"Pukkelpopweide is ideaal jachtgebied"

METAALDETECTORCLUB TREKT ZATERDAG NAAR FESTIVALTERREIN

Franco Berlingieri met zijn metaaldetector en spade. Daarmee trekt hij zaterdag naar de weide van Pukkelpop.
Foto Mine Dalemans Franco Berlingieri met zijn metaaldetector en spade. Daarmee trekt hij zaterdag naar de weide van Pukkelpop.
Gsm's, geld of zelfs handboeien: àls het is achtergebleven op de Pukkelpopweide wordt het zaterdag opgediept door Franco Berlingieri. Samen met een twintigtal medeleden van de 'Nationale Vereniging Detectoristen' zal hij met een metaaldetector het festivalterrein uitkammen. "Zo'n weide is voor ons het ideale jachtgebied", zegt hij.

Genkenaar Berlingieri is al jaren actief in de beveiliging en professioneel is hij een graag geziene klant op festivals. In zijn zaak 'De Muntzoeker' in Houthalen houdt hij zich bezig met zijn dertig jaar oude hobby: het speuren met metaaldetectoren. Als voorzitter van de 'Nationale Vereniging Detectoristen' klopte National Geographic al aan voor opnames en onlangs kreeg hij zelfs de vraag om mee te zoeken naar de trein vol Nazi-goud in Polen. Aan die onderneming wou hij niet beginnen, maar voor zaterdag heeft hij een ander project op poten gezet: de Pukkelpopweide afstruinen op zoek naar achtergebleven spullen.

Geen archeologische vondsten

"Zo'n festivalterrein is de ideale locatie voor wie met een metaaldetector op zoek gaat", zegt Berlingieri. "Net als op het strand kan je daar heel wat vinden. Ik heb daarom mijn stoute schoenen aangetrokken en aan de organisatie gevraagd of we welkom waren. We mogen het terrein doorzoeken. Met een twintigtal leden van de club - andere hobbyisten hoeven dus niet tot in Kiewit te komen - zullen we de wei doorkruisen en misschien ook nog camping relax doorzoeken. Daar verwacht ik een namiddag zoet mee te zijn."


Met de meeste metaaldetectoren zoek je tot 30 centimeter in de ondergrond en veel dieper moet je het volgens Berlingieri ook niet gaan zoeken. "Het meeste ligt aan de oppervlakte. We gaan niet voor archeologische vondsten. We vinden vooral heel wat geld, euro's uiteraard. Verder een arsenaal aan gsm's, bankkaarten,... We verwachten de gekste dingen. Handboeien zijn ook al voorgekomen. De bh-beugel van Rihanna misschien? Als fan zou ik dat wel kunnen appreciëren (lacht), maar een metalen plectrum van een van de bands zou ook al mooi zijn. Het meest waardevolle dat ik al ooit gevonden heb? Vermoedelijk een gouden armband. Het geld houden we bij om nieuwe batterijen te kopen, de rest laten we over aan de organisatie. Wij zijn geen schattenjagers."


Dat mensen zich al eens in het haar krabben bij het horen van zijn hobby vindt de man best gek. "Akkoord: wij weten nooit wat we gaan vinden, maar dat is deel van de charme. Je kan ons wat vergelijken met een visser. Die gooit zijn vangsten zelfs terug in het water."