75-jarige vrouw jaagt boeven weg

DADERS MET SCREAM-MASKER VLUCHTEN NA BEET IN HAND

SlachtofferJenny Hunaerts woont in de Leeuwerikstraat.
Foto Marc Aerts SlachtofferJenny Hunaerts woont in de Leeuwerikstraat.
"Ik wist niet dat ik me nog zo kon verweren." De 75-jarige Jenny Hunaerts uit de Leeuwerikstraat is erin geslaagd twee indringers weg te jagen. Twee mannen met het masker uit de film 'Scream' stonden voor haar deur en wilden hun slag slaan. Maar Jenny hield stand en beet een van hen in de hand. Daarop namen de daders de vlucht.

"Na acht uur 's avonds vraag ik altijd wie er aan mijn deur staat, maar nu was het nog maar zeven uur. Ik deed de deur open en toen zag ik de zwart-witte maskers." In deze tijden van Halloween zijn gemaskerde mannen in het straatbeeld niet ongewoon, en daar hebben twee mannen op vrijdagavond van geprofiteerd. Ze hadden het gemunt op het huisje van Jenny Hunaerts in de Leeuwerikstraat. "Zodra ik de deur opende, begonnen ze te duwen om binnen te geraken. Ze waren fel en ik voelde aan dat het jonge gastjes waren", vertelt Jenny. "Ik ben slecht te been en telkens wanneer ik mijn deur open, hou ik me vast aan de frigo die in de hal staat. Die blokkeert voor een deel de toegang tot mijn leefruimte en had die frigo er niet gestaan dan waren ze tot in mijn living geraakt. Nu moesten ze voorbij mij zien te geraken, maar verder dan de hal zijn ze niet geraakt."

Wurghouding

"Een van de twee begon me te slaan en ik sloeg zo hard ik kon. Op een gegeven moment nam hij me in een wurghouding langs achter vast, waarop ik hem in zijn hand heb gebeten. Door zijn lederen handschoen door en in zijn vel. Hij schreeuwde het uit van de pijn en toen hebben ze de benen genomen. Ik deed de deur toe en begon te wenen." Samen met haar zoon ging Jenny aangifte doen bij de politie. "'Maar madammeke, in het Tivolipark alleen al hebben we vandaag zo'n masker al honderd keer gezien', was hun reactie. De kans dat ze gepakt zullen worden, is dus klein. Ik snap eigenlijk niet goed wat ze hier kwamen zoeken. Ik heb alleen maar een televisie, geen computer. In mijn kasten valt er ook niet veel te rapen, want die heb ik leeggemaakt voor de verhuis van binnen veertien dagen. Anderzijds hoor en lees je vaak dat ze tegenwoordig al iemand doodslagen voor tien euro."


Overvallen en vechtpartijen zijn in de buurt niet ongewoon, maar voor Jenny was het wel de eerste keer in vijf jaar tijd dat ze zoiets meemaakt. "Buiten wat pijn in mijn nek ben ik ongedeerd. Mijn dochter stelde voor om mijn kleinzoon deze nacht bij mij te laten spenderen, maar dat heb ik geweigerd. Anders wordt dat een gewoonte en dat wil ik niet. Ik heb zes kinderen ter wereld gebracht en opgevoed. Ik kan dus wel tegen een stootje. Een bangerik ben ik nooit geweest."