DE STEENEN HAENE

Gezelligheid troef in De Steenen Haene.
Eric Flamand Gezelligheid troef in De Steenen Haene.
Specialiteit van het huis: een gegrild kreeftje.
Eric Flamand Specialiteit van het huis: een gegrild kreeftje.
Cote à l'os met frietjes
Eric Flamand Cote à l'os met frietjes
Een brandend haardvuur brengt sowieso sfeer, wat zeker het geval is in restaurant De Steenen Haene op de Komenseweg in Zillebeke. Ook geen stijf gedoe wanneer je binnenkomt, maar een gemoedelijk praatje waardoor je je meteen thuis voelt.

Waar de naam De Steenen Haene precies vandaan komt, is niet duidelijk, maar wel zeker is dat er rond 1610 een herberg bestond met dezelfde naam op bijna dezelfde plaats als het restaurant nu. In die tijd was Ieper bezet door de Spanjaarden. De Komense Steenweg was een druk bereden weg, met veel voetgangers, paarden, karren en ruiters. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werkten de Duitsers de herberg tegen de vlakte. In 1921 werd de horecazaak weer opgebouwd. De huidige uitbaters Wouter en Hilde namen in 1994 de horecazaak over en bouwden het verder uit tot een restaurant. Hoe we dit allemaal weten? Dankzij het menuboekje dat elke bezoeker krijgt toegestopt.

Een vriendelijk ober ontving mijn kompaan en ik op een warme manier. Geen stijf gedoe, maar een aangenaam praatje. Bij onze aperitief krijgen we een plankje met drie hapjes: een potje groentjes met bloemkool, wortel en ajuin, een potje konfijt en twee sneetjes paté. Na het doorbladeren van het menuboekje, valt ons oog op het ‘menu authentiek’. We kiezen beiden voor een gegrilde kreeft op het houtvuur, wat ons wel een supplement van zeven euro kost. Het beestje is de meerkost weliswaar waard. Als hoofdgerecht gaan mijn tafelgenoot en ik beiden voor gegrilde côte à l’os. Ook daar wordt vijf euro voor aangerekend. Het vlees wordt fijngesneden opgediend, met lekkere frietjes en wat sla erbij. Heel lekker, maar na de hoofdschotel is mijn honger volledig gestild. De grootte van het dessert, een Poire William met amandel en karamel crumble, is er dan wat over. Op smaak niets aan te merken, maar ik verliet de tafel met een meer dan voldaan gevoel. De versnaperingen bij de koffie proefde ik uit beleefdheid.

Over het algemeen was het echter best een aangename middag. En ja, de rekening bedroeg 165,70 euro. Daarbij inbegrepen twee glazen wijn, twee aperitieven en een fles spuitwater. Het was al een stuk in de namiddag toen we het restaurant verlieten, maar daar zat ook de lange wachttijd op ons eten voor iets tussen. Wie niet veel tijd heeft, neemt best het dagmenu.




Reacties

Alle reacties worden voor publicatie gelezen -en goed- of afgekeurd- door het moderatie-team van HLN. Elke reactie moet voldoen aan deze gedragsregels.
Je naam en voornaam verschijnen bij je reactie.