Katrien wil vrouwelijke paardenvisser worden: “Op zo’n groot dier door de zee wandelen: een machtig gevoel”

Als Katrien Terryn (rechts) slaagt, krijgt Nele Bekaert er een vrouwelijke collega-paardenvisser bij.
Benny Proot Als Katrien Terryn (rechts) slaagt, krijgt Nele Bekaert er een vrouwelijke collega-paardenvisser bij.
“Het is machtig om op de rug van zo’n groot boerenpaard door de zee te wandelen.” Katrien Terryn (26) vat haar passie voor de bijzondere ambacht van de paardenvisserij samen. Haar tweejarige stage loopt tot de zomer van volgend jaar. Als ze slaagt, is ze de tweede vrouw die te paard op garnalen vist. De eerste, Nele Bekaert (35), kijkt er naar uit.

Sinds vorig jaar schooljaar heeft Katrien haar diploma bedrijfsmanagement op zak. Ze groeide op in Brussel, maar bracht al haar vakantie aan zee, en dan vooral in Oostduinkerke, door. Haar moeder Martine Tempels realiseerde zes jaar geleden haar droom en kocht een appartementje in de paardenvissersgemeente. “Ik wist al veel langer dat de kust me meer aantrok dan het binnenland. Zonder morren volgde ik mijn moeder”, lacht Katrien. “Als kind leerde ik paardrijden, maar toen zo’n groot dier plots over mij sprong, gelukkig zonder gevolgen, was de liefde bekoeld. Dat gevoel veranderde drie jaar geleden toen mijn ma besloot om een boerenpaard aan te kopen. Waarom ze dat deed, weet ik niet, maar ze wilde ermee wandelen naar de zee. We jenden elkaar een beetje en uiteindelijk belandde ik op de rug van zo’n prachtig paard. In één moment was ik verkocht. Zo’n machtig gevoel om als klein meisje (Katrien is 1,67 meter, red.) op de rug van zo’n grote viervoeter te zitten! Het paard, Martha, stapte zo traag en rustig dat de liefde van vroeger opnieuw hoog oplaaide. En het wordt nog beter.”

Nele Bekaert in actie.
Gudrun Steen Nele Bekaert in actie.

Liefde is...

“Hoefsmid Dominique Vandendriessche kwam op een dag langs”, vervolgt Katrien. “Ik had een oude boer in mijn gedachten, maar er verscheen een knappe jonge gast. De vonk sloeg over en we zijn intussen een koppel. Van toeval gesproken: Dominique was een echte paardenvisser. Sinds vorige week ben ik bij hem aan de slag in zijn trekpaardencentrum in Oostduinkerke. Hij is een goede coach. Alleen durf ik nog niet naar zee. Maar met hem aan mijn zijde gaat het fantastisch. Telkens ik terugkom, voelt het als een overwinning.” 

Na een sleep terugkomen van zee: het voelt als een overwinning”

Katrien Terryn

Een gevoel dat Nele Bekaert maar al te goed kent. Beroepshalve is ze verpleegkundige in het woonzorgcentrum Ter Linden in Veurne. Zij slaagde in 2015 als eerste vrouw voor het examen van paardenvisser. “Het was mijn partner Chris Vermote die me begeleid heeft, maar nu kan ik mijn plan trekken, hoor”, zegt Nele stoer. “Die eerste keer met jouw paard in het water is onbeschrijflijk. Het was met Frits, maar dat paard is intussen overleden. Nu gaan we in zee met Axel en Juul. De paardenvisserij blijft een mannenbastion. Ik weet dat niet iedereen het toejuicht dat vrouwen er ook deel van uitmaken, maar ik laat me niet doen. Katrien is ook zo’n type en daarom moedigde ik haar aan om haar stage te starten. Ze is geen ‘poppemieke’ dat bang is om haar handen vuil te maken. Een vrouwelijke collega erbij is natuurlijk altijd leuk. Ik snap het als Katrien spreekt over een overwinning, maar voor mij brengt mijn hobby me rust. Bezig zijn met het paard, samen met hem de zee in stappen en genieten. Je hebt het gevoel dat de wereld aan je voeten ligt. De vangst is bijzaak, maar een vol net is natuurlijk meegenomen. Mijn persoonlijke record is 52 kilo in één trek.”

 Nele Bekaert is de eerste vrouwelijke paardenvisser
Benny Proot Nele Bekaert is de eerste vrouwelijke paardenvisser

Lang traject

De stage, het examen en de erkenning zijn drie stappen die nodig zijn wil je als paardenvisser toeristische demonstraties geven. “Het is een intensief traject”, beseft Katrien. “Ik moet een logboek bij houden en telkens ik naar zee ga, moet ik een paardenvisser verwittigen zodat die kan controleren. Een eigen paard is een must en uiteraard moet ik ook garnalen kunnen koken met mijn eigen materiaal. Ik kijk er al naar uit om deel uit te maken van de bende, die ondertussen zestien erkende paardenvissers telt. Eens erkend, hoor je er pas echt bij.” 

Plasje doen

Nele steunt haar toekomstige collega. “Wij zijn altijd kleiner dan de mannen. Het gareel op de rug van het paard smijten, is dan ook geen sinecure. Daarop moet er flink geoefend worden. Ik raad Katrien aan om een paar uur voor de sleep niet meer te drinken, want je bent al snel acht uur bezig en als vrouw kan je onderweg niet zo gemakkelijk plassen als mannen. Tot slot mag je je niet laten doen door de stoere visser. Maar met een echte paardenvisser in huis zal Katrien daarmee wel geen problemen hebben.”

Als Katrien Terryn (rechts) slaagt, krijgt Nele Bekaert er een vrouwelijke collega-paardenvisser bij.
Benny Proot Als Katrien Terryn (rechts) slaagt, krijgt Nele Bekaert er een vrouwelijke collega-paardenvisser bij.
Katrien werkt in het educatieve trekpaardencentrum van haar lief Dominique Vandendriessche.
Benny Proot Katrien werkt in het educatieve trekpaardencentrum van haar lief Dominique Vandendriessche.



6 reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.


  • fabrizio nicolini

    fabrizio nicolini prima Katrien!

  • eduard fransen

    Veel succes Katrien!

  • Janneke Alsberg

    Mooi verhaal, veel sukses

  • Peter Janssens

    Op paarden moet ge jagen, niet vissen.

  • Luc De Bruyn

    Dat MOET inderdaad een " bangelijk" gevoel geven, alvast succes toegewenst. Mooi paard trouwens