Ga naar de mobiele website
^ Top

"Ik geniet nog elke dag"

ANTOINE VERSCHOOT (90), AL 61 JAAR KLAROENBLAZER

Antoine Verschoot in vol ornaat aan de Menenpoort.
Foto Henk Deleu Antoine Verschoot in vol ornaat aan de Menenpoort.
61 jaar: zo lang al tekent de 90-jarige Antoine Verschoot present als klaroenblazer van de Last Post. "Voor mij is het nog elke dag iets speciaals, waarvan ik geniet", zegt de Ieperling, die in die 61 jaar welgeteld één Last Post miste.

Met zijn achten zijn ze elke dag om 20 uur stipt op post onder de Ieperse Menenpoort, de klaroenblazers. Maar Antoine Verschoot is dé sterkhouder van de dagelijkse herdenkingsceremonie. Al in 1954 begon Antoine als klaroenblazer bij de Last Post Association. "In die tijd moest je nog zelfstandig zijn om lid te kunnen worden van de brandweer, omdat je dan bij een alarm meteen kon stoppen met je andere dagtaak. Ik was zelfstandig kleermaker en na mijn huwelijk vroeg mijn schoonvader, die ook brandweerman was, om lid te worden. In het leger had ik al klaroen leren spelen, en ze zochten nog een extra man voor de Last Post. Ik heb ja gezegd en het me nog geen dag beklaagd. In die tijd was nog niemand echt geïnteresseerd in de Last Post", verrast Antoine. "Vaak stonden we daar alleen met twee klaroenblazers en twee politieagenten. Ondanks de toen matige interesse heb ik nooit aan stoppen gedacht. Je ontmoet er zo veel mensen en het kameraadschap onder de blazers is heel groot. Zolang het lukt en ze me willen komen oppikken, blijf ik op post. Er staat al jong talent te trappelen om het over te nemen. Maar het zal nog wat moeten wachten (lacht)."

Eric Flamand

Naar zee en terug

Voor Antoine was het niet altijd even evident om zich elke avond vrij te houden voor de ceremonie en alle andere evenementen. "Ik mag mezelf gelukkig prijzen met mijn vrouw Suzanne. Zij kwam vaak met onze drie dochters naar de Last Post kijken, maar heeft vroeger veel moeten verdragen. Ik liet alles vallen om toch maar aanwezig te zijn onder de Menenpoort en zij bracht altijd maar begrip op dat ik weeral weg was. Zelfs als we een week op reis waren in Koksijde, vertrok ik elke avond om 17.45 uur naar Ieper voor de Last Post en daarna keerde ik terug naar zee. Nu ligt dat al moeilijker bij de jongeren, zij willen zelfs geen barbecue missen."

Goederentrein

Slechts één keer in 61 jaar raakte hij niet op tijd op de afspraak. "Ik was in de namiddag op bezoek bij een bevriende dokter in de buurt. Toen ik vertrok bij hem, kwam ik voor de spoorweg vast te staan terwijl een goederentrein moest voorbijrijden. Tegen de tijd dat hij voorbij was, was ik te laat", zegt de negentiger. Zijn bijzonderste herinnering is het bezoek van Moeder Teresa. "Een oud fragiel dametje met een pasternoster in haar handen, maar ze heeft een grote indruk op mij gelaten. Meer nog dan de de koningen en andere hoge gasten", zegt Antoine. Stress heeft hij niet langer, ook niet voor deze 30.000ste Last Post en het bezoek van koningin Mathilde. "Iedereen van de collega's weet wat hij moet doen en ik vertrouw hen volledig. Donderdag is een Last Post als alle andere. Nerveus ben ik al lang niet meer, daar win je niets mee. Al sta ik niet zo graag in de belangstelling. Dus helemaal alleen zou ik er ook niet willen staan", glimlacht hij.


Nochtans is de belangstelling de jongste jaren enorm gegroeid. "Een halfuur voor de Last Post kan je bijna niet meer passeren onder de Menenpoort. Maar het is heel leuk om elke dag al die mensen te ontmoeten, die zo verwonderd zijn over deze gebeurtenis. Maar als de bezoekers er niet zouden zijn, doen we met even veel plezier verder."



Meld een bug