"Paardenanus is best lekker, hoor!"

MALLENAAR PROEFT BIZARSTE GERECHTEN VOOR FOODBLOG

Kevin Sluyter toont z'n foodblog.
Klaas De Scheirder Kevin Sluyter toont z'n foodblog.
Foodblogs schieten de laatste jaren als paddenstoelen uit de grond, maar zoals de blog van Kevin Sluyter (38) uit Oostmalle is er maar één. De Mallenaar bezoekt wereldwijd de uniekste restaurants en proeft er de meeste ongewone gerechten. Zijn ervaringen pent hij neer op internet.

Zijn voorliefde voor eten heeft Kevin niet van vreemden. Zijn vader was een ware bourgondiër en zijn moeder heeft haar hele leven in de kaassector gewerkt. Het was dan ook geen verrassing dat Kevin op zijn 22ste in een horecagroothandel ging werken. Hij hielp onder meer bij de opstart van grote sterrenzaken. Later startte hij bij chocopastafabriek Natra in Malle, waar hij instaat voor de internationale verkoop.

Kippenpootjes (inclusief nagel) met look en soja.
RV Kippenpootjes (inclusief nagel) met look en soja.

Eendenembryo

"De afzetmarkt van ons bedrijf strekt zich uit over de hele wereld. Ik ben dus vaak op reis en bezoek daardoor veel restaurants. Wat ik daar ter plekke eet, schrijf ik neer op m'n foodblog."


Het gevarieerde, internationale publiek dat Kevin met zijn blog aantrekt heeft wellicht iets te maken met zijn unieke aanpak. Worlds Best Food Blog is geen healthy foodblog zoals er al dertien in een dozijn bestaan, maar wel eentje rond sterrenzaken én rond bizarre, lokale streetfood. "In de Filipijnen at ik vorige maand een hele speciale kippensaté. Geen kippenvlees zoals wij het kennen, maar wel de ingewanden, de darmen en de hanenkam waren op een stokje geprikt. Ik heb er ook de delicatesse balut geprobeerd. Dat is een eendenembryo die enkele dagen voordat het dier volgroeid is, wordt opgegeten."

De giftige kogelvis.
RV De giftige kogelvis.

100 dagen onder grond

Kevin at de voorbije jaren ook kippenpootjes (inclusief nagel) in Hongkong en een paardenanus in Kazakstan, een speciaal stukje vlees dat hij naar eigen zeggen "best smakelijk" vond. Eén van de culinaire hoogtepunten was zijn trip naar Japan. "Ik at er de enorm giftige, maar heerlijke kogelvis. Daarnaast heb ik één van de lokale specialiteiten geproefd: een gefermenteerd ei dat de Japanners 100 dagen onder de grond steken. Het ei zag er rood-zwart uit in plaats van wit-geel."


"We eten nog veel te vaak met onze ogen in plaats van met onze mond", vindt Kevin. "We eten wel kikkerbillen en slakken, maar insecten of poten vinden we vies. Mijn foodbucketlist is nog lang niet voltooid. Ik wil graag nog tarantula proberen in Cambodja en hondenvlees eten in China. Ooit wil ik ook graag naar IJsland om er hákarl te proeven. Dat is een soort gerijpt haaienvlees dat zeer sterk naar ammoniak ruikt." Wie Kevins ervaringen graag zelf leest, neemt best een kijkje op www.worldsbestfoodblog.com of op de gelijknamige Facebook-, Twitter- of Instagrampagina.

Gefermenteerd ei uit Japan, dat 100 dagen onder de grond heeft gezeten.
RV Gefermenteerd ei uit Japan, dat 100 dagen onder de grond heeft gezeten.