"Als kind nam ik al deel aan de stoet als figurant"

DANSLERARES JOKE IS ÉÉN VAN DE 1.800 VRIJWILLIGERS

Joke Quaghebeur in haar dansschool.
Foto Flamand Joke Quaghebeur in haar dansschool.
De Kattenstoet gaat zondag van start met meer medewerkers dan ooit, 1.800 ongeveer. Enthousiastelingen, voor en achter de schermen, zorgen er elke editie opnieuw voor dat de Kattenstoet er staat. Wij gingen even langs bij enkele ervaren rotten die ons hun favoriete moment uit de stoet vertellen.

Joke Quaghebeur van Dansstudio Studjoke, kreeg de liefde voor de Kattenstoet echt met de paplepel ingegeven. Vader Roger Quaghebeur, die in 2012 overleed, was jarenlang regisseur van de stoet. "Als kind nam ik al deel aan de stoet als een van de vele figuranten. Maar toen ik ouder werd en mij steeds meer met dans begon bezig te houden, vroeg mijn vader mij om een dans te maken voor een groep. Bij een volgende editie waren er nog meer dansjes en nog méér dansjes. Uiteindelijk richtte ik mijn dansschool op en we werden vaste deelnemers aan de stoet. Toen mijn vader met de regie van de Kattenstoet stopte, kreeg ik de vraag of ik wou blijven meewerken. Daar moest ik niet te lang over nadenken. Tot op vandaag nemen we deel met maar liefst zeven groepen van de dansschool." Geen makkelijke klus om dit alles in goede banen te leiden. "We komen al een heel eind ver met de wekelijkse danslessen, maar natuurlijk zijn er extra repetities nodig. Zeker ook omdat ook oud-leerlingen voor de gelegenheid nog komen meedansen bijvoorbeeld. Op woensdagnamiddag is het bijvoorbeeld een drukke dag met talloze repetities en lessen na elkaar. Alles om helemaal klaar te zijn voor zondag." Dan is het natuurlijk tijd voor de stoet zelf. "Daar kijk ik natuurlijk, zoals elke Ieperling waarschijnlijk, bijzonder hard naar uit. Het leukste aan de stoet vind ik persoonlijk de interactie met het publiek. Als je bezig bent en ziet al die lachende gezichten, dat is een prachtig gevoel. Ook bij onze groep zwerfkatten is het steeds tof om te zien hoe het publiek reageert. Zij jutten hen een beetje op en dat lokt veel reactie uit natuurlijk." De Kattenstoet is voor Joke ook steeds een belangrijk familiemoment.

Eerbetoon

"Ik ben niet de enige van mijn gezin die deelneemt. Zo is mijn broer verantwoordelijke bij de Trommelfluit en ook mijn kinderen doen nu al mee met de stoet. Bij de vorige editie van de Kattenstoet in 2012, was mijn vader nog maar net overleden. Toen heeft mijn broer zelf een klein eerbetoon gebracht aan hem door zijn hoed en vest aan te trekken op de stoet. Dat is de outfit die mijn vader altijd aan had. Ook zondag zal hij weer die kledij aantrekken. Mijn vader bedacht in zijn jaren als regisseur nog de Trommelfluit-groep, de zwerfkatten en ook de cheercats waren zijn ideeën. Dus als ik nu de stoet door de straten zie trekken, is het alsof ons vader nog steeds mee is met de stoet." Nochtans is de stoet sindsdien enorm veel veranderd, maar daar heeft Joke geen moeite mee. "Het is inderdaad niet meer de stoet van toen mijn vader regisseur was, dat klopt. Zo was hij een grote fan van paarden in de stoet, terwijl dat nu een pak minder aan bod komt. Maar vernieuwing is ook nodig. Ergens ben ik verbaasd en blij dat in de huidige tijd nog zo veel mensen op de been zijn om een stoet te zien. Maar nu wordt steeds gezocht naar een goede balans tussen traditie en vernieuwing en zo moet het ook."