Beeld ingehuldigd dat blijvend moet herinneren aan oorlogsgruwel in Kazeirekens

Met getuigenissen van nabestaanden, muziek, toespraken en een receptie werd aan de Hof-ter-Varentstraat in Lebbeke een herdenkingsbeeld ingehuldigd. Het werk van Wilfried Jacops moet blijvend herinneren aan de gruwelijke burgermoord van veertien mannen in de wijk Kazeirekens tijdens WOI. Tegelijk staat het symbool voor vrede.
Kunstenaar Wilfried Jacops mocht mee het herdenkingswerk aan Kazeirekens onthullen.
Copyright : Geert De Rycke Kunstenaar Wilfried Jacops mocht mee het herdenkingswerk aan Kazeirekens onthullen.

"Wereldoorlog I mag dan al honderd jaar geleden zijn, in Lebbeke zijn er nog altijd families die nog niet helemaal bekomen zijn van de gruwel in die jaren", zegt schepen Maria Van Keer. "Ook Lebbeke heeft immers erg geleden tijdens de Groote Oorlog. De verhalen daarover worden al generaties lang doorgegeven. Vermoedelijk zijn we nu aan de laatste generatie die ze hoorde vertellen van grootouders, die het meemaakten. Wij moeten er voor zorgen dat die verhalen niet vergeten worden, al was het maar om er voor te zorgen dat de geschiedenis zich niet herhaalt."

Wereldoorlog I was nog maar in zijn eerste dagen toen Lebbeke al getroffen werd. "Voor tal van Lebbeekse families kende WOI een dramatisch begin", zegt Walter De Rop, ondervoorzitter van de Cultuurraad. "Lebbeke was op 4 september 1914 het voorlaatste dorp op de route bij de Duitse opmars naar Dendermonde. Toen een soldaat plots werd neergeschoten, sloegen bij Duitse troepen de stoppen door. Aan de Brusselsesteenweg, in de wijk Kazeirekens, sleepten soldaten verschillende jonge mannen uit hun huizen. Enkele jongens konden ontsnappen, maar 14 van hen wachtte een gruwelijke dood. Ze moesten hun eigen graf delven, waarna de Duitsers hen meedogenloos vermoordden. Het illustreert de willekeurige wreedheid van het Duitse leger en haalde de wereldpers. In oorlogsverslagen van de Duitsers zelf wordt er over het voorval echter niet gerept, die baldadigheden werden allemaal toegedekt."

In de wijk Kazeirekes sleepten Duitse soldaten verschillende jonge mannen uit hun huizen. Enkele jongens konden ontsnappen, maar 14 van hen wachtte een gruwelijke dood

Walter De Rop

Het is aan de vroegere wijk Kazeirekens, in de Hof-ter-Vartenstraat, dat voortaan een kunstwerk staat als herdenkingsteken voor die burgermoord. Twee handen in blauwe hardsteen staan te midden een perk. Het kunstwerk is van de hand van de Lebbeekse kunstenaar Wilfried Jacops. "Die maakte in 2014 ook al het grote witte kunstwerk met twee handen dat de rotonde aan de Flor Hofmanslaan siert", zegt burgemeester François Saeys. "Samen met de kleinere versie is het opgericht ter nagedachtenis van deze gruwelijke moorden in Lebbeke. Ook aan de Vondelbeek werden bij het begin van de Groote Oorlog zes Lebbekenaren vermoord."

Sonia De Cock legde een getuigenis over haar grootvader, die vocht in WOI, af.
Copyright : Geert De Rycke Sonia De Cock legde een getuigenis over haar grootvader, die vocht in WOI, af.

Bij de inhuldiging van het nieuwe gedenkteken, hoorde ook een getuigenis van Sonia De Cock. Haar grootvader Severinus "Jef" De Cock vocht als jongeman mee in WOI. "Zijn eretekens droeg hij later altijd met heel veel fierheid. En terecht", zegt ze. "Het verhaal van mijn opa is er één van Moed. Hij vocht aan het front, terwijl zijn vriendin thuis zwanger op hem zat te wachten. Hij kwam er op voor een vriend in nood en omdat hij die hielp, kreeg hij een medaille voor moed. De oorlog is wreed geweest voor mijn grootouders, maar daarna wisten ze het goede leven nog beter te waarderen. Alle oud-strijders verdienen waardering en het is onze opdracht om hun verhalen te blijven vertellen."




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.