"Je woorden verenigen nog altijd"

EIGEN TEKSTEN SIEREN UITVAARTPLECHTIGHEID LOUIS VERBEECK (84)

Schrijver Louis Verbeeck (inzet) is nog lang niet vergeten in Hasselt. De Sint-Quintinuskathedraal zat afgeladen vol voor zijn begrafenisplechtigheid.
Focus op Hasselt Schrijver Louis Verbeeck (inzet) is nog lang niet vergeten in Hasselt. De Sint-Quintinuskathedraal zat afgeladen vol voor zijn begrafenisplechtigheid.
Ruim 650 mensen hebben zaterdag de uitvaart van schrijver Louis Verbeeck bijgewoond. De Sint-Quintinuskathedraal liep vol, sommigen moesten zelfs staand de dienst volgen. Nog maar eens bleek hoe Verbeeck met zijn woorden kon raken. "En de nar die vroeger tuimelde in 't paleis van de beduimelde is vertrokken voor een hele verre reis", luidde de tekst op het bidprentje, van de hand van de schrijver zelf.

Louis Verbeeck zag het levenslicht in 1932 in Tessenderlo en overleed op 25 november in familiekring in Hasselt. Een dag later zou hij 85 jaar geworden zijn. Na zijn studies Germaanse filologie aan de KU Leuven werd hij leraar, maar het grote publiek zou hem leren kennen als schrijver. Vooral de cursiefjes van Verbeeck werden enorm gesmaakt en verschenen regelmatig in boeken en andere publicaties. Zelfs op de radio werden de cursiefjes regelmatig voorgelezen. Verbeeck presenteerde zelf programma's in de kleinkunstsfeer op Omroep Limburg. Vaak werd hij in één adem genoemd met Miel Cools en Jos Ghysen, met wie hij vaak optrad. Voor Cools schreef hij - net als voor kleinkunstgroep De Vaganten - af en toe liedjesteksten. In de jaren zeventig werd Verbeeck hoofdredacteur van het huis-aan-huisblad Koerier en ook enkele maanden van het dagblad De Krant. Op het einde van zijn leven werd Verbeeck ereburger van Tessenderlo en werd hij in Hasselt vereeuwigd met een standbeeld op het Kadettenplein.

Prominenten

In de kathedraal was er heel wat volk uit de literaire wereld en ook enkele politieke prominenten tekenden present. Onder meer burgemeester van Hasselt Nadja Vananroye (CD&V) was aanwezig en eerder betuigde Vlaams minister-president Geert Bougeois (N-VA) zijn steun in een tweet. De literaire wereld uit Tessenderlo, het geboortedorp van Verbeeck, hield eerder deze week al hulde tijdens de presentatie van het boek 'Looi Literair' waaraan de schrijver intens meewerkte.


De familie van Louis, hij was vader van vijf kinderen en grootvader van dertien kleinkinderen, bracht mooie woorden. "Opa was graag onder de mensen, hij hield van zijn familie en hechtte veel belang aan vriendschappen. Bedankt voor de ontelbare sprookjes die je ons hebt verteld", klonk het bij een kleindochter. "Op het einde van jouw leven gaf je me ook de ultieme tip voor geluk. Je zei dat het nooit te vroeg is om gelukkig te zijn, dat we het niet moeten uitstellen, maar zelf moeten uitzoeken, dat het in de kleine dingen zit. Die woorden gingen door merg en been. Doe van ons allemaal de groetjes aan oma." Oma, dat is Els Hendrix, die in het voorjaar van 2010 op 75-jarige leeftijd overleed.

Eigen teksten

Het gebeurt niet vaak dat op een begrafenis teksten worden voorgelezen en gezongen die de overledene zelf heeft geschreven. Bij Louis Verbeeck was die mogelijkheid er wel. Zo weerklonk onder meer 'Herfstlied voor een dode vriend", een nummer dat destijds door Miel Cools gezongen werd. Afsluitend werd 'Grafschrift van mijn voeten' (zie kader, red.) voorgelezen, een tekst uit kolderbundel 'Vergulde Ramenassen', de eerste dichtbundel van Verbeeck die dateert uit 1960. Met de hulp van broeder Max gaf hij deze in eigen beheer uit. "We hopen dat je snel het paradijs bereikt", klonk het bij de familie van de schrijver.