"De mooiste nacht van het jaar"

OP PAD MET DE NACHTRIDDERS VAN MANNENKOOR DE KERELS

Mannenkoor De Kerels hield onder andere in Café Damberd de traditie van de Nachtridders in ere.
Henk Deleu Mannenkoor De Kerels hield onder andere in Café Damberd de traditie van de Nachtridders in ere.
Wie vrijdagnacht in het Izegemse een groep mannen in koor op straat luidkeels hoorde zingen, moest niets vrezen. Kwaad hadden ze niet in de zin en voor Driekoningen waren ze te oud en te vroeg, maar toch trokken ze al zingend van huis naar huis. Mannenkoor De Kerels was op pad om de aloude Nachtridders-traditie in ere te houden.

Eind november, begin december vieren tal van muziekverenigingen het feest van hun patroonheilige Sint-Cecilia. Een andere traditie die in onze contreien al even lang bestaat is het op pad gaan met de 'nachtridders'.


"Een fantastisch ritueel waarbij (bestuurs)leden met een bezoekje worden vereerd en uiteraard op muziek worden vergast. In ruil wachten een hapje en een drankje en dat een hele nacht lang op verschillende locaties", vat Roel Vandommele, departementshoofd aan de Kortrijkse Howest samen. Hij trok vrijdagnacht met 22 kompanen van mannenkoor De Kerels uit Emelgem op pad door de stad. "Het is een viering van onze broederschap die het koor al sinds 1920 in ere houdt. Enkel in de oorlogsjaren ging de traditie even niet door, maar later hebben enkele leden die weer nieuw leven ingeblazen. Vroeger bezochten we enkel bestuursleden, vandaag kan elk lid die dat wenst bezoek van ons krijgen. We hebben voor de gelegenheid een speciale liedjes-codex mee en zingen op alle plaatsen uit volle borst."

Zoals de traditie het wil hadden De Kerels ook hun eigen houten lantaarn ineengeknutseld.
Henk Deleu Zoals de traditie het wil hadden De Kerels ook hun eigen houten lantaarn ineengeknutseld.

Ruiterslied

Dit keer trokken de Kerels onder andere naar de huizen van leden Benedikt Demeulemeester en dirigent Wim Berteloot, maar ook naar de pastoor, naar het tot sociale woningen omgebouwde klooster in Emelgem en café Damberd. "Op die laatste plaats brachten we met het Ruiterslied een hulde aan onze overleden leden", vertelt voorzitter Jan Maertens. "In de loop der jaren hebben we overigens ook al veel stoten uitgehaald. Twee zangers zijn ooit na een bezoek in een vijver gesukkeld en enkele jaren geleden zijn we per ongeluk bij de buren van een lid binnen gestapt om te zingen. Die mensen konden dat gelukkig apprecieren en gingen helemaal mee in ons verhaal."

Busje

De Kerels werken tegenwoordig hun nachtelijke parcours af in een busje, maar vroeger durfde dat al eens verschillen. "We hebben ooit zelfs go-carts gehuurd waarop we lichtjes plaatsten, maar die zijn toen allemaal gestolen", blikt Jan terug. "Heel vroeger gebeurde alles uiteraard te voet, maar overal waar we gaan horen ze ons door ons gezang uiteraard al van ver aankomen."

Houten lantaarn

Een andere traditie die de Kerels in ere houden is het maken van een eigen houten lantaarn. "Dat is ooit ontstaan als wedstrijd om het mooiste exemplaar te maken", weet Roel. "Veel leden maken er wel hun werk van, al duiken er tegenwoordig ook Led-lampjes in op. Met lantaarn in de hand duiken we dan aan de dorpel van iemands huis op. Voor ons is dit oprecht de mooiste nacht van het jaar."