"Ik ben zó fier op mijn vrouwen"

GEZIN PETER DE GROOTE STAPT 799 KILOMETER NAAR COMPOSTELA

Onderweg naar Santiago: Peter, Nathalie en Zoë houden de moed erin.
Peter De Groote Onderweg naar Santiago: Peter, Nathalie en Zoë houden de moed erin.
"Ik ben ongelofelijk trots op mijn vrouwen. Het was zwaar, héél zwaar." De Ieperse chocolatier Peter De Groote heeft, samen met zijn echtgenote Nathalie en dochter Zoë, een groot stuk van de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela afgewandeld. Dat deden ze voor het eindwerk van Zoë. Het gezin legde in 33 dagen 799 kilometer af.

"Ik speelde al langer met het plan om de Camino de Santiago (camino is Spaans voor pelgrimstocht, red.) eens te doen", begint Peter, die behalve chocolatier in Ieper ook voorzitter van het Centrummanagement is. "Mijn dochter Zoë zorgde ervoor dat alles in een stroomversnelling kwam. Ze studeert toerisme en moet dit jaar haar eindwerk doen. Ze koos de beroemde pelgrimstocht naar Santiago de Compostela als thema. Toen ik - eigenlijk meer als grap - opmerkte dat we de tocht samen moesten doen, om te weten hoe het eraan toe gaat, stemden mijn twee vrouwen er tot mijn verbazing onmiddellijk mee in. We begonnen ons voor te bereiden door veel te lezen over de trip en woonden een voordracht bij. Ik heb de volledige wandeling vooraf uitgetekend en heb de slaapplaatsen uitgezocht." Tijdens de voorbereiding stierf evenwel de mama van Nathalie. "Voor mijn vrouw, en ook voor mijn dochter en mezelf gaf dat overlijden nog een extra betekenis aan de tocht", zegt Peter.

Gelukt! Het gezin bereikt de kathedraal van Santiago de Compostela.
Peter De Groote Gelukt! Het gezin bereikt de kathedraal van Santiago de Compostela.

43 graden

Het trio vertrok op 1 augustus met de trein vanuit Rijsel tot in Saint-Jean-Pied-de-Port in de Franse Pyreneeën. "Van dat dorp tot Santiago was het precies 799 kilometer. We zijn 33 dagen onderweg geweest, maar de eerste en de laatste dag wandelden we slechts een korte etappe. De andere dagen stapten we gemiddeld 25 kilometer per dag, met uiteraard ook onze bagage bij ons. Soms steeg de temperatuur tot 43 graden, waardoor we heel veel water moesten drinken. Veel mensen op de pelgrimsroute gaven op, maar mijn twee vrouwen bleven doorstappen. Ik ben dan ook ongelofelijk trots op hen." Peter had wel zijn Visa-kaart op zak, maar die was alleen voor noodgevallen. "We spraken vooraf af dat we de tocht zouden doen zoals de echte pelgrims, zonder luxe. Het enige wat we ons hebben gepermitteerd, is dat we soms een Burger King binnenstapten of een pizza aten", glimlacht Peter. "Ik denk niet dat een van ons drie ook maar een moment aan opgeven heeft gedacht. Wel maakte mijn dochter een hele zware fase door toen haar twee hielen open lagen. Onderweg wandel je in de natuur en kom je niet om de paar honderd meter een apotheker tegen. Mijn vrouw heeft dan maar maandverband in stukken gesneden om op Zoës hielen te leggen."

Eenzame Nederlander

Niet alleen fysiek zagen de drie af, ook mentaal bleek de tocht erg zwaar. "Zo kwamen we een Nederlander tegen. Hij was thuis te voet vertrokken, maar brak bijna van eenzaamheid. We hebben hem er uiteindelijk door kunnen praten. Je ziet wel wat ellende onderweg. Er zijn wandelaars die de tocht doen om over een relatiebreuk te geraken, of anderen een drugsverleden te verwerken. De 'camino' heeft op ons drieën dan ook een zware indruk nagelaten. Toch kan ik het iedereen aanraden. Of je het nu doet om problemen te verwerken, of gewoon voor het avontuur." De stappers doorkruisten in totaal 186 dorpen en 38 steden. En dan: de aankomst.

Vreemde aankomst

"Die is wel een beetje vreemd. Je kijkt uit naar het plein in Santiago, maar daar staat niemand je op te wachten. In één seconde is het plots gedaan. Toen we onze certificaten van onze deelname gingen halen, kregen we te horen dat het zelden gebeurt dat een gezin samen de tocht aflegt. Het geeft nu wel een gevoel van spijt dat het voorbij is, maar je bent toch ook blij dat je terug naar huis mag. We zijn zondagnacht terug in Ieper gearriveerd. Het eerste wat mijn dochter zei, is dat we een heel mooie badkamer hebben (lacht). En ook terug in je eigen bed kruipen: gewoon zalig."