“Dit is een noodkreet, ik kan zo niet leven”: Marianne (59) kampt met helse pijn maar krijgt geen nieuwe batterij voor pijnbestrijder

Christian, Marianne en hun hondje Rocky. Marianne kan enkel zittend slapen. “Liggen gaat niet, dan verga ik van de pijn.”
Jeffrey Dujardin Christian, Marianne en hun hondje Rocky. Marianne kan enkel zittend slapen. “Liggen gaat niet, dan verga ik van de pijn.”
Voor Marianne (59) en Christian (67) Bekaert uit Lievegem is de overgang van oud naar nieuw een hel geworden. Marianne is al 23 keer geopereerd aan haar rug. In 2002 werd bij haar een neurostimulator gestoken, om de enorme pijnen tegen te gaan. Begin december was de batterij van het toestel plat, maar ze krijgt door een nieuwe regelgeving geen nieuwe. “Die pijn, ik kan zo niet meer leven”, zegt ze.

“We zijn echt ten einde raad”, zegt Christian, de 67-jarige man van Marianne. “Ze heeft de afgelopen 18 jaar een zwaar parcours afgelegd. Mijn vrouw Marianne was bejaardenverzorgster, maar is moeten stoppen met werken door zware rugproblemen. Ze is ondertussen al 23 keer geopereerd aan de rug.” Na alle operaties bleek de pijn voor Marianne te groot, na overleg met verschillende dokters kreeg ze in 2002 een neurostimulator. Een toestelletje dat in haar lichaam geplaatst werd en zorgt voor pijnverlichting door de pijnsignalen tussen het ruggenmerg en de hersenen te verstoren.

“In 2016 begaf de batterij van het toestelletje het, met als gevolg dat mijn vrouw medicatie moet bijnemen om de pijn te onderdrukken en het leefbaar te houden. Twee jaar geleden kreeg ze dan een nieuwe neurostimulator. Maar alweer sloeg het noodlot toe”, zegt Christian. “De batterij van het toestel was weeral leeg. En op vijf december 2018 kwam ze ook zwaar ten val in de badkamer waardoor ze twee dagen in het ziekenhuis lag.” Toen het koppel zich informeerde over de mogelijkheid voor een nieuwe batterij, bleek dat niet zo eenvoudig. Er was een nieuwe regelgeving van kracht en daarmee ging een hele toelatingsprocedure gepaard. Sinds 1 januari 2018 is de reglementering betreffende de terugbetaling van neurostimulatoren veranderd. Zowel voor nieuwe toestellen en vervanging van oude, en ook de batterijen. “Om misbruik te voorkomen”, zegt Christian. 

“Dit is geen leven”

“We werden doorverwezen naar de pijnkliniek van AZ Maria Middelares. Daar werd ons uitgelegd dat er een nieuwe regelgeving was van de regering ‘voor het plaatsen en vervangen van batterijen in neurostimulators’ en dat we moesten wachten. Een team van artsen ging onze aanvraag bekijken. Uiteindelijk bleek het antwoord negatief te zijn.” Marianne komt niet in aanmerking voor een nieuwe batterij. “Mijn vrouw lijdt helse pijnen. Ik ben ten einde raad”, zegt Christian. “De eindejaarsfeesten waren een ware hel voor mijn vrouw, onophoudelijke pijnen en absoluut geen nachtrust. Ze kan ook enkel rechtop slapen, liggen is geen optie.” Voor Marianne is het al een zeer moeilijke tijd geweest. “Ik kan dit niet volhouden, dit is geen leven”, zegt ze. “Ik had nooit durven denken dat het zo moeilijk ging zijn om een stom batterijtje te krijgen.”

Het koppel is radeloos. “Mijn vrouw zei vorig weekend dat als ze zo moet blijven afzien, dat ze uit het leven stapt”, zegt Christian geëmotioneerd. “Ten einde raad heb ik toen de zelfmoordlijn 1813 gebeld en hen om raad gevraagd. Ik kon daar mijn volledig verhaal kwijt en zij drongen er op aan om toch onze dokter te contacteren. Zo gezegd, zo gedaan.” Maar ze botsen op een muur, er lijkt geen oplossing in het verschiet. “Dit is een noodkreet, ik heb hulp nodig”, zegt Marianne. 

Nieuwe afspraak

Nadat onze krant contact opnam met het AZ Maria Middelares kreeg Marianne te horen dat ze een nieuwe afspraak kreeg deze week. Maar de beslissing blijft gelden, Marianne krijgt de kans om haar verhaal te doen bij de vier artsen van de ‘Spine Unit’. “Het is al een stap vooruit”, zegt Christian. “Hopelijk komen we zo te weten waarom ze geweigerd is.” 

Jeffrey Dujardin



71 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • jan van dijck

    Dit is echt een schande dat er nog maar iemand moet lijden op zo een manier. Ik heb zelf ook een neurostimulator en ik zou ook niet zonder kunnen ! Dat klein toestelletje is een groot geschil voor iemand die met pijn lijd. Ik denk dat het beste voor Marianne is dat ze naar een ander ziekenhuis gaat en ik kan haar een goed adres geven. Ik weet niet hoe ik ze kan bereiken anders zou ik het haar voorstellen !!

  • Jean pierre Mertens

    Lieve mensen,ik weet wat dat is dien pijn,ik neem zelf oxyconde van 40mg plus valtran drippels,lirca 300mg om d3 zenuwen plat te leggen,kunnen we niet samen een bedrag neerleggen dat die lieve vrouw geen pijn meer heeft,Gr Jean pierre,

  • Sandra Vanrooy

    Ik werd normaal vorig jaar april geopereerd en begin januari krijg ik het “leuke” nieuws dat operatie niet doorgaat. Momenteel overleef ik, want leven is het niet, op 20 pillen + TMS + tdcs. Dank u mevrouw De Block

  • Fientje Goderie

    Invalide mensen worden opzij geschoven en moeten met een heel klein uitkering rondkomen en dan kunnen hun medische noden niet altijd betalen .

  • Rayan El Arami

    Goed onthouden voor de verkiezingen mensen, dit is het gevolg van een beslissing genomen door De Block, nota bene zelf arts, en goedgekeurd door NVA, MR, Open VLD en CD&V! En een land als België onwaardig. Veel sterkte aan mevrouw en meneer.