Laatste eerbetoon voor paardenvisser pur sang

ORDE BRENGT KIST VAN MAURICE (76) MET PAARD EN KAR NAAR KERK

Leden van de Orde van de Paardenvisser brengen de kist van Maurice met paard en kar naar de kerk.
Benny Proot Leden van de Orde van de Paardenvisser brengen de kist van Maurice met paard en kar naar de kerk.
De Orde van de Paardenvisser heeft de kist van Maurice Denecker (76) met paard en kar naar de Sint-Niklaaskerk gebracht. Het afscheid was persoonlijk en emotioneel. Vrienden beschreven hem als een volksvriend en grappenmaker, maar vooral als een man met een groot hart.

Ook een paar Engelse vissers uit Morecambe Bay kwamen de begrafenis bijwonen. Het waren Maurice Denecker en Ghislain Storme die hen leerden kennen en hen later met de Orde en een Koksijdse delegatie een bezoekje brachten. In Morecambe Bay vissen ze op garnalen met tractoren. "'Maurice was a wonderful and friendly man'", typeerden de Engelsen hem. Dat kwam tijdens de afscheidsplechtigheid telkens terug. Ook in de tekst van dochters Veronique en Nadine, die werd voorgelezen tijdens de misviering.

Maurice Denecker.
Benny Proot Maurice Denecker.

'Pette'

"We hebben vele mooie jaren gekend. Als we met de auto op uitstap gingen, kende je telkens de weg uit het hoofd. In herberg 'In de Peerdevisscher' was iedereen welkom. Als je kwaad was, dan moesten we zwijgen, maar tegen de avond had je alweer spijt van je 'dulligheid'. Om een grap zat je nooit verlegen. 'Kijk daar zit een mooi vogeltje', zei je, en terwijl we naar buiten keken nam je ons bord weg. Toen je grootvader werd, wilde je aangesproken worden als 'pette'. Dat paste perfect bij de 120 kilo die je meedroeg. Samen met je hartsvriendin Ingrid heb je veel gereisd. We zijn haar enorm dankbaar voor de goede zorgen die ze je gegeven heeft. Als je Ingrid even niet zag, vroeg je 'waar is mien keuntje'. Ondanks je wankele gezondheid van de laatste tijd heb je nauwelijks geklaagd, maar was je vooral dankbaar."


René Decorte nam namens de Orde van de Paardenvisser het woord. "We verliezen een vriend. Je was een pure persoon, een werkmens ook. Vrachtwagenchauffeur, herbergier en globetrotter, maar ook paardenvisser in hart en nieren. Vol fierheid ging je mee naar de koning om de eerste garnalen af te geven en vol passie praatte je over je ambacht. Helaas kon je er niet meer bij zijn toen het koningspaar recent Oostduinkerke bezocht om de Orde een koninklijke titel te geven. Je blijft voor altijd in ons hart."


Maurice Denecker had al een tijdje last van bloeddrukval en moest uiteindelijk de strijd opgeven. De inwoners van Oostduinkerke namen zaterdagmorgen massaal afscheid van hun ereburger en volksfiguur. De kist werd bij hem thuis opgehaald en plechtig met paard en kar naar de Sint-Niklaaskerk vervoerd. Op het bidprentje stond een geschilderd portret van Maurice met het opschrift 'Regen als tranen van afscheid konden ons niet storen. Alleen hebben wij iemand verloren die in ons hart zal blijven behoren.'