Nieuwe burgemeester van Kortemark:"Ik wil bereikbaar zijn. Er is voor iedereen een stukje Karolien"

2019 | EEN NIEUWE START VOOR UW GEMEENTE

Benny Proot
Met Karolien Damman heeft Kortemark voor het eerst een vrouwelijke burgemeester. De goedlachse CD&V-schepen kreeg 1.691 voorkeurstemmen achter haar naam. Het hoogste aantal over alle partijen heen en genoeg om burgemeester Toon Vancoillie (Open Vld) van zijn troon te stoten. Wij gingen op de koffie bij de eerste burgermoeder van Kortemark.

Karolien Damman wil tussen het volk staan. "Eigenlijk ben ik helemaal geen fan van de titel 'burgemeester'", verklapt ze. "Dat klinkt zo hard. Ik wil net komaf maken met de drempel die aan die titel vasthangt. Mijn e-mailadres is voortaan burgemeester@kortemark.be, maar eerlijk gezegd had ik liever mijn naam gezien. Burgemeester zijn is in mijn ogen een job. Net zoals je verpleger of pakweg journalist bent. Het is weliswaar een job waar je 24 op 7 mee bezig bent, maar als je iets met heel je hart graag doet, dan is dat geen enkel probleem."

"Mensen vragen me hoe ik de job zal combineren met mijn gezin. Daaruit blijkt dat er nog veel in clichés gedacht wordt. Ik vraag me af of ze dat ook aan een man zouden vragen. Er zijn véél vrouwen die zwaar werk combineren met een gezin. Hoe doet een verpleegster met nachtdienst het, denkt u? Of een alleenstaande moeder? Maar goed, feit is dat al mijn vrije tijd naar mijn gezin gaat. Het gebeurt dat ik 's avonds om 22 uur nog aardappelen sta te schillen. Maar er zijn twee gezette momenten per dag waar ik erop sta dat we met het hele gezin samen rond de tafel zitten. Dan staat politiek even op pauze. Dat was al zo toen ik schepen was en dat zal zo blijven. Die momenten zijn heilig. Mijn gezin staat op één, de politiek op twee en ikzelf sta op drie. Ik heb nul tijd over voor mezelf, maar dat maakt niks uit als je zoveel voldoening uit je werk haalt."

Telefoon staat nooit stil

"Ik zal geen klassieke politicus zijn. Elke avond van de ene receptie naar de andere racen om gewoon mijn gezicht te tonen, zal ik niet doen. Persoonlijk contact houden met de mensen, dat vind ik echter enorm belangrijk. Daarom probeer ik altijd heel vlot bereikbaar te zijn. Mijn telefoon staat niet stil, terwijl ik via Facebook of Whatsapp van 's morgens vroeg tot 's avonds laat berichten krijg. Om die reden ga ik ook geen spreekuur meer hanteren in het gemeentehuis. Als schepen werd ik daar al groen van. Mensen hoeven echt niet op me te wachten zoals bij een huisdokter. Dat ze gerust een berichtje sturen of gewoon een afspraak maken voor een babbel. Er is voor iedereen een stukje Karolien... (denkt even na) Dat klinkt wat te melig voor in de krant, niet? Hoe dan ook probeer ik in de mate van het mogelijke altijd te helpen of door te verwijzen, al is de ene vraag al wat redelijker dan de andere. Zo vroeg iemand me of ik wat kon doen aan een geparkeerde wagen voor zijn oprit. Dat is iets voor de politie. Ik kreeg ook al de vraag van iemand of ik geen jobke kon regelen bij de gemeente. Dan moet ik uitleggen dat de tijden waarin zoiets kon al lang voorbij zijn."

Moreel kompas

"Vanaf het moment dat je op die burgemeestersstoel zit, moet je een rechte lijn aanhouden. Noem het een innerlijk moreel kompas waar je nooit ofte nimmer van mag afwijken, wars van persoonlijke gevoelens of voorkeuren. Altijd denken aan het algemeen belang, nooit uitzonderingen maken, zodat je op het einde van de dag recht in de spiegel kan kijken. Zal ik daardoor soms minder populaire beslissingen moeten nemen? Dat is mogelijk. Zal ik daarvan wakker liggen? Dat zeker. Ik ben een gevoelsmens. Ook al weet ik dat ik in eer en geweten de juiste beslissing heb genomen, dan nog zal ik me dat aantrekken. Dat is wie ik ben."

"Op dat vlak is het trouwens een enorm voordeel dat ik een ijzersterk schepencollege achter me heb. Iedereen in het college heeft evenveel recht van spreken. Er zal stevig gediscussieerd worden, maar met respect voor elkaar. Daar wil ik trouwens de lijn van mijn voorganger Toon Vancoillie doortrekken. Nooit heeft hij zijn positie uitgespeeld om een discussie te winnen. Nooit hebben we in het schepencollege iets zodanig op de spits gedreven dat we het ter stemming moesten brengen. Altijd vonden we een uitweg door te praten."

Damman voerde een atypische campagne. "Ik heb geen enkel huisbezoek gedaan en heb geen enkel kaartje uitgedeeld", legt ze uit. "CD&V heeft hier duizend naamkaartjes geleverd. Ze zitten nog steeds in de doos. Geen idee wat ik ermee zal doen. Mezelf verkopen zit gewoon niet in mijn natuur. Daarom had ik er ook rekening mee gehouden dat ik minder stemmen zou kunnen halen dan in 2012. Toch hebben véél mensen voor me gestemd, en dat doet deugd. Ik hoop dat ze dat voor mijn persoonlijkheid gedaan hebben. Om wie ik ben. En dat is gewoon Karolien." (SVR)




1 reactie

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • Marie-jeanne Compernolle

    Dat is Karolien zoals ik haar ken. Haar uitspraken kan ik mezelf volledig in terug vinden. Ik wens haar veel moed, uithoudingsvermogen en veel sympathie toe van de inwoners van Kortemark!