"'Je kent onze zoon beter dan wij', zeiden VDB's ouders"

Auteur scoort met biografie van wielergod Frank Vandenbroucke

Stijn Vanderhaeghe op de 'fietsenrotonde' in Ploegsteert, het dorp waar Frank Vandenbroucke blijft verder leven.
Flamand/Uitgeverij Kannibaal Stijn Vanderhaeghe op de 'fietsenrotonde' in Ploegsteert, het dorp waar Frank Vandenbroucke blijft verder leven.
De ultieme biografie van wielerkampioen Frank Vandenbroucke ligt sinds kort in de winkel. Auteur Stijn Vanderhaeghe, die opgroeide in Langemark en ondertussen al jaren in het Vlaams-Brabantse Dilbeek woont, sleutelde ruim twee jaar aan het lijvige werk. Hij kon als eerste het vertrouwen winnen van de ouders van VDB en vertelt ook hun verhaal.

Achttien boeken in amper zeven jaar. RSC Anderlecht, de Rode Duivels, de Ronde van Vlaanderen, de Tour de France: het zijn maar enkele onderwerpen die de passie van auteur Stijn Vanderhaeghe (40) voor het Belgisch voetbal en 'de koers' illustreren. Maar het boek dat Stijn nu voorstelt, zou wel eens zijn grote doorbraak kunnen betekenen. Ruim twee jaar zat hij gebogen over een manuscript dat het leven van Frank Vandenbroucke beschrijft. Een huzarenstuk, waarvoor hij kon rekenen op de volle medewerking van Jean-Jacques Vandenbroucke en Chantal Vanruymbeke: de ouders van VDB, en diens dochter Cameron.

Uitgeverij Kannibaal

Gefeliciteerd Stijn, je bent nu officieel de biograaf van VDB. Heb je een andere Frank Vandenbroucke leren kennen door zijn levensverhaal samen te stellen?

"Ik heb hem ooit als journalist zelf nog mogen interviewen en ik herinner me de laatste keer dat ik hem heb gezien. Als Anderlechtsupporter kwam hij opdagen op de voorstelling van een boek over Paul Van Himst, vijf dagen voor zijn vertrek naar Senegal (waar VDB in 2009 in verdachte omstandigheden overleed, red.). Toen hij ergens binnenkwam, verstomden alle gesprekken en draaiden alle hoofden zich om. Die man had een ongezien charisma en wanneer hij praatte, hing iedereen aan zijn lippen. Er doen heel wat wilde verhalen de ronde, maar door zijn verhaal te vertellen, ben ik gaan inzien hoe het ooit zover is kunnen komen. Al in zijn jeugd gaf hij mee dat hij niet van plan was om tachtig te worden, als hij maar een mooi palmares bijeen zou kunnen fietsen. Zijn leven is een aaneenschakeling van successen en tegenslagen geweest. Johan Museeuw verwoordde het ooit als volgt: 'Die jongen is geboren voor het ongeluk'. Toen het hem voor de wind ging, kon je er donder op zeggen dat er niet veel later opnieuw iets zou mislopen op professioneel of privévlak."

Voor het eerst hebben de ouders van VDB willen meewerken aan een biografie over hun zoon. Hoe heb je hen zover gekregen?

"Die mensen waren vooral de cowboyverhalen over hun zoon beu. Telkens zijn naam genoemd wordt in de media, ligt de nadruk op het negatieve. Vaak wordt dat dan nog aangedikt: als hij in realiteit twee slaappillen had genomen, worden dat er na drie verhalen al twintig. De beelden waarbij hij met de handboeien aan het gerechtsgebouw van Dendermonde wordt binnengeleid, werden al ontelbare keren opnieuw vertoond. Frank was geen gangster, maar een lieve man, met een gouden hart, die voor iedereen klaar stond. Ik heb talloze uren met zijn ouders aan de keukentafel doorgebracht. Die mensen zien er nog altijd van af. Zij zijn in de eerste plaats hun zoon kwijt. Hun verslagenheid is groot, want ze hadden hun toekomst heel anders ingeschat. Frank had bijvoorbeeld altijd voor ogen gehouden dat hij hun café in Ploegsteert mettertijd verder zou uitbaten."

Is je sympathie voor VDB gegroeid na wat je over hem te weten bent gekomen?

"Absoluut. Ik wil zijn doping- en drugsgebruik niet relativeren, maar in die tijd zat nagenoeg het hele peloton er aan. Hij leefde met een constante druk, die hij zichzelf oplegde: willen en moeten winnen. Slechts weinig mensen kennen de zachte kant van Vandenbroucke. Wanneer zijn trainingsschema het toeliet, was hij er ook echt voor zijn dochters en zijn familie. Margaux, die in Italië woont, heb ik niet kunnen spreken, maar Cameron is vol lof over haar vader. Beide meisjes lijken trouwens sprekend op hem."

Het boek over VDB verkoopt intussen uitstekend. Het werd trouwens meteen ook in het Frans uitgebracht. Leeft VDB even hard in Franstalig België als in Vlaanderen?

"Zeker en vast, dat merken we ook aan de verkoop. Het was trouwens een eis van Chantal om het boek ook in het Frans uit te brengen. Dat is nooit gebeurd met het boek dat Frank ooit zelf heeft geschreven en dat was wel een gemiste kans. Toen het manuscript net af was, heb ik het haar trouwens integraal voorgelezen aan de keukentafel, ter goedkeuring. Toen ik het boek eindelijk dichtklapte, kreeg ik het mooiste compliment ooit, toen Chantal geëmotioneerd Jean-Jacques aanklampte en zei: 'Die jongen kent onze zoon intussen beter dan wij'."

Je hebt al achttien boeken op de plank staan, waarbij voetbal en het wielrennen de rode draad vormen. Vanwaar die passie?

"Ik kom zelf uit een vrij sportieve familie. Mijn vader Ronny voetbalde jarenlang bij FC Langemark en Brielen Sport waar hij later ook trainer geworden is. Zelf ben ik destijds ook bij Brielen beginnen voetballen en later nog bij Sparta Dikkebus. Het studentenleven heeft daar verandering in gebracht en sinds mijn verhuis naar het Pajottenland, een kleine twintig jaar geleden, voetbal ik zelf niet meer. Ik blijf wel een fervente supporter van Anderlecht en woon samen met Katrien, dochter van voormalig FC Brussels-voorzitter Johan Vermeersch. Bij iedere thuismatch van RSCA vind je me in het Constant Vanden Stockstadion."


'VDB - De Biografie' van Stijn Vanderhaeghe telt 304 pagina's, kost 29,95 euro en is


verschenen bij uitgeverij Kannibaal