niet alleen in Mechelen – hier zijn we dan nog goed bezig. Het is overal een probleem, zeker ook in grootsteden als Antwerpen en Brussel. Daar kan het je op elke hoek van de straat overkomen.”

Pas je je eigen gedrag aan? Kleed je je anders, vermijd je bepaalde buurten?

“Sinds wat mij overkomen is, kleed ik mij anders. Losser. Omdat ik schrik heb. Typisch is een sleutel in je hand te houden of een aansteker, zodat je je kan verweren.”

Is dat typisch?

“Dat doet echt bijna iedereen, omdat je weet dat je daarmee direct kunt toeslaan. Daarom dat gratis zelfverdedigingscursussen goed zouden zijn, zodat je weet wat de plekken zijn die je moet raken als iemand je vastgrijpt. Want vaak is het zo dat je geen kant uit kan omdat je verstijft. Ik ga niet zeggen dat zo’n cursus een wondermiddel is – het is echt een supereng moment – maar weten wat je kan doen, zou toch helpen.”

De stad Mechelen organiseerde de afgelopen jaren een ‘Nee is nee’-campagne. Kan een stad veel meer doen?

“Het was een fantastisch beginpunt. Zelf wil ik in de eerste plaats werk maken van meldpunten, bijvoorbeeld tijdens Maanrock of andere festivals, zodat slachtoffers van seksuele intimidatie en racisme daar melding van kunnen maken en dat daar ook meteen iets mee kan gebeuren. Dat zou een gevoel van veiligheid creëren en ervoor zorgen dat plegers schrik gaan krijgen. Meldpunten verlagen de drempel. De stap naar de politie is zwaar. Ik heb die zelf ook niet gezet en heb daar nu spijt van. Daarom dat ik nu wil zeggen: je moet wél aangifte doen, je helpt er jezelf én andere vrouwen mee. Te vaak worden nu ook zaken geseponeerd, om verschillende redenen. Daarnaast wil ik de oprichting van een praatgroep waar slechtoffers met elkaar kunnen praten.”

Ik wil werk maken van meldpunten op bijvoorbeeld Maanrock om seksuele intimidatie of racisme aan te geven. Dat kan de drempel verlagen

Maxine Willemsen

Wat kan de Mechelaar doen?

“Zelf ingrijpen als hij het ziet gebeuren. De pleger aanspreken en zeggen dat het niet oké is.”

Heeft de problematiek je aangezet om in de politiek te stappen?

“Dat niet. Wel omdat ik het gevoel had iets te kunnen verbeteren in de stad.”

Hoe is het om het jongste gemeenteraadslid in Mechelen ooit te zijn?

“Dat is heel graaf. Ik heb daar heel trots op, maar ik ben er vooral trots op dat ik Mechelen kan helpen. Ik wil echt iets voor de jeugd en vrouwen doen.”

Ik neem aan dat seksuele intimidatie en gelijkheid niet je enige thema’s zijn.

“Het klimaat vind ik ook enorm belangrijk. Daarnaast wil ik in de gemeenteraad de stem vertolken van de millennials, een groep die nu niet aan het woord komt. Vaak hebben heel jonge mensen heel goede ideeën. Er is veel talent en dat verdient ondersteuning.”




Reacties

Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie
Door het plaatsten van een reactie, ga je akkoord met de gedragsregels