“En daar stond ik plots in bermuda George Bush te interviewen”

Zuid-West-Vlamingen herinneren zich ontmoeting met ex-president VS alsof het gisteren was

Kris Van Parys, samen met George Bush sr en zijn vrouw Barbara.
Henk Deleu Kris Van Parys, samen met George Bush sr en zijn vrouw Barbara.
Het nieuws van het overlijden van voormalig Amerikaans president George Bush sr heeft ook in West-Vlaanderen bij een aantal mensen spontane herinneringen doen opborrelen aan de zomer van 1999. Bush maakte toen, samen met Iron Lady Margaret Thatcher, zijn opwachting in Wielsbeke, voor het verjaardagsfeest van textielmagnaat Roger Declerck. Ook onze eigen journalist Hans Verbeke -in bermuda dan nog- kreeg onverwacht de kans om uitgebreid te praten met de oud-president.

Er komt nog altijd een glimlach op het gelaat van Kris Van Parys (61) als hij terugdenkt aan die zomer van 1999. De vakfotograaf uit Meulebeke was door de familie Declerck gevraagd om drie dagen lang het bezoek van de voormalige wereldleiders te volgen. “Maar alleen kon ik dat niet”, steekt Van Parys van wal. “Ik schakelde vier bevriende fotografen en cameraman Filip Vanderschelden uit Kortrijk in om de klus te helpen klaren. Het waren onvergetelijke dagen.” Het gezelschap kwam bijna overal waar Bush ook kwam. “De privéreceptie en daaropvolgende lunch in het kasteel van Vollezele, het verblijf in de woning van Roger Declerck, de uitstap naar het Vlasmuseum in Kortrijk, het bezoek aan Ieper, noem maar op”, zegt Van Parys. Tot zijn verbazing bleek George Bush heel benaderbaar. “Hij was heel normaal in de omgang, ook naar ons toe. De enige die uit de hoogte deed, was de privéfotograaf van de Libanese zakenman Harout Katchadourian, die ook uitgenodigd was. Bush deed absoluut niet uit de hoogte. Op een bepaald moment deed hij ons zelfs suggesties voor het nemen van foto’s. Van zijn entourage hoorde ik nadien dat Bush een sterke interesse had voor fotografie.”

Fotograaf Kris Van Parys (tweede van rechts) en enkele van zijn collega’s, bij Iron Lady Margaret Thatcher, die ook op het verjaardagsfeest van Roger Declerck aanwezig was.
Henk Deleu Fotograaf Kris Van Parys (tweede van rechts) en enkele van zijn collega’s, bij Iron Lady Margaret Thatcher, die ook op het verjaardagsfeest van Roger Declerck aanwezig was.

“Ik herinner me nog dat ik de media een handje hielp toen Bush na een officiële ontvangst in het gemeentehuis van Wielsbeke onmiddellijk weer in de auto zou stappen om te vertrekken. Journalisten, fotografen en cameramensen stonden op ruime afstand. Ik kon hem overhalen om even tot bij hen te gaan voor een praatje en een foto. Dat was niet erg naar de zin van de security maar hij deed het toch. Ook zijn vrouw Barbara was bijzonder vriendelijk. Helemaal anders eigenlijk dan Mikhaïl Gorbatsjov (president van de Sovjet-Unie, red.). Die zou aanvankelijk ook aanwezig zijn op het verjaardagsfeest, maar omdat zijn echtgenote toen net zwaar ziek was, haakte hij in extremis af, weliswaar met de belofte om later naar Wielsbeke te komen. Dat gebeurde in juni, het jaar nadien. Van zodra er een beetje toenadering mogelijk leek, kwamen de mannen van de security direct tussen. Die keken nog norser dan Gorbatsjov.” De Meulebeekse vakfotograaf kijkt tevreden terug op die hectische week. “Je moet je nederig opstellen als je de eer krijgt een dergelijke opdracht te coveren”, vindt hij. “En discretie is uiteraard een must. Daarom heb ik na de dood van Roger Declerck, in 2015, aan zijn familie alle fotonegatieven van de opdracht bezorgd. Behalve wat foto’s van mezelf in het gezelschap van Bush en zijn echtgenote, heb ik niks meer. En da’s ook goed. Ik zou niet graag hebben dat de 20.000 beelden van toen in verkeerde handen vallen”, besluit Van Parys.

“Elke ruimte in het Vlasmuseum werd uitgekamd”

Bert Dewilde (93) uit Kortrijk mocht George Bush verwelkomen in het Vlasmuseum, waar hij destijds conservator was. “Een onvergetelijke gebeurtenis”, schetst Bert, die zich het bezoek nog herinnert alsof het gisteren was.

Bert Dewilde (tweede van links) houdt goede herinneringen over aan het bezoek van George Bush sr en Roger Declerck aan ‘’zijn’’ Vlasmuseum in Kortrijk.
Henk Deleu Bert Dewilde (tweede van links) houdt goede herinneringen over aan het bezoek van George Bush sr en Roger Declerck aan ‘’zijn’’ Vlasmuseum in Kortrijk.

