"Moord op mama te gruwelijk voor woorden"

ASSISENPROCES TEGEN PARTNER ALIA BELROMARI START VOLGEND JAAR

Dochter Chana en haar vriend Doryant hopen dat dader Luc Vanden Bussche zwaar gestraft wordt.
Lieven Samyn Dochter Chana en haar vriend Doryant hopen dat dader Luc Vanden Bussche zwaar gestraft wordt.
Het onderzoek naar de moord op Alia Belromari (56) aan de Waterpoort in Kortrijk is afgerond. De raadkamer verwees gisteren de verdachte, haar vriend Luc Vanden Bussche (63) door naar het hof van assisen. Volgend jaar wacht hem er een proces. "Wat hij mijn moeder heeft aangedaan, is te gruwelijk voor woorden", klinkt het bij dochter Chana (24) en haar vriend Doryant (33) uit Menen.

Op 27 mei vorig jaar trof de politie het levenloze lichaam van Alia Belromari aan in haar appartement op de hoek van de Waterpoort en de Oude Vestingstraat in Kortrijk.


Haar vriend Luc Vanden Bussche had zich even voordien aan het loket gemeld en verteld dat hij zijn vriendin had omgebracht en 'dat het niet om aan te zien was'. Ruim een jaar later blijkt dat daar geen woord van gelogen was.


"Wij hebben ondertussen de foto's gezien", klinkt het bij Alia's dochter Chana en haar vriend Doryant. "Die zijn gruwelijk. Luc heeft niet in een plotse vlaag van woede gehandeld, dat is overduidelijk. Hij heeft eerst geprobeerd haar te wurgen en daarna moet hij haar urenlang met messen bewerkt hebben, over haar hele lichaam. Het is niet te begrijpen dat iemand tot zoiets in staat is."

Alia Belromari werd omgebracht in haar appartement.
Lieven Samyn Alia Belromari werd omgebracht in haar appartement.

Geen spijt

Chana en Doryant zagen de dader gisteren voor het eerst sinds de feiten terug in de raadkamer in Kortrijk. "Op een bepaald ogenblik stonden we op amper één meter van elkaar", aldus Chana. "Hij toonde geen greintje respect, schaamte of spijt. Integendeel, hij lachte nog naar ons en knikte goedendag. Ik ben volledig van slag. Al meer dan een jaar is geen woord spijt geuit. Integendeel, hij wentelt zich in zelfbeklag en kijkt nu al vooruit naar zijn vrijlating en een tweede kans. Een verklaring waarom hij mama heeft vermoord en zo heeft toegetakeld heeft hij ondertussen nog altijd niet gegeven. Tien jaar lang was hij samen met mijn moeder. Ik aanzag hem als mijn stiefvader, maar dat is volledig voorbij. Hij nam niet alleen het leven van mijn moeder, maar verwoestte ook ons leven. Door het verdriet en de praktische beslommeringen verloren we onze job, verdwenen onze trouwplannen in de vuilnisbak, schrapten we onze plannen voor gezinsuitbreiding en raken we in financiële problemen. En op een dag zullen we aan zoontje Leito (4) moeten uitleggen wat er met oma is gebeurd. Op het grootouderfeestje op school is hij altijd het enige kindje dat niemand op bezoek heeft, knutselwerkjes moet hij naar het graf dragen. Allemaal de schuld van één man, die zelf niet lijkt te beseffen wat hij heeft aangericht. Hopelijk wordt hij zwaar gestraft en mag hij de cel pas verlaten na zijn tachtigste. Op het assisenproces zal ook voor iedereen duidelijk worden hoe gruwelijk hij tekeer is gegaan." Chana liet ondertussen een roos op haar arm en een Latijnse spreuk op haar ruggengraat tatoeëren ter nagedachtenis aan haar moeder. "Om haar voor altijd dichtbij te hebben", snikt ze.