"Die solidaire sfeer in Mechelen: ik hou ervan"

"Ik voel dat er gepolst wordt om mee te doen aan de verkiezingen. Maar met mijn job en gezin heb ik daarvoor geen tijd."
Foto David Legreve "Ik voel dat er gepolst wordt om mee te doen aan de verkiezingen. Maar met mijn job en gezin heb ik daarvoor geen tijd."
Heb je een Mechels goed doel en zoek je een BV als boegbeeld? Dan moet je bij Bert Gabriëls (44) zijn, zo lijkt het wel. De stand-upcomedian dook de voorbije maanden zowat overal op in de Dijlestad. "Ik hou van de solidaire sfeer in Mechelen en werk daar graag aan mee."

Peter van de Refugee Walk en van de goededoelenactie van De Zomer is Van Mechelen (DZIVM). Een verschijning in de kalender van de Dierenbescherming. En met zijn grappige kant in humoristische filmpjes van het Sociaal Huis van het OCMW. Bert Gabriëls is de jongste tijd 'all over the place' in Mechelen.

Met al die mediaoptredens: je bent toevallig niet zinnens in oktober deel te nemen aan verkiezingen?

"Ik voel wel dat er gepolst wordt. En ik zou mij ook graag maatschappelijk engageren, maar met mijn job en het gezin heb ik geen tijd en hou ik de grotere evenementen toch wat af. Het aantal benefietoptredens heb ik moeten beperken tot één per maand."

Ik heb nochtans niet de indruk dat je je minder engageert, toch niet in Mechelen.

"Ik woon nu zeven jaar in deelgemeente Heffen, wat buiten de stad dus, en kom weinig in Mechelen. 's Avonds weggaan, is er met mijn agenda ook niet bij. Het heeft dan ook lang geduurd voor ik de stad heb leren kennen. Nu de kinderen wat ouder zijn, heb ik links en rechts laten vallen: 'Als ik eens iets kan doen...'. Dat is voor mij een manier om betrokken te worden bij de stad. Ik hou wel van de sfeer van Mechelen en het beleid dat daar achter zit, om van de stad een leuke, solidaire, we-zijn-allemaal-samenplek te maken. Daar doe ik graag aan mee."

Je betrokkenheid bij het vluchtelingenverhaal is bekend. Je werkte tien jaar als jurist voor de Dienst Vreemdelingenzaken Antwerpen, 'vluchtte' mee in 'Terug naar eigen land' op Canvas. Ligt die thematiek je het nauwst aan het hart?

"Het meest blij was ik met de vraag van het Sociaal Huis. De innovatie in het sociaal beleid trekt mij aan, al was het ook gewoon heel leuk om de filmpjes te maken en zo dingen die de mensen over het Sociaal Huis nog niet wisten op een plezante manier te vertellen. Ik sta heel erg achter het idee dat je in het OCMW niet alleen terechtkan voor je leefloon, maar met al je sociale vragen. Ik zou overigens graag meer doen dan enkel het gezicht zijn. Het is lang geleden dat ik nog écht heb geholpen. Het peterschap voor DZIVM is voor mij dan weer een goede manier om mijzelf te verplichten om die festivaldagen in de agenda vrij te houden en mee te beleven, al is Ottertrotter alvast niet gelukt."

Verwerk je dat engagement ook in je shows?

"Ik zou dat graag doen, maar het nadeel van geëngageerd cabaret is dat het saai en prekerig wordt. En ik haat theater dat zegt wat je moet denken. Dus probeer ik het omfloerst te doen, met als nadeel dat ik soms versleten word als flauwe grappenmaker. Maar liever een Jacques Vermeire dan een 100-jarige Freek de Jonge."

Je staat eind augustus als eerste komiek ooit op Maanrock. Dat lijkt me geen eenvoudige opgave: comedy brengen voor een festivalpubliek. Vanwaar de keuze?

"Het wordt een beetje een experiment, al is het niet de eerste keer. Ik heb al op Pukkelpop en op Lowlands gestaan. Het is een andere sfeer. Belangrijk is dat er niet te veel lawaai is. Voor comedy - mensen snappen dat niet altijd - moet je al eens een stilte kunnen laten vallen, anders is er geen timing mogelijk. Vandaar dat ik ook haast geen kermisoptredens meer doe. Voor een publiek van 1.000 à 2.000 man staan, is wel uitzonderlijk om te kunnen meemaken."

Je zal er onder meer putten uit je show 'Gelukzoeker', die sinds november en nog tot mei volgend jaar loopt in België en Nederland. Het geluk intussen al gevonden?

(lacht) "Ik ga ervan uit dat de show geslaagd is als de andere mensen er gelukkiger zijn van geworden. Voor de rest stel ik mij niet zo'n hoge eisen. De show gaat erover dat mensen veel energie steken in de zoektocht naar geluk, zonder te weten wat ze ermee zouden aanvangen."

Schrijf je intussen al aan de volgende show?

"Mogelijk wordt het iets over 'de normen en waarden van de verlichting'. Iedereen heeft het erover, dat deze verdedigd en bewaard moeten worden, maar ik heb zo'n flauw vermoeden dat niet iedereen goed weet wat de verlichting dan wel juist is."

Je hebt verder twee schoolvoorstellingen lopen, over sociale media en vluchtelingen.

"Schoolvoorstellingen zijn echt een ander genre. In een cultuurcentrum zit een selectie van de bevolking, in een school iedereen. Ook mensen dus die mij niet leuk vinden. Voor zo'n publiek spelen, is de beste test die je kan hebben, al is een voorstelling om 9.30 uur ook weer niet het leukste om te doen (lacht)."

Hoe zit het intussen met je tv-werk?

"De tv-sector is heel vluchtig. Er is net nog een project afgeblazen. Ik zit er een beetje op te wachten om nog eens iets op het scherm te doen, iets rond actualiteit of een echte sketchshow. 'Zonde van de Zendtijd' (humorprogramma dat Bert met Henk Rijckaert maakte, red.) is misschien wat uitgemolken. Maar iets zoals 'Little Britain' (populaire Britse sketchshow, red.) moet je in Vlaanderen toch ook wel kunnen maken."