“Het was de Amerikaanse ambassade die me belde met het nieuws dat de kans bestond dat Bush ons museum zou bezoeken”, vertelt Bert. “Ik mocht absoluut geen journalisten verwittigen, zeiden ze, en ook het stadsbestuur mocht onder geen beding op de hoogte zijn. Kort daarna zijn er enkele agenten van de Amerikaanse en Belgische veiligheidsdienst op inspectie gekomen. Ik moest hen doorheen het hele museum leiden. Ze kamden letterlijk elke kamer uit, op zoek naar mogelijke plaatsen waar iemand met kwade bedoelingen zich zou kunnen schuilhouden.” Het was in spanning afwachten of Bush effectief zou komen, maar het bezoek bleek uiteindelijk in zijn planning te passen. “Ik was op voorhand gebrieft dat hij maar een half uur had, maar hij is uiteindelijk twee uur gebleven. Hij was oprecht geïnteresseerd in alles wat ik over onze vlasgeschiedenis wist te vertellen. Zijn lijfwachten deden geregeld teken naar mij dat ik moest afronden, maar hij bleef doorvragen. Op een bepaald moment, toen hij in de gaten had dat zijn entourage mij aanmaande het kort te houden, gaf hij aan dat ik gerust mijn tijd mocht nemen.”

Bert Dewilde houdt goede herinneringen over aan het bezoek van George Bush sr en Roger Declerck aan ‘’zijn’’ Vlasmuseum in Kortrijk.
Henk Deleu Bert Dewilde houdt goede herinneringen over aan het bezoek van George Bush sr en Roger Declerck aan ‘’zijn’’ Vlasmuseum in Kortrijk.

Bush was een aangename man, herinnert Bert zich. “Ik was toch wel flink zenuwachtig, maar zijn uitstraling kalmeerde me wel op een bepaalde manier. Hij was vriendelijk en straalde rust uit. Zijn handdruk, het schouderklopje en zijn spontaneïteit maakten de sfeer joviaal. Hij bleek uiteindelijk ook maar een mens, net zoals alle anderen, hé.” Bert vertelde Bush onder meer over hoe het Vlaamse vlas gebruikt wordt om dollarbiljetten te maken. “En dat wij dus eigenlijk mee verantwoordelijk waren voor de sterkte van zijn dollar”, lacht de negentiger. “Na afloop van de rondleiding hebben we op het terras buiten nog een biertje gedronken. Ik had een flesje ‘Bush’ laten aanrukken en had hem dat aangekondigd als het biertje van ‘zijn’ brouwerij in België. Ik wéét dat hij van zijn bezoek genoten heeft, want hij heeft zijn vrouw Barbara gezegd dat ze haar bezoek aan Ieper de dag erna moest annuleren, om zeker bij ons langs te kunnen komen. Ze is daarop ingegaan: de dag erna hadden we Barbara op bezoek.”

Bert Dewilde houdt goede herinneringen over aan het bezoek van George Bush sr en Roger Declerck aan ‘’zijn’’ Vlasmuseum in Kortrijk. Eén dag later kwam ook Barbara Bush, de echtgenote van George, op bezoek.
Henk Deleu Bert Dewilde houdt goede herinneringen over aan het bezoek van George Bush sr en Roger Declerck aan ‘’zijn’’ Vlasmuseum in Kortrijk. Eén dag later kwam ook Barbara Bush, de echtgenote van George, op bezoek.

“Daar stond ik dan, in polo en bermuda”

Hans Verbeke (49) uit Sint-Eloois-Winkel, sinds 1995 aan de slag als journalist voor deze krant, stond niet op de eerste rij tijdens het bezoek van Bush en Thatcher maar slaagde er wél in de voormalige Amerikaanse president te interviewen, in Ieper. “Een unieke en tegelijk gênante ervaring”, zegt hij. “Daar stond ik dan, naast George Bush in mijn polootje en bermuda. Gelukkig leek hij zich daar zelf niet aan te storen.”

Onze journalist Hans Verbeke in bermuda en polo bij de ex-president van de Verenigde Staten: George Bush sr maakte er geen probleem van.
Hans Verbeke Onze journalist Hans Verbeke in bermuda en polo bij de ex-president van de Verenigde Staten: George Bush sr maakte er geen probleem van.

