Ga naar de mobiele website
^ Top

"Superwoman zijn lukt niet"

MARGOT (28) START WEBLOG OM MENSEN TE HELPEN BIJ VINDEN VAN JUISTE BALANS

Margot De Vos is gestart met een blog over haar ziekte 'autonome dysfunctie'.
Foto De Freine Margot De Vos is gestart met een blog over haar ziekte 'autonome dysfunctie'.
Je hebt een superjob, supervrienden en een superlief, maar toch ben je doodongelukkig. Margot De Vos (28) maakte het mee en schreef haar verhaal neer op haar blog 'My Millennial Mind'. Daarmee hoopt ze anderen vanuit haar ervaringen te helpen. "Ik moet nog iedere dag zoeken naar de juiste balans."

Margot had alles om gelukkig te zijn. Een aantal hoge diploma's, een uitdagende functie bij een vooraanstaand farmaceutisch bedrijf en een vriend met wie ze pas was gaan samenwonen, allemaal op haar 26ste. "Ik waande mij 'superwoman'", vertelt Margot. "Op het werk blonk ik, thuis crashte ik. Mijn lichaam was moe, maar ik bleef de alarmsignalen negeren. 'Iedereen is al eens moe', zei ik tegen mezelf. 'Doe gewoon verder.' Tot op een bepaald moment het licht uitging. Ik kon niets meer. Wandelen, mezelf wassen, eten, het lukte niet. Ik was tot op de bodem leeg."

Slapen

De dokters zochten naarstig naar een verklaring. Uiteindelijk blijkt het te gaan om autonome dysfunctie. "Een beschadigd autonome zenuwstelsel, zeg maar. Niet te behandelen. Mijn autonome zenuwstelsel is niet in balans, met symptomen als vermoeidheid, spijsvertering- en hartritmestoornissen tot gevolg. Vermoedelijk is het aangeboren. Mijn eerste zes levensjaren heb ik vooral huilend doorgebracht en heb ik amper geslapen. Op school kon ik tijdens de lessen L.O. geen vijf rondjes rond de turnzaal lopen. Met de diagnose vielen de puzzelstukken dus in elkaar."


Maar eenvoudiger werd het niet. Langzaam maar zeker begon Margot onder ogen te zien dat ze haar job moest opgeven. "Ik heb nochtans naar oplossingen gezocht. Ik wou niet geloven dat het niet te behandelen was. Therapie, meditatie, alternatieve genezers: alles passeerde de revue. Intussen voelde ik me schuldig dat mijn job en collega's op mij moesten wachten. Er braken maanden van twijfel en angst aan. Ik wist niet meer hoe ik moest leven, wat ik wou en wie ik was. Maar 'superwoman' was ik zeker niet. Ik had maar gedaan alsof."

Kleine stapjes

Dat alles is nu twee jaar geleden. Vandaag woont Margot weer bij haar ouders, geniet ze van het single leven en heeft ze een parttime job - voltijds werken kan ze niet. "Het herstel is gekomen met kleine stapjes. Ik vond een nieuwe houvast: mezelf. Ik leerde weer wat ík leuk vind en ging die dingen doen. Intussen volgde ik een loopbaanbegeleiding om te weten welke job er bij me paste. Maar elke dag opnieuw moet ik waken over mijn gezondheid. Elke dag opnieuw moet ik bewust zoeken naar de juiste balans."

Sinds kort is het verhaal van Margot te lezen op haar blog, 'My Millennial Mind'. Daar hoopt ze haar lezers vanuit haar ervaringen te helpen en te inspireren. "Iedereen heeft het altijd zo druk-druk-druk. Er zijn iedere dag oneindig veel prikkels die op ons afkomen. Ik wil mensen ervan bewust maken dat ze wat vaker moeten stilstaan en zichzelf de vraag moeten stellen of ze écht gelukkig zijn."

De blog van Margot is te vinden op www.mymillennialmind.net.

Meer over


Meld een bug