Mielke is oudste man van Kortrijk

WEDUWNAAR BLAAST 105 KAARSJES UIT IN WOONZORGCENTRUM

Emile 'Mielke' Desloovere in het gezelschap van de vrouw van neef Danny Vandenabeele.
Foto JME Emile 'Mielke' Desloovere in het gezelschap van de vrouw van neef Danny Vandenabeele.
Emile 'Mielke' Desloovere heeft gisteren in woonzorgcentrum Biezenheem in Bissegem zijn 105de verjaardag gevierd. Hij is daarmee de oudste man van Kortrijk. Zijn geheim om zo oud te worden? "Content zijn met de kleine dingen in het leven, en elke dag optimistisch door het leven gaan."

Hoewel Mielke en zijn vrouw Simonne Gadeyne geen kinderen hadden, woonden veel familieleden het verjaardagsfeest van de eeuweling bij. "We zijn met zeven neven en nichtjes. Allemaal zien we onze nonkel graag", zeggen Danny en Roger Desloovere. "Nonkel Miel is altijd vrij stil geweest. Het vertellen liet hij aan tante Simonne over. We waren altijd welkom bij nonkel en tante", zegt Danny Vandenabeele.


Mielke was een van de 7 kinderen van Camille Desloovere en Marie-Thérèse Baekelandt. Zijn carrière sleet hij bij de spoorwegen. Na twee jaar in het goederenstation in Brussel mocht hij al terugkeren naar het station van Kortrijk, waar hij het tot onderstationschef schopte.


Met 105 jaar op de teller is Mielke de oudste man van Kortrijk. "Er zijn amper 23 eeuwelingen in onze stad met 75.000 inwoners", zegt schepen Koen Byttebier (Open Vld). "Twee vrouwen hebben ondertussen ook al de kaap van 105 gerond."


Mielke probeert nog elke dag van het leven te genieten: lekker eten, een aperitiefje drinken in de voormiddag, een dreupel bij de koffie, én naar muziek te luisteren. "Dat mag ook moderne muziek zijn", zeggen de verpleegkundige.

Glimlach

Het meest geniet Mielke van de momenten dat hij tussen de andere bewoners zit, dan dommelt hij met een glimlach op het gezicht even in.


Het geheim voor zijn hoge leeftijd, daar leken alle aanwezigen het gisteren wel over eens.


"Het is een gemakkelijke man", zegt achterneef Jo Gadeyne.


"Als we op bezoek komen en we vragen hoe het met hem is, krijgen we steevast hetzelfde antwoord: goed, het is hier goed, en ze zorgen hier goed voor mij. Je hoort hem echt nooit een negatief woord zeggen."

Geen zwartkijker

"Ze hadden heel veel jonge vrienden. Dat hield hen 'jong'", zegt Annie Vanneste. "Mielke heeft zich nooit zorgen gemaakt."


"Toen hij nog iets jonger was, heeft hij ons zelf nog gezegd wat zijn geheim was. 'Content zijn met de kleine dingen in het leven'", zegt een van Mielkes verzorgsters.


"Hij is een dankbare man, wat het gemakkelijk maakt om goed voor hem te zorgen. Hij apprecieert de kleinste dingen die je voor hem doet, en hij is altijd zo optimistisch, absoluut geen zwartkijker. Zelfs toen hij zijn vrouw verloor in 2006, na meer dan 70 jaar huwelijk. Hij had enorm veel verdriet, dat wel, maar het was vooral dankbaarheid voor de tijd die ze samen doorbrachten, die uiteindelijk primeerde."