Eén dag na het feest voor de 75ste verjaardag van Roger Declerck, rinkelde de telefoon bij Hans. “Je weet het niet van mij, maar over twintig minuten brengt George Bush een bezoek aan de Menenpoort in Ieper”, kreeg hij te horen. “Een buitenkansje dat ik niet wou laten liggen”, zegt Hans. “Ik sprong in m’n wagen en repte me naar Ieper. Onderweg belde ik fotografe Rita Duhamel uit Menen. “Laat alles vallen en kom naar Ieper”, riep ik bijna. Buiten adem - parkeren in de onmiddellijke omgeving lukte niet - kwam ik aan de Menenpoort. Niemand te zien. Van iemand in de buurt hoorde ik dat er een kennelijk belangrijk gezelschap op de Vestingen aan het wandelen was. Dat bleek ook. Ik hijgde nog na toen ik bij het groepje kwam.” De wandeling verliep in alle rust. “Er was ook niemand die George Bush lastig viel. Het gezelschap trok nadien te voet naar de Grote Markt, voor een bezoek aan het In Flanders Fields Museum. In de Menenstraat zag Bush hoe een dame met een tienermeisje hem herkend had en vol verwondering stond te kijken. Prompt stak hij de straat over voor een babbeltje. Hij liet zich ook gewillig fotograferen.” Onze collega voelde zich minder comfortabel. “Het was een warme zomerdag”, weet Hans nog. “Toen ik gebeld werd, droeg ik een polootje en een bermuda. Dat besef kwam pas toen ik bijna in Ieper was. Maar er was geen weg terug. Zijn entourage keek wel even op toen ik arriveerde maar George Bush - casual gekleed met jasje en das - leek zich helemaal niet te storen aan mijn outfit. Uitzonderlijk, denk ik. Voor hetzelfde geld mocht ik rechtsomkeer maken.” 

George Bush sr vertelt onze journalist Hans Verbeke over zijn bezoek aan het In Flanders Fields Museum in Ieper.
Hans Verbeke George Bush sr vertelt onze journalist Hans Verbeke over zijn bezoek aan het In Flanders Fields Museum in Ieper.

Na het bezoek aan het museum en een kleine receptie in het stadhuis trok Hans z’n stoute schoenen aan. “Ik vroeg hoe hij het bezoek had ervaren. Bush vertelde spontaan en honderduit, over de diepe indruk die bepaalde zaken op hem hadden nagelaten. Hij deed ook uit de doeken dat hij meestreed in de Tweede Wereldoorlog. “Als jongste gevechtspiloot bij de marine ben ik op een dag door de Japanners neergehaald tijdens een aanval op een radiostation”, klonk het. “Ik dobberde drie uur rond op zee en werd uiteindelijk gered door de bemanning van een Amerikaanse onderzeeër.” Bush bedankte me achteraf zelfs voor de belangstelling.” Op de redactie werd enthousiast gereageerd toen bleek dat er een interview was. “Ik zag het zelf wel als een klein huzarenstukje. Hoewel hij geen zittend president meer was, bleef Bush vergezeld van flink wat veiligheidsmensen. Die legden mij geen strobreed in de weg. Hoewel hij misschien door velen gezien wordt als een eerder gecontesteerde president, herinner ik mij hem vooral als een minzaam man met een zeker charisma. Niet zoals bij Barack Obama, maar toch om niet snel te vergeten”, zegt Hans.

“Dom Helder Camara maakte op mij een veel diepere indruk”

Luc Dehaene in 2012, toen hij nog burgemeester was van Ieper.
Photo News Luc Dehaene in 2012, toen hij nog burgemeester was van Ieper.

Luc Dehaene (67) was burgemeester van Ieper toen hij plots gebeld werd dat George Bush sr op bezoek zou komen naar zijn stad. “Het leek min of meer geïmproviseerd, precies alsof er onverwacht nog ruimte was voor een uitstap”, zegt Dehaene. “Het was aangenaam, maar Bush is niet de mens die op mij het meeste indruk heeft nagelaten.”

“Dat was toch wel iets speciaals”, zegt Luc Dehaene. “Het bezoek was echt te elfder ure geregeld en helemaal niet vooraf gepland. Alles moest heel snel gaan en ik had de indruk dat het nogal geïmproviseerd was. Maar bon, als een oud-president laat weten dat hij op bezoek komt naar je stad, zeg je natuurlijk niet nee.” Dehaene herinnert zich het bezoek als informeel en aangenaam. “Aan de Menenpoort legde ik uit dat, als eerbetoon aan de honderdduizenden slachtoffers van Wereldoorlog I, elke dag de Last Post wordt geblazen. Bush geloofde dat niet, hij dacht dat mijn Engels niet zo goed was en ik het hem verkeerd had uitgelegd. Maar ik hield vol en met succes. In een interview dat die avond op de VRT te zien was, sprak hij vol lof over de dagelijkse ceremonie van de Last Post.” Wat Dehaene ook bijblijft, is het verhaal van Bush zelf. “Tijdens het bezoek aan het In Flanders Fields Museum vertelde hij uitgebreid over het feit dat hij tijdens de Tweede Wereldoorlog de jongste gevechtspiloot was van Amerika. Dat is natuurlijk niet niks maar ik had de indruk dat hij vooral wou dat we dat goed wisten.” Dehaene was het als burgemeester wel enigszins gewoon om personaliteiten te ontvangen. “George Bush sr heeft niet de grootste indruk op mij nagelaten”, zegt hij. “Moeder Theresa en zeker Dom Helder Camara waren op menselijk vlak toch wel van een ander kaliber. Ook de Queen Mum, die ik twee keer mocht ontvangen, plaats ik persoonlijk toch wel een trapje hoger dan Bush.”




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.