"Vijf weken tussen leven en dood gezweefd"

18-JARIGE JONGEN OPNIEUW THUIS NA AANRIJDING

Mama Vanessa Guestin, vriendin Elodie Gombert, Sirano Lucas en papa Gregory Lucas.
Foto Haezebrouck Mama Vanessa Guestin, vriendin Elodie Gombert, Sirano Lucas en papa Gregory Lucas.
Sirano Lucas (18), die vijf weken in coma lag na een aanrijding in de Ieperstraat in Wijtschate in maart, herstelt op dit moment thuis. Maar hij zal na het hersentrauma nooit meer dezelfde zijn. "Door mijn linkeroog zie ik niets meer en ik mag een jaar lang niet sporten."

Sirano wilde op 15 maart om 19.45 uur samen met zijn broer Qirano en zus Sirena zoals elke avond een wandeling maken naar het centrum van Mesen. Nog voor ze goed en wel vertrokken waren, deed het verschrikkelijke ongeval zich voor. Sirano werd op het fietspad aangereden door een auto. Hij werd enkele meters verder gekatapulteerd en kwam tegen het asfalt terecht. "Zijn vriendin Elodie is nog naar hem toe gelopen", vertelt mama Vanessa Guestin. "Tegen haar zei hij: 'het gaat'. Maar hij was zwaargewond aan het hoofd en niet veel later belandde hij in een coma." Sirano werd naar het AZ Delta in Roeselare gebracht. Daar werd hij vijf weken in een kunstmatige coma gehouden vanwege een hersentrauma. "Ook zijn oogkas, kaakbeen en neus waren gebroken. Na zijn verblijf in het AZ delta lag hij nog één week in het ziekenhuis in Ieper, maar Sirano wilde zelf graag zo snel mogelijk naar huis."

Twee jaar niet naar school

"Toen Sirano thuis kwam, merkte hij plots dat hij niets meer zag door zijn linkeroog", vertelt Vanessa. "De oogarts heeft gezegd dat hij zijn zicht in dat oog nooit meer zal terugkrijgen. Vooral dat stoort hem. Hij zegt dat ook heel vaak, alleen herinnert hij zich dat niet, zijn kortetermijngeheugen is aangetast. Ook zijn autisme is wat erger geworden. Hij heeft nu ook enkele spasmes, die had hij vroeger niet." Sirano kan ook een jaar lang niet sporten. "Dat vind ik heel erg", zegt de jongen zelf, "maar het mag niet vanwege mijn hersenen. Ik deed nochtans heel graag airsoft en dansen. Twee jaar lang mag ik ook niet naar school. Daarna enkel halftijds."

Rolstoel

Sirano gaat wel nog altijd wandelen. "Maar dan wel in een rolstoel", zegt zijn mama. "Langere afstanden kan hij niet aan. De aanrijdster heeft kort na het ongeval twee keer gevraagd hoe het met hem gaat. Daarna niets meer, dat vind ik erg jammer. Ze zou zich toch ook eens kunnen excuseren? Ondertussen reed ze kort na het ongeval alweer rond met een nieuwe wagen en amuseerde ze zich in het centrum van Wijtschate."